Urinewegen

Een combinatie van vitamines A, C, D3 en zink die de dagelijkse voeding aanvult. Dit supplement bevat voedingsstoffen die bijdragen aan de normale werking van het immuunsysteem, de instandhouding van botten, tanden, huid en spieren, en diverse stofwisselingsprocessen. Geschikt als onderdeel van een gevarieerd dieet.

De gewone agrimonie (Agrimonia eupatoria) is een kruidachtige plant behorend tot de rozenfamilie (Rosaceae). Deze plant, met zijn heldergele bloemen in lange, slanke aren, is vrij algemeen te vinden op kalkrijke bermen en dijken in België en Nederland.
De meest voorkomende toepassing is als thee, maar het kruid kan ook worden verwerkt tot een tinctuur.

De citroengele honingklaver (Melilotus officinalis), ook bekend als akkerhoningklaver, is een tweejarige of meerjarige plant uit de vlinderbloemenfamilie (Leguminosae). Oorspronkelijk afkomstig uit Zuid-Europa, heeft deze plant zich inmiddels wereldwijd verspreid. Het is een slanke, onbehaarde plant die veelvuldig te vinden is langs wegen en op bouwland, en komt ook voor in duingebieden. De citroengele honingklaver bereikt een hoogte van 30 tot 150 cm en bloeit van juli tot oktober.

Luzerne (Medicago sativa), ook bekend als alfalfa, is een vaste plant die, afhankelijk van de variëteit en het klimaat, tussen de vijf en twaalf jaar kan leven. Met een hoogte tot één meter en trosjes van kleine paarse bloemen, lijkt de plant op klaver. De plant heeft een diep en krachtig wortelsysteem dat zich tot wel 4,5 meter kan uitstrekken.
Luzerne is inheems in Europa en wordt wereldwijd geteeld als veevoer. In Nederland wordt luzerne voornamelijk kunstmatig gedroogd voor de productie van eiwitrijk veevoer.

De artisjok (Cynara scolymus) is een plant die oorspronkelijk uit het Middellandse Zeegebied komt. De groene of paarse bloemknoppen worden vaak gegeten als groente en zijn bekend om hun licht bittere, aromatische smaak. De plant wordt al eeuwenlang gebruikt in verschillende keukens en bereidingen.
Artisjokken bevatten een breed scala aan voedingsstoffen en fytonutriënten. Zo bevatten ze bètacaroteen, vitamine C, vitamine B en mineralen zoals calcium, magnesium en kalium. Daarnaast bevatten ze flavonoïden, enzymen en tannines, die bijdragen aan de karakteristieke kleur en smaak van de bloemknoppen.
Dankzij hun rijke smaak en unieke textuur zijn artisjokken populair in salades, soepen, pasta’s en diverse culinaire gerechten.

De artisjok (Cynara scolymus) is een plant die oorspronkelijk uit het Middellandse Zeegebied komt. De groene of paarse bloemknoppen worden vaak gegeten als groente en zijn bekend om hun licht bittere, aromatische smaak. De plant wordt al eeuwenlang gebruikt in verschillende keukens en bereidingen.
Artisjokken bevatten een breed scala aan voedingsstoffen en fytonutriënten. Zo bevatten ze bètacaroteen, vitamine C, vitamine B en mineralen zoals calcium, magnesium en kalium. Daarnaast bevatten ze flavonoïden, enzymen en tannines, die bijdragen aan de karakteristieke kleur en smaak van de bloemknoppen.
Dankzij hun rijke smaak en unieke textuur zijn artisjokken populair in salades, soepen, pasta’s en diverse culinaire gerechten.

De artisjok is een plant die oorspronkelijk uit het Middellandse Zeegebied komt. De gesloten groene of paarse bloemknoppen worden gegeten als groente en hebben een licht bittere, aromatische smaak. De plant wordt al eeuwenlang in verschillende keukens gebruikt.
Artisjokken bevatten diverse voedingsstoffen en fytonutriënten. Zo bevatten ze bètacaroteen, vitamine C, vitamine B en mineralen zoals calcium, magnesium en kalium. Daarnaast bevatten ze flavonoïden, enzymen en tannines, die bijdragen aan de karakteristieke kleur en smaak van de bloemknoppen.

