Lever

Een combinatie van vitamines A, C, D3 en zink die de dagelijkse voeding aanvult. Dit supplement bevat voedingsstoffen die bijdragen aan de normale werking van het immuunsysteem, de instandhouding van botten, tanden, huid en spieren, en diverse stofwisselingsprocessen. Geschikt als onderdeel van een gevarieerd dieet.

Alfa-liponzuur is een zwavelhoudend, onverzadigd organisch zuur dat van nature in het lichaam voorkomt. Het wordt ook in kleine hoeveelheden aangetroffen in voedingsmiddelen zoals aardappelen, broccoli en spinazie.

Alfa-liponzuur kan in het lichaam zelf worden aangemaakt, maar komt daarnaast voor in diverse supplementen en voedingsproducten.

Ascophyllum nodosum, beter bekend als knotswier, is een type bruinwier dat wordt gekenmerkt door de aanwezigheid van kleine blaasjes met slijmerige inhoud aan de stengels, waarin de voortplantingsorganen zich bevinden. Deze stengels bevatten ook grote, met gas gevulde knobbels die ervoor zorgen dat de plant rechtop blijft staan onder water. Knotswier varieert in kleur van olijfgroen tot goudbruin. Het thallus kan een lengte bereiken van 30 tot 60 cm en is flexibel, zodat het kan meedeinen met de krachtige bewegingen van het water.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogd kruid van Artemisia absinthium (Alsem).
Absintalsem (Artemisia absinthium) is een plant uit de composietenfamilie (Asteraceae). Deze soort staat op de Nederlandse Rode Lijst van planten als vrij zeldzaam en matig in aantal afgenomen. Het is een vaste plant die van nature groeit op droge, kalkrijke, stikstofrijke en bewerkte gronden in gematigde streken van Europa, Azië en Noord-Afrika. De geslachtsnaam Artemisia is afgeleid van de Griekse jachtgodin Artemis.

Absintalsem (Artemisia absinthium) is een plant uit de composietenfamilie (Asteraceae). Deze soort staat op de Nederlandse Rode Lijst van planten als vrij zeldzaam en matig in aantal afgenomen. Het is een vaste plant die van nature groeit op droge, kalkrijke, stikstofrijke en bewerkte gronden in gematigde streken van Europa, Azië en Noord-Afrika. De geslachtsnaam Artemisia is afgeleid van de Griekse jachtgodin Artemis.
Het bittere extract van deze knoppen is een belangrijk ingrediënt in dranken zoals vermout en klassieke absint. De belangrijkste smaakstoffen hierin zijn absinthine en het naar menthol ruikende terpeen thujon.

Absintalsem (Artemisia absinthium) is een plant uit de composietenfamilie (Asteraceae). Deze soort staat op de Nederlandse Rode Lijst van planten als vrij zeldzaam en matig in aantal afgenomen. Het is een vaste plant die van nature groeit op droge, kalkrijke, stikstofrijke en bewerkte gronden in gematigde streken van Europa, Azië en Noord-Afrika. De geslachtsnaam Artemisia is afgeleid van de Griekse jachtgodin Artemis.
Het bittere extract van deze knoppen is een belangrijk ingrediënt in dranken zoals vermout en klassieke absint. De belangrijkste smaakstoffen hierin zijn absinthine en het naar menthol ruikende terpeen thujon.

Luteïne is een natuurlijk carotenoïde-pigment dat planten produceren en dat voorkomt in kleurrijke groenten en fruit. Ons product is gemaakt van goudsbloemen, die een breed spectrum aan carotenoïden bevatten.

Luteïne komt ook voor in donkergroene bladgroenten zoals spinazie, boerenkool en broccoli, in diverse vruchten, maïs, wortelen en in eierdooiers. In het menselijk lichaam is luteïne een van de dominante pigmenten in de macula van het oog en de lens. Luteïne wordt ook gebruikt als natuurlijke gele kleurstof en heeft een lange geschiedenis van toepassing in voedingsmiddelen en supplementen.

