Nederlandse naam

Anijszaad heeft een natuurlijk zoete, warme smaak die doet denken aan drop. Het is een veelzijdige smaakmaker die zowel in zoete als hartige gerechten gebruikt kan worden. Over de hele wereld wordt anijszaad gebruikt in snoepgoed, en het wordt ook vaak toegevoegd aan likeuren, zoals Ouzo.
Je kunt anijszaad toevoegen aan brood, gebak, koekjes, fruit en peperkoek. In de Indische keuken is anijs onmisbaar in curry's en bij visgerechten, en het geeft een heerlijke smaak aan groenten zoals pompoen en wortel. In Nederland is het een traditie om anijszaad te gebruiken op beschuit met muisjes bij een geboorte.
Anijszaadthee heeft een warme, milde smaak en is populair als thee na het eten.

Aroniabessen, ook wel zwarte appelbessen genoemd, groeien aan compacte struiken van ongeveer 1 tot 3 meter hoog. De bessen hebben een diep paarse tot zwarte kleur en worden al lange tijd in verschillende culturen gebruikt.
De bessen bevatten verschillende natuurlijke plantenstoffen, waaronder anthocyaninen en polyfenolen. Deze stoffen zorgen onder andere voor de karakteristieke kleur van de vrucht en spelen een rol bij de bescherming van het zaad in de vrucht. In vergelijking met blauwe bessen bevatten aroniabessen relatief veel anthocyaninen.

Aroniabessen zijn een populair ingrediënt in bijvoorbeeld sappen, thee en jams vanwege hun rijke kleur en smaak.

De blauwe bosbes (Vaccinium myrtillus) is een kleine, donkerblauwe bes die van nature voorkomt in bosrijke gebieden van Europa en Noord-Azië. De plant behoort tot de heidefamilie (Ericaceae) en staat bekend om haar karakteristieke smaak en brede toepassing in voeding.
Blauwe bosbessen worden al lange tijd gewaardeerd binnen culinaire tradities en worden verwerkt in onder andere jams, sappen, desserts en bakproducten. Door hun diepe kleur en natuurlijke samenstelling zijn ze een bekend ingrediënt in zowel traditionele als moderne keukens.
De bessen bevatten van nature verschillende plantaardige stoffen, waaronder flavonoïden en anthocyanen, evenals vezels en andere voedingsbestanddelen. Deze samenstelling wordt vaak genoemd in botanische en voedingskundige beschrijvingen van de plant.

Bramen zijn de donkerpaarse tot zwarte vruchten van planten uit het geslacht Rubus. Ze groeien van nature in gematigde gebieden en komen veel voor langs bosranden, heggen en open terreinen. De bessen staan bekend om hun volle smaak en worden wereldwijd gewaardeerd in uiteenlopende culinaire toepassingen.
Bramen worden traditioneel verwerkt in onder andere jam, sap, desserts, gebak en sauzen. Ook worden ze vers gegeten of gebruikt als ingrediënt in zowel klassieke als moderne recepten. Door hun diepe kleur en karakteristieke smaak hebben ze een vaste plaats in de keuken gekregen.
De opvallende paarse kleur van bramen is te danken aan de aanwezigheid van natuurlijke plantenpigmenten, waaronder anthocyanen. 

Chia, ook bekend als Salvia hispanica, is een plant uit de lipbloemenfamilie, oorspronkelijk afkomstig uit Centraal- en Zuid-Mexico en Guatemala. De Azteken teelden deze plant al voordat Columbus Amerika ontdekte, en chiazaad werd gebruikt als betaalmiddel aan de heersers. Vandaag de dag wordt chia nog steeds gewaardeerd in Mexico en Guatemala; de gemalen zaden worden gebruikt in gerechten, terwijl hele zaden vaak worden toegevoegd aan voedzame drankjes.
Het belangrijkste doel van het kweken van chia is voor zijn zaden, die rijk zijn aan omega 3-vetzuren. Ongeveer 25-30% van het zaad bevat plantaardige olie, waaronder alfalinoleenzuur (ALA). De zaadjes van chia zijn klein en ovaal, met een diameter van ongeveer 1 mm, en hebben een kleurenpalet van bruin, grijs-zwart en wit.

Dillezaad heeft een verfrissende, kruidige smaak die doet denken aan anijs en venkel, en het is krachtiger van smaak dan dilletoppen. Hele dillezaden behouden hun aroma en smaak langer dan gemalen dillezaad. Ons gedroogde dillezaad is volledig natuurlijk en vrij van toevoegingen.
Dille is een onmisbare smaakmaker in de keuken en wordt vaak gebruikt bij het inmaken van groenten, bij zalm, mayonaise en aardappelsalade. Het is ook heerlijk in brood, stoofschotels, salades, soepen, op vis, erwten, bonen, wortelen, pompoen, bieten en aardappelen.

