Winkelwagen

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogde wortel van Eleutherococcus senticosus (Siberische ginseng). 
Siberische ginseng (Eleutherococcus senticosus) is een struikachtige plant die van nature voorkomt in delen van Rusland, China, Korea en Japan. De plant behoort tot de Araliaceae-familie en is botanisch verwant aan, maar duidelijk verschillend van, de beter bekende Panax-soorten zoals Koreaanse ginseng (Panax ginseng) en Amerikaanse ginseng (Panax quinquefolius).
De wortels van Siberische ginseng worden al lange tijd genoemd in Oost-Aziatische en Russische plantenliteratuur. In deze historische en culturele bronnen wordt de plant beschreven als onderdeel van traditionele gebruiken.

Gerstegras wordt verkregen door gerst volledig te laten ontkiemen en de groene scheuten af te snijden wanneer ze 20–30 cm hoog zijn. Het gras wordt vaak gedroogd en verwerkt tot poeder.

Gerstegras bevat natuurlijke voedingsstoffen zoals bioflavonoïden, bètacaroteen, een scala aan vitamines (A, B1, B2, B3, B6, B12, C, E en K) en mineralen zoals calcium, fosfor, kalium, ijzer en zink. Daarnaast is het rijk aan chlorofyl en bevat het alle essentiële aminozuren.

De duivelsklauw (Harpagophytum procumbens) dankt zijn naam aan de opvallende, klauwachtige stekels die de vruchten bedekken. De botanische naam is afgeleid van het Griekse woord harpagos, wat “anker” betekent en verwijst naar de karakteristieke vorm van deze stekels.
De plant groeit van nature in droge gebieden van zuidelijk Afrika, met name in de Kalahari-woestijn, die zich uitstrekt over delen van Namibië, Botswana en Zuid-Afrika. Duivelsklauw is een verre verwant van het sesamplantje en bloeit met opvallende, trompetvormige bloemen in tinten van rood tot paars.

Binnen botanische en etnografische beschrijvingen wordt vooral aandacht besteed aan de ondergrondse delen van de plant, zoals de knollen en wortels. 

Anijszaad heeft een natuurlijk zoete, warme smaak die doet denken aan drop. Het is een veelzijdige smaakmaker die zowel in zoete als hartige gerechten gebruikt kan worden. Over de hele wereld wordt anijszaad gebruikt in snoepgoed, en het wordt ook vaak toegevoegd aan likeuren, zoals Ouzo.
Je kunt anijszaad toevoegen aan brood, gebak, koekjes, fruit en peperkoek. In de Indische keuken is anijs onmisbaar in curry's en bij visgerechten, en het geeft een heerlijke smaak aan groenten zoals pompoen en wortel. In Nederland is het een traditie om anijszaad te gebruiken op beschuit met muisjes bij een geboorte.
Anijszaadthee heeft een warme, milde smaak en is populair als thee na het eten.

Duizendguldenkruid is de Nederlandse benaming voor verschillende kruidachtige planten uit het geslacht Centaurium (synoniem: Erythraea), behorend tot de gentiaanfamilie (Gentianaceae). Het geslacht omvat ongeveer vijftig soorten. De botanische naam wordt vaak in verband gebracht met de centaur Chiron uit de Griekse mythologie, die bekend stond om zijn kennis van planten. Een andere verklaring verwijst naar het Latijnse centum (honderd) en aurum (goud), mogelijk als aanduiding van de historische waarde die aan het kruid werd toegekend.
Duizendguldenkruid komt van nature voor in grote delen van Europa en het Middellandse Zeegebied. De planten groeien bij voorkeur op zonnige en licht vochtige standplaatsen, zoals duinen, graslanden, bosranden en weiden.

Pau d’arco (Tabebuia avellanedae) is een boom die van nature voorkomt in het Amazonegebied. Voor traditionele toepassingen wordt met name de binnenste laag van de schors gebruikt. Deze schors heeft een lange geschiedenis binnen verschillende culturen in Zuid-Amerika.
De schors van pau d’arco bevat van nature diverse plantenstoffen, waaronder flavonoïden en quinonen. In de bast zijn meer dan twintig verschillende quinonverbindingen geïdentificeerd, waaronder lapachol en beta-lapachone. Deze stoffen dragen bij aan de kenmerkende samenstelling van pau d’arco.
Pau d’arco wordt traditioneel verwerkt tot thee of andere kruidenbereidingen en wordt gewaardeerd vanwege zijn natuurlijke oorsprong en rijke plantenprofiel.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogde wortel van Panax ginseng (Koreaanse ginseng).
Panax Ginseng is een plant met een langzaam groeiende, stevige wortel en behoort tot de familie van de Araliaceae. Het is één van de bekendste planten uit de traditionele Chinese geneeskunde en wordt al duizenden jaren in Azië gebruikt.
De naam “Panax” komt van het Griekse woord voor “alles-genezer”, verwijzend naar de historische reputatie van de plant in traditionele geneeswijzen. Panax Ginseng bevat unieke stoffen genaamd ginsenosiden, die alleen in deze plant voorkomen.

Cichorei (Cichorium) behoort tot de composietenfamilie (Compositae of Asteraceae) en omvat bekende groenten zoals witlof en andijvie. Het wordt voornamelijk om gezondheidsredenen geconsumeerd.
Sinds de late jaren van de twintigste eeuw worden cichoreiwortels niet alleen geteeld voor witlof, maar ook voor de productie van inuline en zoetstoffen, vooral fructose. Zowel inuline (een voedingsvezel) als fructose worden veel gebruikt in de voedingsmiddelenindustrie.
Geroosterde cichoreiwortel wordt gebruikt als koffiesurrogaat of als ingrediënt bij het zetten van koffie. Vroeger werd dit uit noodzaak gedaan, zoals tijdens de Napoleontische blokkade tijdens de Franse bezetting.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogd zaad van Vitex agnus castus (Monnikspeper).
Monnikspeper (Vitex agnus castus L.), ook bekend als chaste tree berries, is een plant die van nature voorkomt in het Middellandse Zeegebied. De naam “monnikspeper” verwijst naar het historische gebruik door monniken, die het kruid gebruikten vanwege zijn veronderstelde effecten op de fysieke verlangens.
Tegenwoordig wordt monnikspeper veel toegepast in kruidenproducten en supplementen. De vruchten van de plant bevatten verschillende plantaardige stoffen, waaronder flavonoïden en iridoïden, die het kruid zijn unieke eigenschappen geven. Monnikspeper is populair in de traditionele kruidenkunde en wordt gewaardeerd om zijn lange geschiedenis van gebruik.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogd kruid van Euphrasia officinalis (Ogentroost).
De Ogentroost (Euphrasia officinalis) behoort tot de bremraapfamilie (Orobanchaceae) en gedijt voornamelijk in Frankrijk, met uitzondering van het Middellandse Zeegebied. Deze plant is ook te vinden in andere delen van Europa, zoals Duitsland, Oostenrijk en Schotland.
De Ogentroost is een eenjarige plant die doorgaans tussen de 10 en 25 cm hoog wordt en bedekt is met talrijke lange klierharen. Van mei tot september bloeit de plant met witte bloemen die vaak een lichtpaarse bovenlip en een gele vlek op de onderlip hebben.

-p-

-p-

-p-

-p-

-p-

-p-

-p-

-p-

-p-

-p-