Winkelwagen

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogd kruid van Plantaginis (Plantago) lanceolata (Weegbree Smalle).
Smalle weegbree (Plantago lanceolata) is een inheemse plant die voorkomt in Europa, delen van Azië, Noord-Afrika en Noord-Amerika. De plant groeit bij voorkeur op vochtige, zanderige grond en is te vinden in graslanden, langs wegen en spoorwegen en zelfs tussen bestrating.
Smalle weegbree kan een hoogte bereiken van ongeveer 75 centimeter en heeft lange, smalle bladeren. Vanaf mei bloeit de plant met lichtgroene bloemaren, voorzien van opvallende witte meeldraden.

Moringa oleifera, vaak de 'boom van het leven' genoemd, is een plant die van nature voorkomt in delen van Afrika en Azië. De bladeren van de moringaboom bevatten verschillende voedingsstoffen, zoals vitaminen, mineralen, eiwitten en antioxidanten.

In veel Aziatische en Afrikaanse culturen wordt moringa al eeuwenlang gebruikt als onderdeel van de dagelijkse voeding. De bladeren kunnen bijvoorbeeld worden verwerkt in maaltijden of als supplement worden gebruikt vanwege hun voedingswaarde.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogde bloem van Calendulae officinalis (Goudsbloem).
De goudsbloem, of Calendula officinalis, behoort tot de composietenfamilie (Compositae of Asteraceae) en wordt vaak gekweekt in siertuinen. Oorspronkelijk komt de plant uit Zuid-Europa.
Het is een eenjarige plant met meestal oranje bloemen, soms geel, die een hoogte van 30–45 cm kan bereiken. De bloeiperiode loopt van mei tot november, en de vruchten zijn vaak gekromd en bootvormig.
Zowel verse als gedroogde bloemen kunnen worden gebruikt in soepen en als natuurlijke kleurstof voor kaas, boter en andere voedingsmiddelen. Historisch werden de bloemblaadjes ook gebruikt om saffraan na te bootsen.

De bijvoet (Artemisia vulgaris) is een plant uit de composietenfamilie (Asteraceae) en is nauw verwant aan alsem. Het is een zwak aromatische plant met diep ingesneden bladeren die aan de onderzijde witviltig behaard zijn. De stengel kan een lengte bereiken van ongeveer 60 tot 120 centimeter en vertoont vaak een roodachtige verkleuring.
In Nederland en België komt bijvoet veelvuldig voor. De plant groeit vooral op braakliggende terreinen, langs wegen en op andere verstoorde grondsoorten. Bijvoet gedijt het best op zandhoudende bodems en staat bekend om haar sterke aanpassingsvermogen.

IJzerhard (Verbena officinalis) is een plant die behoort tot de Verbena-familie. Het is een overblijvende kruidachtige plant, soms eenjarig, met een dunne, rechtopstaande stengel die tot 100 cm hoog kan worden, waarbij de onderkant van de stengel verhout. De bladeren van ijzerhard zijn behaard en kunnen verschillende vormen aannemen. Deze plant heeft geen opvallende geur en smaakt rauw en onbehandeld bitter.
De bloemen van ijzerhard verschijnen in aarvormige clusters in de bladoksels. Ze zijn trompetvormig en variëren in kleur van zachtroze tot violet. De bloeiperiode strekt zich uit van juni tot in de herfst. De bloemaren zijn slank maar toch stevig en buigzaam. De vrucht van ijzerhard is een splitvrucht.

De Struikheide (Erica vulgaris - Calluna vulgaris) behoort tot de heidefamilie (Ericaceae) en groeit in heel Europa, vooral in Midden- en Noord-Europa. Het bereikt zelfs West-Siberië in het oosten. In de negentiende eeuw brachten Schotse immigranten de struikhei naar Canada, vanwaar het zich verspreidde over heel Noord-Amerika. Het is de enige soort in het geslacht Calluna, wat betekent dat het een monotypisch geslacht is.
De Struikheide kan 10-100 cm hoog worden, soms zelfs tot 150 cm op bepaalde plaatsen. Het heeft tweeslachtige, symmetrische bloemen, waarbij de kelk en de kroonbladen dezelfde kleur hebben. Tegen het einde van de takken verschijnen paarse bloemen, die van eind juli tot begin september de paarse heidevelden creëren.

Steranijs is een boom of struik waarvan de vruchten dienen als specerij. Oorspronkelijk afkomstig uit Zuid-China en Vietnam, wordt hij nu ook geteeld in Cambodja, Laos, Japan en op de Filipijnen. Deze boom, vooral bekend om zijn achtarmige vruchten, is al sinds de 17e eeuw in Europa bekend als specerij, maar staat vooral bekend om zijn Aziatische smaakprofiel. Steranijs gedijt goed in warme tropische gebieden.
De vruchten worden vaak in hun geheel gebruikt of gemalen tot een goed doseerbaar poeder. De kruidige smaak zit niet in de zaadjes, maar in de verhoute schil van de vrucht. Steranijs heeft een intense geur van anijs dankzij de grote hoeveelheid anethol in de etherische olie. De smaak van de vrucht is rijker en steviger dan die van de anijsplant.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogd kruid van Hypericum perforatum (St. Janskruid).
Sint Janskruid (Hypericum perforatum) is een plant die al eeuwenlang wordt gebruikt in de Europese kruidengeneeskunde. Het gebruik van Sint Janskruid gaat terug tot de tijd van de Oude Grieken. Traditioneel wordt het geoogst tussen 21 en 24 juni, ter gelegenheid van het Sint Jansfeest, zowel in heidense als christelijke tradities.
De plant bevat bioflavonoïden, looistoffen en etherische oliën. Sint Janskruid wordt in de volksgeneeskunde verwerkt in oliën, tincturen of supplementen.

De jeneverbes (Juniperus communis) is een conifeer die van nature voorkomt in Europa, Azië en Noord-Amerika. De plant draagt zowel bloemen als bessen, die in kleur variëren van groen tot zwart naarmate ze rijpen. De naam Juniperus is afgeleid van het Keltische woord juneprus, dat ruw, stekelig of bitter betekent, terwijl communis “gewoon” betekent.
De zwarte bessen van de jeneverbes hebben een karakteristieke bittere en aromatische smaak. Het duurt ongeveer drie jaar voordat de bessen volledig rijp zijn: in het eerste jaar verschijnen de bloemen, in het tweede jaar worden ze groen, en in het derde jaar kleuren ze eerst blauw en vervolgens zwart of donkerpaars.

Zoethout (Glycyrrhiza glabra) is een veelzijdig kruid dat al eeuwen wordt gebruikt in diverse tradities, waaronder de Ayurvedische cultuur. De plant wordt verbouwd in verschillende delen van de wereld, zoals Europa, Azië en het Midden-Oosten, en kan ook in Nederland groeien. De wortels hebben drie tot vier jaar nodig voordat ze geoogst kunnen worden.
Naast de wortels worden ook de bladeren van zoethout gebruikt, bijvoorbeeld voor het zetten van thee. Zoethout is bekend om zijn karakteristieke zoete smaak, die onder andere wordt veroorzaakt door de natuurlijke stof glycyrrhizine. Het wordt veel toegepast in voedingsmiddelen en kruidbereidingen.

-p-

-p-

-p-

-p-

-p-

-p-

-p-

-p-

-p-

-p-