Het driekleurig viooltje (Viola tricolor), ook wel bekend als wild viooltje, is een sierlijke plant die al eeuwenlang bekend is binnen de Europese plantenkennis. Het driekleurig viooltje behoort tot de viooltjesfamilie (Violaceae) en is inheems in Europa, van Lapland tot aan het Middellandse Zeegebied, en zelfs in Siberië.
Deze plant, die eenjarig is maar soms ook meerjarig kan zijn, groeit tot een hoogte van 30 cm en heeft wortels die tot 45 cm diep kunnen gaan. De bloeiperiode strekt zich uit van mei tot oktober. De bloemen zijn minstens 1 cm breed, maar meestal groter, met een gemiddelde diameter van 1,5 cm. De plant werd voor het eerst beschreven door de bekende botanicus Rembert Dodoens in 1554.

Fenegriek (Trigonella foenum-graecum), ook bekend als foenegriek, bokshoornklaver of Grieks hooi, is een veelzijdige plant die oorspronkelijk afkomstig is uit het Middellandse Zeegebied en later ook populair werd in delen van Azië.
De aromatische zaden en bladeren worden veel gebruikt als specerij in de Indiase keuken en kunnen helpen om bittere smaken in gerechten of producten te verzachten. Fenegriek bevat mineralen zoals ijzer en koper en van nature voorkomende verbindingen zoals saponinen en coumarinen, waarvan coumarinen bijdragen aan de karakteristieke hooi-achtige geur.

De fijnspar (Picea abies) behoort tot de dennenfamilie (Pinaceae) en is inheems in Noord- en Centraal-Europa. Het is een imposante conifeer die tot wel 50 meter hoog kan worden.
Deze boom is eenhuizig en heeft een smalle, kegelvormige kroon. Sparren die op lagere hoogten groeien, hebben doorgaans bredere kronen om minder last te hebben van sneeuwophoping. De twijgen zijn roodachtig tot oranjebruin, terwijl de knoppen glad, bruin en puntig zijn. De naalden zijn donkergroen aan alle zijden en omringen de twijgen. Ze zijn stijf, scherp gepunt, hebben een vierkante doorsnede en kunnen 1 tot 2,5 cm lang worden. De levensduur van de naalden kan oplopen tot 5 tot 7 jaar.

De grove den (Pinus sylvestris) behoort tot de dennenfamilie (Pinaceae) en kan een leeftijd van 200 tot 300 jaar bereiken. Deze boom staat bekend om zijn rijke harsinhoud en karakteristieke dennengeur.
De naalden en knoppen van de grove den bevatten natuurlijke verbindingen zoals tannines, flavonoïden en vitaminen. De hars van de boom bevat terpentijn en een groot aantal monoterpenen, waaronder α-pineen, β-pineen en limoneen, die onderdeel zijn van de etherische olie van de boom.
Grove den wordt traditioneel gebruikt in diverse toepassingen, zoals in aromatische producten en bij de productie van dennenolie. Zowel naalden als dennenknoppen worden in sommige traditionele bereidingen verwerkt vanwege hun geur en smaak.

De grove den (Pinus sylvestris) behoort tot de dennenfamilie (Pinaceae) en kan een leeftijd van 200 tot 300 jaar bereiken. Deze boom staat bekend om zijn rijke harsinhoud en karakteristieke dennengeur.
De naalden en knoppen van de grove den bevatten natuurlijke verbindingen zoals tannines, flavonoïden en vitaminen. De hars van de boom bevat terpentijn en een groot aantal monoterpenen, waaronder α-pineen, β-pineen en limoneen, die onderdeel zijn van de etherische olie van de boom.
Grove den wordt traditioneel gebruikt in diverse toepassingen, zoals in aromatische producten en bij de productie van dennenolie. Zowel naalden als dennenknoppen worden in sommige traditionele bereidingen verwerkt vanwege hun geur en smaak.

De hondsroos (Rosa canina) is een inheemse rozensoort in de Benelux en komt van nature voor in Europa, Noordwest-Afrika en West-Azië. In Noord-Amerika is deze soort later geïntroduceerd. De plant groeit vaak langs bosranden, heggen en struweel.
Het is een grote, rechtopgroeiende struik die een hoogte kan bereiken van ongeveer 1 tot 4 meter. De lange, boogvormige takken kunnen deels overhangen. De bladeren en takken zonder klieren zijn groen en vertonen soms een roodachtige tint.
De bloei vindt plaats van juni tot juli. De bloemen zijn doorgaans lichtroze, soms wit, en hebben een doorsnede van circa 3,5 tot 4,5 centimeter. Ze verschijnen afzonderlijk of in kleine groepen van één tot tien bloemen.

