Menstruatie

Een combinatie van vitamines A, C, D3 en zink die de dagelijkse voeding aanvult. Dit supplement bevat voedingsstoffen die bijdragen aan de normale werking van het immuunsysteem, de instandhouding van botten, tanden, huid en spieren, en diverse stofwisselingsprocessen. Geschikt als onderdeel van een gevarieerd dieet.

De citroengele honingklaver (Melilotus officinalis), ook bekend als akkerhoningklaver, is een tweejarige of meerjarige plant uit de vlinderbloemenfamilie (Leguminosae). Oorspronkelijk afkomstig uit Zuid-Europa, heeft deze plant zich inmiddels wereldwijd verspreid. Het is een slanke, onbehaarde plant die veelvuldig te vinden is langs wegen en op bouwland, en komt ook voor in duingebieden. De citroengele honingklaver bereikt een hoogte van 30 tot 150 cm en bloeit van juli tot oktober.

Luzerne (Medicago sativa), ook bekend als alfalfa, is een vaste plant die, afhankelijk van de variëteit en het klimaat, tussen de vijf en twaalf jaar kan leven. Met een hoogte tot één meter en trosjes van kleine paarse bloemen, lijkt de plant op klaver. De plant heeft een diep en krachtig wortelsysteem dat zich tot wel 4,5 meter kan uitstrekken.
Luzerne is inheems in Europa en wordt wereldwijd geteeld als veevoer. In Nederland wordt luzerne voornamelijk kunstmatig gedroogd voor de productie van eiwitrijk veevoer.

Absintalsem (Artemisia absinthium) is een plant uit de composietenfamilie (Asteraceae). Deze soort staat op de Nederlandse Rode Lijst van planten als vrij zeldzaam en matig in aantal afgenomen. Het is een vaste plant die van nature groeit op droge, kalkrijke, stikstofrijke en bewerkte gronden in gematigde streken van Europa, Azië en Noord-Afrika. De geslachtsnaam Artemisia is afgeleid van de Griekse jachtgodin Artemis.
Het bittere extract van deze knoppen is een belangrijk ingrediënt in dranken zoals vermout en klassieke absint. De belangrijkste smaakstoffen hierin zijn absinthine en het naar menthol ruikende terpeen thujon.

Absintalsem (Artemisia absinthium) is een plant uit de composietenfamilie (Asteraceae). Deze soort staat op de Nederlandse Rode Lijst van planten als vrij zeldzaam en matig in aantal afgenomen. Het is een vaste plant die van nature groeit op droge, kalkrijke, stikstofrijke en bewerkte gronden in gematigde streken van Europa, Azië en Noord-Afrika. De geslachtsnaam Artemisia is afgeleid van de Griekse jachtgodin Artemis.
Het bittere extract van deze knoppen is een belangrijk ingrediënt in dranken zoals vermout en klassieke absint. De belangrijkste smaakstoffen hierin zijn absinthine en het naar menthol ruikende terpeen thujon.

Anijszaad heeft een natuurlijk zoete, warme smaak die doet denken aan drop. Het is een veelzijdige smaakmaker die zowel in zoete als hartige gerechten gebruikt kan worden. Over de hele wereld wordt anijszaad gebruikt in snoepgoed, en het wordt ook vaak toegevoegd aan likeuren, zoals Ouzo.
Je kunt anijszaad toevoegen aan brood, gebak, koekjes, fruit en peperkoek. In de Indische keuken is anijs onmisbaar in curry's en bij visgerechten, en het geeft een heerlijke smaak aan groenten zoals pompoen en wortel. In Nederland is het een traditie om anijszaad te gebruiken op beschuit met muisjes bij een geboorte.
Anijszaadthee heeft een warme, milde smaak en is populair als thee na het eten.

Ashwagandha, officieel bekend als Withania somnifera, is een plant die al eeuwenlang wordt gebruikt binnen de ayurvedische traditie uit India. Binnen deze traditionele leer wordt ashwagandha aangeduid als een zogenoemde rasayana, een term die in de Ayurveda wordt gebruikt voor kruiden met een bijzondere culturele en historische betekenis.
De plant behoort tot de Magnoliophyta-familie en staat ook bekend onder de namen Indiase ginseng en winterkers. De wortel van de plant wordt traditioneel het meest toegepast.
De naam ashwagandha betekent letterlijk “paardengeur”, een verwijzing naar de karakteristieke, aardse geur van de verse wortel. In de Indiase cultuur wordt het kruid vaak symbolisch geassocieerd met kracht en vitaliteit, vergelijkbaar met die van een paard.

Ashwagandha, officieel bekend als Withania somnifera, is een plant die al eeuwenlang wordt gebruikt binnen de ayurvedische traditie uit India. Binnen deze traditionele leer wordt ashwagandha aangeduid als een zogenoemde rasayana, een term die in de Ayurveda wordt gebruikt voor kruiden met een bijzondere culturele en historische betekenis.
De plant behoort tot de Magnoliophyta-familie en staat ook bekend onder de namen Indiase ginseng en winterkers. De wortel van de plant wordt traditioneel het meest toegepast.
De naam ashwagandha betekent letterlijk “paardengeur”, een verwijzing naar de karakteristieke, aardse geur van de verse wortel. In de Indiase cultuur wordt het kruid vaak symbolisch geassocieerd met kracht en vitaliteit, vergelijkbaar met die van een paard.

