Winkelwagen

Bitterhout, in Suriname bekend als kwasibita, is het kernhout van Quassia amara, een plantensoort uit het geslacht Quassia, behorend tot de hemelboomfamilie (Simaroubaceae). De plant is van oorsprong afkomstig uit tropisch Zuid-Amerika.
Quassia amara is een kleine, altijdgroene struik die voorkomt in onder andere de Guyana’s, noordelijk Brazilië en Venezuela. De plant groeit voornamelijk in de onderlaag van het regenwoud. Opvallend zijn de felrode bloemen, die voornamelijk door kolibries worden bestoven. Vanwege deze decoratieve bloemen wordt de plant ook buiten haar natuurlijke leefgebied aangeplant als sierplant.

De Japanse notenboom (Ginkgo biloba), ook wel bekend als de Japanse tempelboom, is een bijzondere loofboom met een zeer lange geschiedenis. De soort wordt al eeuwenlang vermeld in botanische en culturele bronnen uit Oost-Azië en is van oorsprong afkomstig uit China.
Ginkgo biloba is uniek binnen het plantenrijk en wordt beschouwd als een soort zonder directe verwanten. Om die reden noemde Charles Darwin de ginkgo een “levend fossiel”. De boom bestaat al ongeveer 250 miljoen jaar en heeft meerdere massale uitstervingen overleefd. Tegenwoordig wordt hij wereldwijd aangeplant als sier- en laanboom.

De berk (Betula) is een boom die al eeuwenlang een bijzondere plaats inneemt binnen Europese culturen en tradities. In historische context werd de berk soms gezien als een symbolische of zelfs heilige boom, onder andere vanwege haar rol in seizoensrituelen en volksgebruiken.
In het vroege voorjaar, vlak voordat de boom begint uit te lopen, kan berkensap worden afgetapt. Dit moment valt samen met de periode waarin de sapstroom het meest actief is. Ook de jonge berkenbladeren worden traditioneel in deze fase verzameld. Zowel het sap als de bladeren maken deel uit van oude gebruiken en worden al lange tijd beschreven in botanische en kruidkundige bronnen.
Berkenblad bevat van nature verschillende plantaardige bestanddelen, waaronder flavonoïden, saponinen en tannines.

Siberische ginseng (Eleutherococcus senticosus) is een struikachtige plant die van nature voorkomt in delen van Rusland, China, Korea en Japan. De plant behoort tot de Araliaceae-familie en is botanisch verwant aan, maar duidelijk verschillend van, de beter bekende Panax-soorten zoals Koreaanse ginseng (Panax ginseng) en Amerikaanse ginseng (Panax quinquefolius).
De wortels van Siberische ginseng worden al lange tijd genoemd in Oost-Aziatische en Russische plantenliteratuur. In deze historische en culturele bronnen wordt de plant beschreven als onderdeel van traditionele gebruiken. Door deze lange gebruiksgeschiedenis kreeg Siberische ginseng ook buiten zijn oorspronkelijke verspreidingsgebied bekendheid.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogd kruid van Viscum album (Maretak).
De maretak (Viscum album) is een groenblijvende plant die behoort tot de sandelhoutfamilie (Santalaceae). De plant staat ook bekend onder namen als mistletoe, mistel en vogellijm. Van nature komt de maretak voor in Europa, Noordwest-Afrika en West- en Centraal-Azië. Het is een halfparasiet die groeit op verschillende soorten bomen en struiken, waarop hij water en mineralen onttrekt terwijl hij zelf aan fotosynthese doet.

De rode zonnehoed (Echinacea purpurea) is een vaste plant die behoort tot de composietenfamilie (Asteraceae). De geslachtsnaam Echinacea is afgeleid van het Griekse woord echinos, wat “egel” betekent en verwijst naar de stekelige bloemkegel die kenmerkend is voor deze plant.
Echinacea purpurea is van oorsprong afkomstig uit Noord-Amerika en wordt tegenwoordig wereldwijd geteeld. De plant heeft opvallende paarsroze bloemen en wordt gewaardeerd om haar decoratieve uitstraling en botanische eigenschappen. Sinds het begin van de twintigste eeuw is er in Europa veel belangstelling geweest voor deze soort, wat heeft geleid tot uitgebreid botanisch en historisch onderzoek.

Paardenbloem (Taraxacum officinale) is een plant die al eeuwenlang wordt gebruikt in verschillende culturen. Zowel de wortel als de bovengrondse delen van de plant worden toegepast en staan bekend om hun veelzijdige gebruiksmogelijkheden.
De jonge bladeren van de paardenbloem worden traditioneel gebruikt in gerechten, zoals salades, vooral in het voorjaar. De gele bloemen kunnen worden gebruikt als decoratie en zijn ook geschikt om te drogen en te verwerken tot kruidenthee.
Paardenbloemen bevatten van nature verschillende plantenstoffen, waaronder bitterstoffen, flavonoïden en vetzuren. Daarnaast zijn ze een bron van vitaminen, zoals B-vitaminen en vitamine C, en bevatten ze mineralen zoals calcium, magnesium, zink en mangaan. 

Astragalus, ook wel bekend als vlezige hokjespeul (Astragalus membranaceus), is een plant die van oorsprong uit Azië komt. De wortel van de plant wordt al duizenden jaren gebruikt binnen de traditionele Chinese cultuur.
Binnen deze traditie neemt astragalus een belangrijke plaats in en wordt de plant geassocieerd met het concept ‘qi’, dat staat voor levensenergie. Astragalus wordt verwerkt in uiteenlopende toepassingen, zoals kruidentheeën, poeders en andere kruidenbereidingen.
De wortel bevat verschillende natuurlijke plantenstoffen en wordt gewaardeerd om zijn lange geschiedenis van traditioneel gebruik.

De schil van de zwarte walnoot (Juglans nigra) wordt verkregen uit de onvolgroeide vruchten van de boom. Zwarte walnoot, ook bekend als “zwarte noot”, is een soort walnoot die van nature voorkomt in de Verenigde Staten en Canada. De boom behoort tot de okkernootfamilie.
De vruchten van de zwarte walnoot zijn donkerbruin en hebben een kenmerkende geur die verschilt van die van Europese walnoten. Ze worden soms verwerkt in extracten of tincturen, waarbij de natuurlijke stoffen behouden blijven. De vruchten zijn eetbaar en bevatten onder andere polyfenolen, looistoffen, juglon, tannines en omega-vetzuren.

De gewone walnoot (Juglans regia) wordt veel gebruikt in voeding en culinair gebruik vanwege de eetbare noten.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogd kruid van Pulmonaria officinalis (Longkruid).
Longkruid behoort tot het geslacht Pulmonaria binnen de ruwbladigenfamilie (Boraginaceae). De botanische naam is afgeleid van het Latijnse woord pulmo, wat “long” betekent. Deze naam verwijst naar de opvallende bladtekening van sommige soorten, zoals gevlekt longkruid, die vroeger werd vergeleken met het uiterlijk van menselijke longen.
Deze associatie speelde een belangrijke rol binnen de signatuurleer, een traditionele leer waarin men aannam dat het uiterlijk van een plant aanwijzingen gaf over haar toepassingsgebied. Op basis van deze gedachtegang werd longkruid in het verleden gebruikt bij aandoeningen die met de longen werden geassocieerd.

-p-

-p-

-p-

-p-

-p-

-p-

-p-

-p-

-p-

-p-