Hop (Humulus lupulus) is een winterharde, meerjarige klimplant die behoort tot de hennepachtigen (Cannabaceae). De naam lupulus is mogelijk afgeleid van het Latijnse woord lupus (wolf), wat verwijst naar de manier waarop de plant zich om andere planten heen slingert.
Hop kent een lange cultuurgeschiedenis. Al bij de oude Babyloniërs en Egyptenaren werd de plant gewaardeerd om haar aromatische eigenschappen. Later werd hop een vast ingrediënt in de bierproductie, waar zij tot op de dag van vandaag een belangrijke rol speelt vanwege haar kenmerkende smaak en aroma. Ook in de Middeleeuwen werd hop veelvuldig beschreven in kruidenboeken en andere historische bronnen.

IJslands mos (Cetraria islandica), ook bekend onder het basioniem Lichen islandicus, is een struikvormig korstmos dat behoort tot de familie Parmeliaceae (schildmosachtigen). De soort komt voor in koude en bergachtige gebieden en is in Nederland uiterst zeldzaam. Om die reden staat IJslands mos vermeld op de Nederlandse Rode Lijst als ernstig bedreigd.
IJslands mos kent een lange cultuurhistorische achtergrond. In botanische en historische bronnen uit de 17e eeuw wordt het korstmos beschreven als onderdeel van de toenmalige plantenkennis. In die periode werd het korstmos in zijn geheel verzameld en toegepast binnen traditionele gebruiken. Deze toepassingen maken deel uit van historische en volkskundige overlevering.

De jeneverbes (Juniperus communis) is een conifeer die van nature voorkomt in Europa, Azië en Noord-Amerika. De plant draagt zowel bloemen als bessen, die in kleur variëren van groen tot zwart naarmate ze rijpen. De naam Juniperus is afgeleid van het Keltische woord juneprus, dat ruw, stekelig of bitter betekent, terwijl communis “gewoon” betekent.
De zwarte bessen van de jeneverbes hebben een karakteristieke bittere en aromatische smaak. Het duurt ongeveer drie jaar voordat de bessen volledig rijp zijn: in het eerste jaar verschijnen de bloemen, in het tweede jaar worden ze groen, en in het derde jaar kleuren ze eerst blauw en vervolgens zwart of donkerpaars.

Kaasjeskruid (Malva) is een geslacht van kruidachtige planten uit de familie Malvaceae. Het omvat ongeveer dertig soorten die voorkomen in gematigde, subtropische en tropische gebieden van Afrika en Eurazië.
De bloemen en bladeren van kaasjeskruid zijn bijzonder herkenbaar en worden traditioneel in diverse culturen gewaardeerd. De plant produceert slijmerige stoffen, die historisch werden genoemd in botanische en volkskundige bronnen.
De vrucht van het kaasjeskruid is een splitvrucht en dankt haar naam aan de platte, ronde vorm, die lijkt op een klein kaasje. Deze vrucht bevat aaneengesloten zaden en is een kenmerkend botanisch element van het geslacht.

Echte kamille (Matricaria chamomilla, synoniem Matricaria recutita) is een eenjarige, aromatische plant uit de composietenfamilie (Asteraceae). De plant is van oorsprong inheems in grote delen van Europa en wordt tegenwoordig op grote schaal geteeld, onder andere in Hongarije en diverse Oost-Europese landen.
Kamille heeft een lange cultuurhistorische achtergrond. In het oude Egypte werd de plant symbolisch vereerd en in verband gebracht met de zonnegod Ra. Door de eeuwen heen is kamille veelvuldig beschreven in botanische en historische bronnen, wat bijdroeg aan haar bekendheid en verspreiding.

Korianderzaad wordt al duizenden jaren toegepast in verschillende culturen en keukens wereldwijd. De zaden maken traditioneel deel uit van kruidenmengsels en worden gewaardeerd om hun warme, licht citrusachtige en kruidige aroma. Deze langdurige toepassing heeft ertoe geleid dat korianderzaad tot op de dag van vandaag een vaste plaats inneemt in zowel culinaire als traditionele kruidenpraktijken.
Koriander (Coriandrum sativum) is een veelzijdige plant waarvan zowel de bladeren als de zaden worden gebruikt. De zaden onderscheiden zich door hun specifieke samenstelling en geconcentreerde geurstoffen. Ze bevatten van nature diverse vitamines en mineralen, waaronder vitamine A, C en K, foliumzuur en mineralen zoals ijzer, mangaan, kalium, magnesium en calcium.