Anijszaad heeft een natuurlijk zoete, warme smaak die doet denken aan drop. Het is een veelzijdige smaakmaker die zowel in zoete als hartige gerechten gebruikt kan worden. Over de hele wereld wordt anijszaad gebruikt in snoepgoed, en het wordt ook vaak toegevoegd aan likeuren, zoals Ouzo.
Je kunt anijszaad toevoegen aan brood, gebak, koekjes, fruit en peperkoek. In de Indische keuken is anijs onmisbaar in curry's en bij visgerechten, en het geeft een heerlijke smaak aan groenten zoals pompoen en wortel. In Nederland is het een traditie om anijszaad te gebruiken op beschuit met muisjes bij een geboorte.
Anijszaadthee heeft een warme, milde smaak en is populair als thee na het eten.

De artisjok (Cynara scolymus) is een plant die oorspronkelijk uit het Middellandse Zeegebied komt. De groene of paarse bloemknoppen worden vaak gegeten als groente en zijn bekend om hun licht bittere, aromatische smaak. De plant wordt al eeuwenlang gebruikt in verschillende keukens en bereidingen.
Artisjokken bevatten een breed scala aan voedingsstoffen en fytonutriënten. Zo bevatten ze bètacaroteen, vitamine C, vitamine B en mineralen zoals calcium, magnesium en kalium. Daarnaast bevatten ze flavonoïden, enzymen en tannines, die bijdragen aan de karakteristieke kleur en smaak van de bloemknoppen.
Dankzij hun rijke smaak en unieke textuur zijn artisjokken populair in salades, soepen, pasta’s en diverse culinaire gerechten.

De artisjok (Cynara scolymus) is een plant die oorspronkelijk uit het Middellandse Zeegebied komt. De groene of paarse bloemknoppen worden vaak gegeten als groente en zijn bekend om hun licht bittere, aromatische smaak. De plant wordt al eeuwenlang gebruikt in verschillende keukens en bereidingen.
Artisjokken bevatten een breed scala aan voedingsstoffen en fytonutriënten. Zo bevatten ze bètacaroteen, vitamine C, vitamine B en mineralen zoals calcium, magnesium en kalium. Daarnaast bevatten ze flavonoïden, enzymen en tannines, die bijdragen aan de karakteristieke kleur en smaak van de bloemknoppen.
Dankzij hun rijke smaak en unieke textuur zijn artisjokken populair in salades, soepen, pasta’s en diverse culinaire gerechten.

De artisjok is een plant die oorspronkelijk uit het Middellandse Zeegebied komt. De gesloten groene of paarse bloemknoppen worden gegeten als groente en hebben een licht bittere, aromatische smaak. De plant wordt al eeuwenlang in verschillende keukens gebruikt.
Artisjokken bevatten diverse voedingsstoffen en fytonutriënten. Zo bevatten ze bètacaroteen, vitamine C, vitamine B en mineralen zoals calcium, magnesium en kalium. Daarnaast bevatten ze flavonoïden, enzymen en tannines, die bijdragen aan de karakteristieke kleur en smaak van de bloemknoppen.

Dankzij hun rijke smaak en unieke textuur zijn artisjokken populair in salades, soepen, pasta’s en andere culinaire gerechten.

Ashwagandha, officieel bekend als Withania somnifera, is een plant die al eeuwenlang wordt gebruikt binnen de ayurvedische traditie uit India. Binnen deze traditionele leer wordt ashwagandha aangeduid als een zogenoemde rasayana, een term die in de Ayurveda wordt gebruikt voor kruiden met een bijzondere culturele en historische betekenis.
De plant behoort tot de Magnoliophyta-familie en staat ook bekend onder de namen Indiase ginseng en winterkers. De wortel van de plant wordt traditioneel het meest toegepast.
De naam ashwagandha betekent letterlijk “paardengeur”, een verwijzing naar de karakteristieke, aardse geur van de verse wortel. In de Indiase cultuur wordt het kruid vaak symbolisch geassocieerd met kracht en vitaliteit, vergelijkbaar met die van een paard.

Ashwagandha, officieel bekend als Withania somnifera, is een plant die al eeuwenlang wordt gebruikt binnen de ayurvedische traditie uit India. Binnen deze traditionele leer wordt ashwagandha aangeduid als een zogenoemde rasayana, een term die in de Ayurveda wordt gebruikt voor kruiden met een bijzondere culturele en historische betekenis.
De plant behoort tot de Magnoliophyta-familie en staat ook bekend onder de namen Indiase ginseng en winterkers. De wortel van de plant wordt traditioneel het meest toegepast.
De naam ashwagandha betekent letterlijk “paardengeur”, een verwijzing naar de karakteristieke, aardse geur van de verse wortel. In de Indiase cultuur wordt het kruid vaak symbolisch geassocieerd met kracht en vitaliteit, vergelijkbaar met die van een paard.