Dankzij hun rijke smaak en unieke textuur zijn artisjokken populair in salades, soepen, pasta’s en andere culinaire gerechten.

Ashwagandha, officieel bekend als Withania somnifera, is een plant die zijn oorsprong vindt in India en behoort tot de Magnoliophyta-familie. Het kruid staat ook bekend onder de namen ‘Indiase ginseng’ en ‘winterkers’.
De naam ashwagandha is afgeleid van het Sanskriet en betekent letterlijk ‘paardengeur’, een verwijzing naar de karakteristieke, aardse geur van de wortel. In de Ayurvedische traditie wordt ashwagandha geclassificeerd als een zogenoemde ‘rasayana’, een term die binnen deze traditie wordt gebruikt voor bepaalde planten.

De Latijnse soortnaam somnifera betekent ‘slaapdragend’ en verwijst naar de historische benaming van de plant. Ashwagandha wordt al eeuwenlang toegepast binnen traditionele kruidenbereidingen.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogd kruid van Centella asiatica (Hydrocotyles) (Aziatische Waternavel) (Gotu kola).
Aziatische waternavel, ook bekend als Gotu kola (Centella asiatica), is een laagblijvende plant die van nature voorkomt in delen van Zuidoost-Azië. De plant groeit bij voorkeur in vochtige gebieden en speelt al eeuwenlang een belangrijke rol binnen traditionele systemen zoals de Ayurveda.
Binnen deze tradities wordt Aziatische waternavel gewaardeerd vanwege haar lange geschiedenis en veelzijdige toepassing in cultureel gebruik. Door de aanwezigheid van verschillende natuurlijke plantstoffen heeft de plant een vaste plaats gekregen binnen de kruidkundige traditie van Azië.
Aziatische waternavel is te herkennen aan haar kruipende stengels en kleine, ronde bladeren. 

Basilicum (Ocimum basilicum) is een aromatische plant uit de lipbloemenfamilie (Lamiaceae). De naam basilicum is afgeleid van het Oudgriekse woord basileus, wat “koning” betekent. Deze herkomst ligt ook ten grondslag aan de alternatieve benaming koningskruid. Oorspronkelijk komt basilicum voor in gebieden tussen Centraal-Afrika en Zuidoost-Azië, waar de plant al lange tijd wordt gewaardeerd.
Binnen verschillende traditionele systemen en historische bronnen komt basilicum voor als onderdeel van cultureel en kruidkundig gebruik. In oude teksten en farmacopeeën wordt de plant genoemd in uiteenlopende contexten, wat haar een bijzondere plaats geeft binnen de geschiedenis van kruidkundige tradities.
Basilicum is te herkennen aan haar zachte, groene bladeren en karakteristieke geur. 

De zuurbes (Berberis vulgaris) is een bladverliezende struik die behoort tot de berberisfamilie (Berberidaceae). De plant komt van nature voor in grote delen van Eurazië en groeit bij voorkeur op vrij droge, vaak kalkhoudende bodems, zoals langs bosranden en in struikgewas.
De struik staat bekend om haar doornige takken, gele bloemen en langwerpige, felrode bessen. Zowel de wortels, schors, bladeren als de vruchten bevatten van nature verschillende plantstoffen, waaronder berberine. Deze stof is kenmerkend voor planten uit het geslacht Berberis.
Binnen verschillende culturen wordt zuurbes al lange tijd gewaardeerd vanwege haar culinaire toepassingen. In Europa werden de bessen traditioneel gebruikt bij de bereiding van jam en andere voedingsmiddelen.

De berendruif (Arctostaphylos uva-ursi) is een laagblijvende, groenblijvende plant uit de heidefamilie (Ericaceae). De Nederlandse naam “berendruif” verwijst naar een oude volksopvatting dat beren graag de vruchten van deze plant zouden eten.
De wetenschappelijke naam is een zogenoemde tautologie, opgebouwd uit zowel Griekse als Latijnse woorden. Arktos (Grieks) en ursus (Latijn) betekenen beide “beer”, terwijl staphyle en uva beide “druif” betekenen. De naam benadrukt daarmee tweemaal dezelfde betekenis.
Berendruif wordt al sinds de middeleeuwen genoemd in historische kruidenboeken en maakt deel uit van de Europese kruidkundige traditie. Binnen deze context werd de plant beschreven en gewaardeerd vanwege haar bijzondere plaats in traditioneel gebruik.