Kruidnagel is de gedroogde bloemknop van de kruidnagelboom (Syzygium aromaticum), een groenblijvende boom die van oorsprong voorkomt op de Molukken. De bloemknoppen worden geoogst voordat ze volledig openbloeien en vervolgens gedroogd. Door dit droogproces krijgen zij hun kenmerkende donkere kleur en intens aromatische geur.
De specerij wordt gekenmerkt door haar krachtige smaak en warme, kruidige aroma. Deze eigenschappen zijn voornamelijk toe te schrijven aan de aanwezigheid van etherische oliën, waarvan eugenol het belangrijkste bestanddeel is. Eugenol bepaalt in hoge mate het geur- en smaakprofiel van kruidnagel en draagt bij aan de stabiliteit van het product.

Lavendel (Lavandula) is een geslacht van aromatische dwergstruiken dat behoort tot de lipbloemenfamilie (Lamiaceae). De planten zijn vooral geliefd vanwege hun kenmerkende paarse bloemen en aangename geur en worden veel aangeplant in tuinen, borders en lavendelvelden.
Een belangrijk gebruik van lavendel is de winning van lavendelolie uit de bloeiende toppen. Deze etherische olie wordt veel toegepast als geurstof in cosmetische producten zoals zeep, crèmes en parfums, en speelt daarnaast een rol binnen aromatische toepassingen.
Ook in de keuken vindt lavendel zijn weg. De bloemen worden, zowel vers als gedroogd, gebruikt als smaakmaker en maken onder andere deel uit van Provençaalse kruidenmengsels. Lavendel kan worden toegevoegd aan gerechten zoals kazen, groenten en zoete bereidingen.

Lijnzaad is een voedzaam zaad dat bekendstaat om zijn rijke samenstelling aan vetzuren en andere natuurlijke bestanddelen. Het bevat een hoog gehalte aan omega 3-vetzuren, waarvan circa 55% bestaat uit alfa-linoleenzuur (ALA). Daarnaast bestaat ongeveer 20% van het vetzuurprofiel uit omega 9 (oliezuur).
Naast vetzuren bevat lijnzaad ook lignanen (fytosterolen), evenals tocoferolen, carotenoïden en diverse mineralen. Deze combinatie maakt lijnzaad tot een waardevolle plantaardige voedingsbron.
Volgens het Voedingscentrum dragen omega 3-vetzuren bij aan het behoud van een normale hart- en bloedvatfunctie, wanneer zij worden geconsumeerd als onderdeel van een gevarieerd en evenwichtig voedingspatroon.

Mariadistel (Silybum marianum),  ook wel melkdistel genoemd, is een stekelige plant uit de composietenfamilie (Asteraceae). Van oorsprong komt de plant uit het Middellandse Zeegebied, maar hij groeit ook in gematigde streken zoals Nederland en België.
De plant is bekend om zijn opvallende, wit gevlekte bladeren en paarse bloemhoofden. De zaden van de mariadistel bevatten natuurlijke bestanddelen, waaronder silymarine, een groep bioactieve stoffen die tot de antioxidanten wordt gerekend. Vanwege deze samenstelling wordt mariadistel traditioneel verwerkt in diverse voedings- en kruidenproducten.

De tweestijlige meidoorn (Crataegus laevigata), is een doornige struik of kleine boom die van nature voorkomt in grote delen van Europa. In het voorjaar bloeit hij met witte bloemen, terwijl hij in de herfst donkerrode, bol- of eivormige bessen voortbrengt, ook wel “meelbessen” genoemd.
Bladeren, bloemen en bessen van de meidoorn bevatten van nature een rijke samenstelling van plantaardige stoffen, waaronder flavonoïden, procyanidines, vitamine C, tannines en glycosiden. Vanwege deze samenstelling wordt meidoorn traditioneel verwerkt in verschillende kruidproducten en supplementen.

Monnikspeper (Vitex agnus castus L.), ook bekend als chaste tree berries, is een plant die van nature voorkomt in het Middellandse Zeegebied. De naam “monnikspeper” verwijst naar het historische gebruik door monniken, die het kruid gebruikten vanwege zijn veronderstelde effecten op de fysieke verlangens.
Tegenwoordig wordt monnikspeper veel toegepast in kruidenproducten en supplementen. De vruchten van de plant bevatten verschillende plantaardige stoffen, waaronder flavonoïden en iridoïden, die het kruid zijn unieke eigenschappen geven. Monnikspeper is populair in de traditionele kruidenkunde en wordt gewaardeerd om zijn lange geschiedenis van gebruik.