Winkelwagen

Anijszaad heeft een natuurlijk zoete, warme smaak die doet denken aan drop. Het is een veelzijdige smaakmaker die zowel in zoete als hartige gerechten gebruikt kan worden. Over de hele wereld wordt anijszaad gebruikt in snoepgoed, en het wordt ook vaak toegevoegd aan likeuren, zoals Ouzo.
Je kunt anijszaad toevoegen aan brood, gebak, koekjes, fruit en peperkoek. In de Indische keuken is anijs onmisbaar in curry's en bij visgerechten, en het geeft een heerlijke smaak aan groenten zoals pompoen en wortel. In Nederland is het een traditie om anijszaad te gebruiken op beschuit met muisjes bij een geboorte.
Anijszaadthee heeft een warme, milde smaak en is populair als thee na het eten.

Kruidenthee samengesteld uit diverse kruiden

Knoflook (Allium sativum) behoort tot de lookachtigen (Alliaceae) en is een van de oudste cultuurplanten ter wereld. De plant vormt vanuit de bol in het voorjaar een bebladerde, ronde bloemschacht. Knoflook wordt wereldwijd gewaardeerd, zowel vanwege zijn karakteristieke smaak als zijn uitgesproken geur.
De toepassing van knoflook kent een lange geschiedenis binnen verschillende culturen. Al sinds de oudheid maakt de plant deel uit van traditionele keukens en kruidenkennis. Door zijn intense aroma is knoflook een veelgebruikt ingrediënt in uiteenlopende gerechten.

Chia, ook bekend als Salvia hispanica, is een plant uit de lipbloemenfamilie, oorspronkelijk afkomstig uit Centraal- en Zuid-Mexico en Guatemala. De Azteken teelden deze plant al voordat Columbus Amerika ontdekte, en chiazaad werd gebruikt als betaalmiddel aan de heersers. Vandaag de dag wordt chia nog steeds gewaardeerd in Mexico en Guatemala; de gemalen zaden worden gebruikt in gerechten, terwijl hele zaden vaak worden toegevoegd aan voedzame drankjes.
Het belangrijkste doel van het kweken van chia is voor zijn zaden, die rijk zijn aan omega 3-vetzuren. Ongeveer 25-30% van het zaad bevat plantaardige olie, waaronder alfalinoleenzuur (ALA). De zaadjes van chia zijn klein en ovaal, met een diameter van ongeveer 1 mm, en hebben een kleurenpalet van bruin, grijs-zwart en wit.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogd kruid van Plantaginis (Plantago) lanceolata (Weegbree Smalle).
Smalle weegbree (Plantago lanceolata) is een inheemse plant die voorkomt in Europa, delen van Azië, Noord-Afrika en Noord-Amerika. De plant groeit bij voorkeur op vochtige, zanderige grond en is te vinden in graslanden, langs wegen en spoorwegen en zelfs tussen bestrating.
Smalle weegbree kan een hoogte bereiken van ongeveer 75 centimeter en heeft lange, smalle bladeren. Vanaf mei bloeit de plant met lichtgroene bloemaren, voorzien van opvallende witte meeldraden.

De artisjok (Cynara scolymus) is een plant die oorspronkelijk uit het Middellandse Zeegebied komt. De groene of paarse bloemknoppen worden vaak gegeten als groente en zijn bekend om hun licht bittere, aromatische smaak. De plant wordt al eeuwenlang gebruikt in verschillende keukens en bereidingen.
Artisjokken bevatten een breed scala aan voedingsstoffen en fytonutriënten. Zo bevatten ze bètacaroteen, vitamine C, vitamine B en mineralen zoals calcium, magnesium en kalium. Daarnaast bevatten ze flavonoïden, enzymen en tannines, die bijdragen aan de karakteristieke kleur en smaak van de bloemknoppen.
Dankzij hun rijke smaak en unieke textuur zijn artisjokken populair in salades, soepen, pasta’s en diverse culinaire gerechten.

Luzerne (Medicago sativa), ook bekend als alfalfa, is een vaste plant die, afhankelijk van de variëteit en het klimaat, tussen de vijf en twaalf jaar kan leven. Met een hoogte tot één meter en trosjes van kleine paarse bloemen, lijkt de plant op klaver. De plant heeft een diep en krachtig wortelsysteem dat zich tot wel 4,5 meter kan uitstrekken.
Luzerne is inheems in Europa en wordt wereldwijd geteeld als veevoer. In Nederland wordt luzerne voornamelijk kunstmatig gedroogd voor de productie van eiwitrijk veevoer.

De duivelsklauw (Harpagophytum procumbens) dankt zijn naam aan de opvallende, klauwachtige stekels die de vruchten bedekken. De botanische naam is afgeleid van het Griekse woord harpagos, wat “anker” betekent en verwijst naar de karakteristieke vorm van deze stekels.
De plant groeit van nature in droge gebieden van zuidelijk Afrika, met name in de Kalahari-woestijn, die zich uitstrekt over delen van Namibië, Botswana en Zuid-Afrika. Duivelsklauw is een verre verwant van het sesamplantje en bloeit met opvallende, trompetvormige bloemen in tinten van rood tot paars.

Binnen botanische en etnografische beschrijvingen wordt vooral aandacht besteed aan de ondergrondse delen van de plant, zoals de knollen en wortels. 

Kelp, een lid van de familie van bruine algen (Laminariales), gedijt in de koude wateren van de grote oceanen. Deze grote zeewiersoort is een uitstekende bron van jodium, een essentieel element voor een gezonde schildklierfunctie bij mensen.
In Azië, vooral in Japan, is zeewier al eeuwenlang een integraal onderdeel van het dagelijkse dieet. Een bekende kelpsoort is kombu (Laminaria japonica), die vaak wordt meegekookt met rijst voor sushi. Naast het feit dat kelp een van de grootste planten ter wereld is, staat het erom bekend extreem snel te groeien, soms tot wel drie meter per dag.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogd schors van Hamamelis virginiana (Toverhazelaar).
De Amerikaanse toverhazelaar (Hamamelis virginiana) is een struik behorend tot de familie Hamamelidaceae, inheems in Noord-Amerika van Nova Scotia tot Minnesota, en van zuidelijk en centraal Florida tot het oosten van Texas.
De struik kan een hoogte bereiken van 6 tot soms zelfs 10 meter, met een bossige groei dankzij de vele takken die net boven de grond ontspringen. De bast is lichtbruin, glad maar enigszins schilferig, en vertoont aan de binnenkant een roodpaarse kleur.

-p-

-p-

-p-

-p-

-p-

-p-

-p-

-p-

-p-

-p-