Aziatische waternavel, ook bekend als Gotu kola (Centella asiatica), is een laagblijvende plant die van nature voorkomt in delen van Zuidoost-Azië. De plant groeit bij voorkeur in vochtige gebieden en speelt al eeuwenlang een belangrijke rol binnen traditionele systemen zoals de Ayurveda.
Binnen deze tradities wordt Aziatische waternavel gewaardeerd vanwege haar lange geschiedenis en veelzijdige toepassing in cultureel gebruik. Door de aanwezigheid van verschillende natuurlijke plantstoffen heeft de plant een vaste plaats gekregen binnen de kruidkundige traditie van Azië.
Aziatische waternavel is te herkennen aan haar kruipende stengels en kleine, ronde bladeren. Tijdens de bloeiperiode verschijnen er kleine witte tot lichtroze bloemen.

Basilicum (Ocimum basilicum) is een aromatische plant uit de lipbloemenfamilie (Lamiaceae). De naam basilicum is afgeleid van het Oudgriekse woord basileus, wat “koning” betekent. Deze herkomst ligt ook ten grondslag aan de alternatieve benaming koningskruid. Oorspronkelijk komt basilicum voor in gebieden tussen Centraal-Afrika en Zuidoost-Azië, waar de plant al lange tijd wordt gewaardeerd.
Binnen verschillende traditionele systemen en historische bronnen komt basilicum voor als onderdeel van cultureel en kruidkundig gebruik. In oude teksten en farmacopeeën wordt de plant genoemd in uiteenlopende contexten, wat haar een bijzondere plaats geeft binnen de geschiedenis van kruidkundige tradities.
Basilicum is te herkennen aan haar zachte, groene bladeren en karakteristieke geur. 

De bijvoet (Artemisia vulgaris) is een plant uit de composietenfamilie (Asteraceae) en is nauw verwant aan alsem. Het is een zwak aromatische plant met diep ingesneden bladeren die aan de onderzijde witviltig behaard zijn. De stengel kan een lengte bereiken van ongeveer 60 tot 120 centimeter en vertoont vaak een roodachtige verkleuring.
In Nederland en België komt bijvoet veelvuldig voor. De plant groeit vooral op braakliggende terreinen, langs wegen en op andere verstoorde grondsoorten. Bijvoet gedijt het best op zandhoudende bodems en staat bekend om haar sterke aanpassingsvermogen.

Blaaswier (Fucus vesiculosus) is een soort bruinwier uit het geslacht Fucus. Het komt voor langs de noordelijke kusten van de Atlantische en Stille Oceaan, en is te vinden in de Noordzee en Oostzee, vaak in kelpwouden. De plant valt op door de luchtblazen die sommige varianten hebben, die als drijforgaan dienen; er bestaan echter ook typen zonder deze blaasje.
Blaaswier behoort tot de bruinwieren en bevat van nature verschillende polyfenolen, waaronder florotannines. Daarnaast bevat de plant mineralen zoals jodium, kalium, magnesium, calcium en ijzer. Door deze natuurlijke samenstelling is blaaswier opgenomen in botanische en historische beschrijvingen van zeewieren.

Kruidenthee samengesteld uit diverse kruiden
Lekker voor een fleurig momentje

Bonenkruid (Satureja), ook bekend als winter- of zomerbonenkruid, behoort tot de lipbloemenfamilie (Lamiaceae of Labiatae). De wetenschappelijke naam is afgeleid van het Latijnse woord sater.
Historische en culturele context
Tijdens de Romeinse tijd werd bonenkruid vaak gebruikt in rituelen en culturele gebruiken. Het werd verwerkt in kransen en sieraden en kwam voor in traditionele gerechten. In historische bronnen wordt beschreven dat het een belangrijke rol speelde in de Romeinse keuken.
Culinaire toepassing
Bonenkruid wordt traditioneel gebruikt als smaakmaker in een verscheidenheid aan gerechten. In de oudheid werd het verwerkt in sauzen voor vis en vlees, vullingen voor kalfsvlees, en in worsten of varkenspasteien. 

Het geslacht Braam (Rubus) behoort tot de rozenfamilie en telt wereldwijd meer dan 1400 soorten. In Nederland en België groeien er meer dan 200 van deze soorten.
Bramen worden voornamelijk gewaardeerd vanwege hun vruchten, die variëren in kleur van rood tot donkerblauw. Ze hebben een zoete smaak en kunnen zowel vers worden gegeten als verwerkt tot bijvoorbeeld jam.
De bladeren van de braam kunnen worden gebruikt om kruidenthee te maken. Na het plukken moeten de bladeren op een droge en luchtige plek worden gedroogd, waarna ze gebruikt kunnen worden om thee van te zetten.