De berendruif (Arctostaphylos uva-ursi) is een laagblijvende, groenblijvende plant uit de heidefamilie (Ericaceae). De Nederlandse naam “berendruif” verwijst naar een oude volksopvatting dat beren graag de vruchten van deze plant zouden eten.
De wetenschappelijke naam is een zogenoemde tautologie, opgebouwd uit zowel Griekse als Latijnse woorden. Arktos (Grieks) en ursus (Latijn) betekenen beide “beer”, terwijl staphyle en uva beide “druif” betekenen. De naam benadrukt daarmee tweemaal dezelfde betekenis.
Berendruif wordt al sinds de middeleeuwen genoemd in historische kruidenboeken en maakt deel uit van de Europese kruidkundige traditie. Binnen deze context werd de plant beschreven en gewaardeerd vanwege haar bijzondere plaats in traditioneel gebruik.

De berk (Betula) is een boom die al eeuwenlang een bijzondere plaats inneemt binnen Europese culturen en tradities. In historische context werd de berk soms gezien als een symbolische of zelfs heilige boom, onder andere vanwege haar rol in seizoensrituelen en volksgebruiken.
In het vroege voorjaar, vlak voordat de boom begint uit te lopen, kan berkensap worden afgetapt. Dit moment valt samen met de periode waarin de sapstroom het meest actief is. Ook de jonge berkenbladeren worden traditioneel in deze fase verzameld. Zowel het sap als de bladeren maken deel uit van oude gebruiken en worden al lange tijd beschreven in botanische en kruidkundige bronnen.
Berkenblad bevat van nature verschillende plantaardige bestanddelen, waaronder flavonoïden, saponinen en tannines.

De berk (Betula) is een boom die al eeuwenlang een bijzondere plaats inneemt binnen Europese culturen en tradities. In historische context werd de berk soms gezien als een symbolische of zelfs heilige boom, onder andere vanwege haar rol in seizoensrituelen en volksgebruiken.
In het vroege voorjaar, vlak voordat de boom begint uit te lopen, kan berkensap worden afgetapt. Dit moment valt samen met de periode waarin de sapstroom het meest actief is. Ook de jonge berkenbladeren worden traditioneel in deze fase verzameld. Zowel het sap als de bladeren maken deel uit van oude gebruiken en worden al lange tijd beschreven in botanische en kruidkundige bronnen.
Berkenblad bevat van nature verschillende plantaardige bestanddelen, waaronder flavonoïden, saponinen en tannines.

Kruidenthee samengesteld uit diverse kruiden

Kruidenthee samengesteld uit diverse kruiden
Lekker voor een fleurig momentje

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogd blad van Peumus boldus (Boldo).
Boldo (Peumus boldus) is een groenblijvende boom afkomstig uit Zuid-Amerika en andere warmere gebieden, waaronder Chili, Peru, Brazilië, Ecuador, Argentinië en Noord-Afrika. De plant groeit bij voorkeur op zonnige, droge locaties en kan een hoogte bereiken van 8 meter en een breedte van 5 meter. De vrouwelijke bomen produceren steenvruchten die traditioneel als specerij werden gebruikt.

De bladeren van boldo bevatten van nature verschillende plantenstoffen, zoals alkaloïden, etherische oliën, flavonoïden en looistoffen. In Chili worden de bladeren al eeuwenlang in traditionele gebruiken genoemd en beschreven in historische teksten. 

Boldo (Peumus boldus) is een groenblijvende boom afkomstig uit Zuid-Amerika en andere warmere gebieden, waaronder Chili, Peru, Brazilië, Ecuador, Argentinië en Noord-Afrika. De plant groeit bij voorkeur op zonnige, droge locaties en kan een hoogte bereiken van 8 meter en een breedte van 5 meter. De vrouwelijke bomen produceren steenvruchten die traditioneel als specerij werden gebruikt.
De bladeren van boldo bevatten van nature verschillende plantenstoffen, zoals alkaloïden, etherische oliën, flavonoïden en looistoffen. In Chili worden de bladeren al eeuwenlang in traditionele gebruiken genoemd en beschreven in historische teksten. Tegenwoordig wordt boldo wereldwijd gewaardeerd vanwege zijn herkenbare bladeren, botanische kenmerken en culturele betekenis..