Ashwagandha, officieel bekend als Withania somnifera, is een plant die zijn oorsprong vindt in India en behoort tot de Magnoliophyta-familie. Het kruid staat ook bekend onder de namen ‘Indiase ginseng’ en ‘winterkers’.
De naam ashwagandha is afgeleid van het Sanskriet en betekent letterlijk ‘paardengeur’, een verwijzing naar de karakteristieke, aardse geur van de wortel. In de Ayurvedische traditie wordt ashwagandha geclassificeerd als een zogenoemde ‘rasayana’, een term die binnen deze traditie wordt gebruikt voor bepaalde planten.

De Latijnse soortnaam somnifera betekent ‘slaapdragend’ en verwijst naar de historische benaming van de plant. Ashwagandha wordt al eeuwenlang toegepast binnen traditionele kruidenbereidingen.

Astaxanthine is een natuurlijk voorkomende carotenoïde die wordt aangetroffen in algen (Haematococcus pluvialis), evenals in diverse groenten, fruit, kruiden en planten. Het is een dieprood pigment dat behoort tot de groep van carotenoïden.
De alg Haematococcus pluvialis staat bekend om zijn hoge natuurlijke gehalte aan astaxanthine en wordt vanwege zijn kleur ook wel ‘bloedregenalg’ genoemd. Waterdieren die deze alg consumeren, zoals krill, zalm, zalmforel, garnalen, kreeften en krabben, krijgen hierdoor hun karakteristieke rozerode kleur.

Astaxanthine wordt gebruikt als kleurstof en ingrediënt in voedingsmiddelen en supplementen en is van natuurlijke oorsprong.

Basilicum (Ocimum basilicum) is een aromatische plant uit de lipbloemenfamilie (Lamiaceae). De naam basilicum is afgeleid van het Oudgriekse woord basileus, wat “koning” betekent. Deze herkomst ligt ook ten grondslag aan de alternatieve benaming koningskruid. Oorspronkelijk komt basilicum voor in gebieden tussen Centraal-Afrika en Zuidoost-Azië, waar de plant al lange tijd wordt gewaardeerd.
Binnen verschillende traditionele systemen en historische bronnen komt basilicum voor als onderdeel van cultureel en kruidkundig gebruik. In oude teksten en farmacopeeën wordt de plant genoemd in uiteenlopende contexten, wat haar een bijzondere plaats geeft binnen de geschiedenis van kruidkundige tradities.
Basilicum is te herkennen aan haar zachte, groene bladeren en karakteristieke geur. 

De berendruif (Arctostaphylos uva-ursi) is een laagblijvende, groenblijvende plant uit de heidefamilie (Ericaceae). De Nederlandse naam “berendruif” verwijst naar een oude volksopvatting dat beren graag de vruchten van deze plant zouden eten.
De wetenschappelijke naam is een zogenoemde tautologie, opgebouwd uit zowel Griekse als Latijnse woorden. Arktos (Grieks) en ursus (Latijn) betekenen beide “beer”, terwijl staphyle en uva beide “druif” betekenen. De naam benadrukt daarmee tweemaal dezelfde betekenis.
Berendruif wordt al sinds de middeleeuwen genoemd in historische kruidenboeken en maakt deel uit van de Europese kruidkundige traditie. Binnen deze context werd de plant beschreven en gewaardeerd vanwege haar bijzondere plaats in traditioneel gebruik.

De berendruif (Arctostaphylos uva-ursi) is een laagblijvende, groenblijvende plant uit de heidefamilie (Ericaceae). De Nederlandse naam “berendruif” verwijst naar een oude volksopvatting dat beren graag de vruchten van deze plant zouden eten.
De wetenschappelijke naam is een zogenoemde tautologie, opgebouwd uit zowel Griekse als Latijnse woorden. Arktos (Grieks) en ursus (Latijn) betekenen beide “beer”, terwijl staphyle en uva beide “druif” betekenen. De naam benadrukt daarmee tweemaal dezelfde betekenis.
Berendruif wordt al sinds de middeleeuwen genoemd in historische kruidenboeken en maakt deel uit van de Europese kruidkundige traditie. Binnen deze context werd de plant beschreven en gewaardeerd vanwege haar bijzondere plaats in traditioneel gebruik.

