Winkelwagen

De maretak (Viscum album) is een groenblijvende plant die behoort tot de sandelhoutfamilie (Santalaceae). De plant staat ook bekend onder namen als mistletoe, mistel en vogellijm. Van nature komt de maretak voor in Europa, Noordwest-Afrika en West- en Centraal-Azië. Het is een halfparasiet die groeit op verschillende soorten bomen en struiken, waarop hij water en mineralen onttrekt terwijl hij zelf aan fotosynthese doet.
Door de eeuwen heen is de maretak sterk verweven geraakt met legenden, rituelen en symboliek. Voor de druïden gold de maretak die op een eik groeide als heilig en werd deze geassocieerd met het nieuwe jaar, vruchtbaarheid en voorspoed. 

De Gladde Iep (Ulmus rubra), ook bekend als slippery elm, is een loofboom die van nature voorkomt in de vochtige hooglanden in het oosten van Noord-Amerika. Aanvankelijk werd deze soort in 1753 nog aangezien voor de Ulmus americana, maar in 1793 werd vastgesteld dat het om een afzonderlijke soort ging, waarna de naam Ulmus rubra werd toegekend.
In Noord-Amerika kent de rode iep een lange geschiedenis van praktisch gebruik. De boom groeit snel en levert stevig hout dat goed bestand is tegen verrotting. De vezels van de boom werden traditioneel gebruikt voor het maken van draad, touw en andere toepassingen.

De jeneverbes (Juniperus communis) is een conifeer die van nature voorkomt in Europa, Azië en Noord-Amerika. De plant draagt zowel bloemen als bessen, die in kleur variëren van groen tot zwart naarmate ze rijpen. De naam Juniperus is afgeleid van het Keltische woord juneprus, dat ruw, stekelig of bitter betekent, terwijl communis “gewoon” betekent.
De zwarte bessen van de jeneverbes hebben een karakteristieke bittere en aromatische smaak. Het duurt ongeveer drie jaar voordat de bessen volledig rijp zijn: in het eerste jaar verschijnen de bloemen, in het tweede jaar worden ze groen, en in het derde jaar kleuren ze eerst blauw en vervolgens zwart of donkerpaars.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogde bel van Humulus lupulus (Hop).
Hop (Humulus lupulus) is een winterharde, meerjarige klimplant die behoort tot de hennepachtigen (Cannabaceae). De naam lupulus is mogelijk afgeleid van het Latijnse woord lupus (wolf), wat verwijst naar de manier waarop de plant zich om andere planten heen slingert.
Hop kent een lange cultuurgeschiedenis. Al bij de oude Babyloniërs en Egyptenaren werd de plant gewaardeerd om haar aromatische eigenschappen. Later werd hop een vast ingrediënt in de bierproductie, waar zij tot op de dag van vandaag een belangrijke rol speelt vanwege haar kenmerkende smaak en aroma. Ook in de Middeleeuwen werd hop veelvuldig beschreven in kruidenboeken en andere historische bronnen.

De berk (Betula) is een boom die al eeuwenlang een bijzondere plaats inneemt binnen Europese culturen en tradities. In historische context werd de berk soms gezien als een symbolische of zelfs heilige boom, onder andere vanwege haar rol in seizoensrituelen en volksgebruiken.
In het vroege voorjaar, vlak voordat de boom begint uit te lopen, kan berkensap worden afgetapt. Dit moment valt samen met de periode waarin de sapstroom het meest actief is. Ook de jonge berkenbladeren worden traditioneel in deze fase verzameld. Zowel het sap als de bladeren maken deel uit van oude gebruiken en worden al lange tijd beschreven in botanische en kruidkundige bronnen.
Berkenblad bevat van nature verschillende plantaardige bestanddelen, waaronder flavonoïden, saponinen en tannines.

De Kaapse geranium (Pelargonium sidoides), lokaal bekend als “umckaloabo”, is een inheemse geraniumsoort uit Zuid-Afrika. De plant groeit in het wild tussen hoog gras en aromatische bloembedden op de hellingen van de Kaapse kust en in de graslanden van Lesotho.
De Kaapse geranium heeft zachte, fluwelen grijsgroene bladeren en diep magentakleurige bloemen. De wortelstokken van de plant zijn donkerrood wanneer ze gedroogd en vermalen worden.

Anijszaad heeft een natuurlijk zoete, warme smaak die doet denken aan drop. Het is een veelzijdige smaakmaker die zowel in zoete als hartige gerechten gebruikt kan worden. Over de hele wereld wordt anijszaad gebruikt in snoepgoed, en het wordt ook vaak toegevoegd aan likeuren, zoals Ouzo.
Je kunt anijszaad toevoegen aan brood, gebak, koekjes, fruit en peperkoek. In de Indische keuken is anijs onmisbaar in curry's en bij visgerechten, en het geeft een heerlijke smaak aan groenten zoals pompoen en wortel. In Nederland is het een traditie om anijszaad te gebruiken op beschuit met muisjes bij een geboorte.
Anijszaadthee heeft een warme, milde smaak en is populair als thee na het eten.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogd blad van Ginkgo bilobae (Japanse Notenboom/Tempelboom).
De Japanse notenboom (Ginkgo biloba), ook wel bekend als de Japanse tempelboom, is een bijzondere loofboom met een zeer lange geschiedenis. De soort wordt al eeuwenlang vermeld in botanische en culturele bronnen uit Oost-Azië en is van oorsprong afkomstig uit China.
Ginkgo biloba is uniek binnen het plantenrijk en wordt beschouwd als een soort zonder directe verwanten. Om die reden noemde Charles Darwin de ginkgo een “levend fossiel”. De boom bestaat al ongeveer 250 miljoen jaar en heeft meerdere massale uitstervingen overleefd. Tegenwoordig wordt hij wereldwijd aangeplant als sier- en laanboom.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogd kruid van Euphrasia officinalis (Ogentroost).
De Ogentroost (Euphrasia officinalis) behoort tot de bremraapfamilie (Orobanchaceae) en gedijt voornamelijk in Frankrijk, met uitzondering van het Middellandse Zeegebied. Deze plant is ook te vinden in andere delen van Europa, zoals Duitsland, Oostenrijk en Schotland.
De Ogentroost is een eenjarige plant die doorgaans tussen de 10 en 25 cm hoog wordt en bedekt is met talrijke lange klierharen. Van mei tot september bloeit de plant met witte bloemen die vaak een lichtpaarse bovenlip en een gele vlek op de onderlip hebben.

Smalle weegbree (Plantago lanceolata) is een inheemse plant die voorkomt in Europa, delen van Azië, Noord-Afrika en Noord-Amerika. De plant groeit bij voorkeur op vochtige, zanderige grond en is te vinden in graslanden, langs wegen en spoorwegen en zelfs tussen bestrating.
Smalle weegbree kan een hoogte bereiken van ongeveer 75 centimeter en heeft lange, smalle bladeren. Vanaf mei bloeit de plant met lichtgroene bloemaren, voorzien van opvallende witte meeldraden.

-p-

-p-

-p-

-p-

-p-

-p-

-p-

-p-

-p-

-p-