Bonenkruid (Satureja), ook bekend als winter- of zomerbonenkruid, behoort tot de lipbloemenfamilie (Lamiaceae of Labiatae). De wetenschappelijke naam is afgeleid van het Latijnse woord sater.
Historische en culturele context
Tijdens de Romeinse tijd werd bonenkruid vaak gebruikt in rituelen en culturele gebruiken. Het werd verwerkt in kransen en sieraden en kwam voor in traditionele gerechten. In historische bronnen wordt beschreven dat het een belangrijke rol speelde in de Romeinse keuken.
Culinaire toepassing
Bonenkruid wordt traditioneel gebruikt als smaakmaker in een verscheidenheid aan gerechten. In de oudheid werd het verwerkt in sauzen voor vis en vlees, vullingen voor kalfsvlees, en in worsten of varkenspasteien. 

Het geslacht Braam (Rubus) behoort tot de rozenfamilie en telt wereldwijd meer dan 1400 soorten. In Nederland en België groeien er meer dan 200 van deze soorten.
Bramen worden voornamelijk gewaardeerd vanwege hun vruchten, die variëren in kleur van rood tot donkerblauw. Ze hebben een zoete smaak en kunnen zowel vers worden gegeten als verwerkt tot bijvoorbeeld jam.
De bladeren van de braam kunnen worden gebruikt om kruidenthee te maken. Na het plukken moeten de bladeren op een droge en luchtige plek worden gedroogd, waarna ze gebruikt kunnen worden om thee van te zetten.

Bramen zijn de donkerpaarse tot zwarte vruchten van planten uit het geslacht Rubus. Ze groeien van nature in gematigde gebieden en komen veel voor langs bosranden, heggen en open terreinen. De bessen staan bekend om hun volle smaak en worden wereldwijd gewaardeerd in uiteenlopende culinaire toepassingen.
Bramen worden traditioneel verwerkt in onder andere jam, sap, desserts, gebak en sauzen. Ook worden ze vers gegeten of gebruikt als ingrediënt in zowel klassieke als moderne recepten. Door hun diepe kleur en karakteristieke smaak hebben ze een vaste plaats in de keuken gekregen.
De opvallende paarse kleur van bramen is te danken aan de aanwezigheid van natuurlijke plantenpigmenten, waaronder anthocyanen. 

De brandnetel (Urtica dioica) is een kruidachtige plant die op veel plaatsen voorkomt en bekendstaat om de prikkelende brandharen bij aanraking. Ondanks deze eigenschap wordt de plant al eeuwenlang gewaardeerd en toegepast. Brandnetel wordt onder andere gebruikt in culinaire bereidingen zoals soep en kruidenthee.
De plant komt van nature voor in grote delen van Europa, Azië en Afrika en draagt de Latijnse naam Urtica dioica. In historische en botanische bronnen wordt beschreven dat zowel de bladeren als de wortels traditioneel werden verzameld en verwerkt.
Binnen de kruidkundige traditie neemt brandnetel een vaste plaats in en wordt zij genoemd in diverse etnobotanische en historische beschrijvingen. 

Brandnetel (Urtica dioica) is een kruidachtige plant die op veel plaatsen voorkomt en bekendstaat om haar prikkelende brandharen bij aanraking. Ondanks deze eigenschap wordt de plant al lange tijd gewaardeerd en toegepast binnen verschillende culturen. Brandnetel wordt onder andere gebruikt in culinaire bereidingen zoals soep en kruidenthee.
De plant komt van nature voor in grote delen van Europa, Azië en Afrika. De Latijnse naam Urtica dioica verwijst naar het stekende karakter van de plant. In historische en botanische bronnen wordt beschreven dat zowel de bladeren als de wortels traditioneel werden verzameld en verwerkt.
Binnen de kruidkundige traditie nemen zowel brandnetelblad als brandnetelwortel een vaste plaats in.