De berk (Betula) is een boom die al eeuwenlang een bijzondere plaats inneemt binnen Europese culturen en tradities. In historische context werd de berk soms gezien als een symbolische of zelfs heilige boom, onder andere vanwege haar rol in seizoensrituelen en volksgebruiken.
In het vroege voorjaar, vlak voordat de boom begint uit te lopen, kan berkensap worden afgetapt. Dit moment valt samen met de periode waarin de sapstroom het meest actief is. Ook de jonge berkenbladeren worden traditioneel in deze fase verzameld. Zowel het sap als de bladeren maken deel uit van oude gebruiken en worden al lange tijd beschreven in botanische en kruidkundige bronnen.
Berkenblad bevat van nature verschillende plantaardige bestanddelen, waaronder flavonoïden, saponinen en tannines.

De berk (Betula) is een boom die al eeuwenlang een bijzondere plaats inneemt binnen Europese culturen en tradities. In historische context werd de berk soms gezien als een symbolische of zelfs heilige boom, onder andere vanwege haar rol in seizoensrituelen en volksgebruiken.
In het vroege voorjaar, vlak voordat de boom begint uit te lopen, kan berkensap worden afgetapt. Dit moment valt samen met de periode waarin de sapstroom het meest actief is. Ook de jonge berkenbladeren worden traditioneel in deze fase verzameld. Zowel het sap als de bladeren maken deel uit van oude gebruiken en worden al lange tijd beschreven in botanische en kruidkundige bronnen.
Berkenblad bevat van nature verschillende plantaardige bestanddelen, waaronder flavonoïden, saponinen en tannines.

Biotine draagt bij aan een normaal energieleverend metabolisme en ondersteunt de normale werking van het zenuwstelsel. Daarnaast draagt biotine bij aan een normale psychologische functie en helpt het bij de instandhouding van normaal haar, een normale huid en normale slijmvliezen.

Bitterhout, in Suriname bekend als kwasibita, is het kernhout van Quassia amara, een plantensoort uit het geslacht Quassia, behorend tot de hemelboomfamilie (Simaroubaceae). De plant is van oorsprong afkomstig uit tropisch Zuid-Amerika.
Quassia amara is een kleine, altijdgroene struik die voorkomt in onder andere de Guyana’s, noordelijk Brazilië en Venezuela. De plant groeit voornamelijk in de onderlaag van het regenwoud. Opvallend zijn de felrode bloemen, die voornamelijk door kolibries worden bestoven. Vanwege deze decoratieve bloemen wordt de plant ook buiten haar natuurlijke leefgebied aangeplant als sierplant.

Bitterhout, in Suriname bekend als kwasibita, is het kernhout van Quassia amara, een plantensoort uit het geslacht Quassia, behorend tot de hemelboomfamilie (Simaroubaceae). De plant is van oorsprong afkomstig uit tropisch Zuid-Amerika.
Quassia amara is een kleine, altijdgroene struik die voorkomt in onder andere de Guyana’s, noordelijk Brazilië en Venezuela. De plant groeit voornamelijk in de onderlaag van het regenwoud. Opvallend zijn de felrode bloemen, die voornamelijk door kolibries worden bestoven. Vanwege deze decoratieve bloemen wordt de plant ook buiten haar natuurlijke leefgebied aangeplant als sierplant.

Blaaswier (Fucus vesiculosus) is een soort bruinwier uit het geslacht Fucus. Het komt voor langs de noordelijke kusten van de Atlantische en Stille Oceaan, en is te vinden in de Noordzee en Oostzee, vaak in kelpwouden. De plant valt op door de luchtblazen die sommige varianten hebben, die als drijforgaan dienen; er bestaan echter ook typen zonder deze blaasje.
Blaaswier behoort tot de bruinwieren en bevat van nature verschillende polyfenolen, waaronder florotannines. Daarnaast bevat de plant mineralen zoals jodium, kalium, magnesium, calcium en ijzer. Door deze natuurlijke samenstelling is blaaswier opgenomen in botanische en historische beschrijvingen van zeewieren.