Bramen zijn de donkerpaarse tot zwarte vruchten van planten uit het geslacht Rubus. Ze groeien van nature in gematigde gebieden en komen veel voor langs bosranden, heggen en open terreinen. De bessen staan bekend om hun volle smaak en worden wereldwijd gewaardeerd in uiteenlopende culinaire toepassingen.
Bramen worden traditioneel verwerkt in onder andere jam, sap, desserts, gebak en sauzen. Ook worden ze vers gegeten of gebruikt als ingrediënt in zowel klassieke als moderne recepten. Door hun diepe kleur en karakteristieke smaak hebben ze een vaste plaats in de keuken gekregen.
De opvallende paarse kleur van bramen is te danken aan de aanwezigheid van natuurlijke plantenpigmenten, waaronder anthocyanen. 

De brandnetel (Urtica dioica) is een kruidachtige plant die op veel plaatsen voorkomt en bekendstaat om de prikkelende brandharen bij aanraking. Ondanks deze eigenschap wordt de plant al eeuwenlang gewaardeerd en toegepast. Brandnetel wordt onder andere gebruikt in culinaire bereidingen zoals soep en kruidenthee.
De plant komt van nature voor in grote delen van Europa, Azië en Afrika en draagt de Latijnse naam Urtica dioica. In historische en botanische bronnen wordt beschreven dat zowel de bladeren als de wortels traditioneel werden verzameld en verwerkt.
Binnen de kruidkundige traditie neemt brandnetel een vaste plaats in en wordt zij genoemd in diverse etnobotanische en historische beschrijvingen. 

Brandnetel is een veelzijdige plant die al eeuwenlang wordt toegepast binnen de Europese kruiden­traditie. Zowel het blad als de wortel van de plant worden gebruikt in kruidenpreparaten. Brandnetel wordt gewaardeerd vanwege zijn brede toepasbaarheid en natuurlijke samenstelling en is geschikt als aanvulling op een gevarieerd en evenwichtig voedingspatroon. De plant wordt daarnaast veel gebruikt in theeën en culinaire toepassingen, zoals soepen.

Brandnetel (Urtica dioica) is een kruidachtige plant die op veel plaatsen voorkomt en bekendstaat om haar prikkelende brandharen bij aanraking. Ondanks deze eigenschap wordt de plant al lange tijd gewaardeerd en toegepast binnen verschillende culturen. Brandnetel wordt onder andere gebruikt in culinaire bereidingen zoals soep en kruidenthee.
De plant komt van nature voor in grote delen van Europa, Azië en Afrika. De Latijnse naam Urtica dioica verwijst naar het stekende karakter van de plant. In historische en botanische bronnen wordt beschreven dat zowel de bladeren als de wortels traditioneel werden verzameld en verwerkt.
Binnen de kruidkundige traditie nemen zowel brandnetelblad als brandnetelwortel een vaste plaats in.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogd kruid van Urticae dioica (Brandnetel).
De brandnetel (Urtica dioica) is een kruidachtige plant die op veel plaatsen voorkomt en bekendstaat om de brandharen die bij aanraking een prikkelend gevoel veroorzaken. Ondanks deze eigenschap wordt de plant al eeuwenlang gewaardeerd en toegepast in verschillende culturen. Brandnetel wordt onder andere gebruikt in culinaire bereidingen zoals soep en kruidenthee.
De plant komt van nature voor in grote delen van Europa, Azië en Afrika. De Latijnse naam Urtica dioica verwijst naar het prikkelende karakter van de plant. In historische en botanische bronnen wordt beschreven dat zowel de bladeren als de wortels traditioneel werden verzameld en verwerkt.

Chia, ook bekend als Salvia hispanica, is een plant uit de lipbloemenfamilie, oorspronkelijk afkomstig uit Centraal- en Zuid-Mexico en Guatemala. De Azteken teelden deze plant al voordat Columbus Amerika ontdekte, en chiazaad werd gebruikt als betaalmiddel aan de heersers. Vandaag de dag wordt chia nog steeds gewaardeerd in Mexico en Guatemala; de gemalen zaden worden gebruikt in gerechten, terwijl hele zaden vaak worden toegevoegd aan voedzame drankjes.
Het belangrijkste doel van het kweken van chia is voor zijn zaden, die rijk zijn aan omega 3-vetzuren. Ongeveer 25-30% van het zaad bevat plantaardige olie, waaronder alfalinoleenzuur (ALA). De zaadjes van chia zijn klein en ovaal, met een diameter van ongeveer 1 mm, en hebben een kleurenpalet van bruin, grijs-zwart en wit.

Chlorella is een eencellige groene alg uit de familie van de groenwieren, die van nature voorkomt in meren en rivieren van Zuidoost-Azië. De naam 'chlorella' komt van de Griekse woorden chloros (groen) en ella (klein).

Deze microscopische alg bevat van nature een breed spectrum aan voedingsstoffen, waaronder eiwitten, vitamines (zoals A, B1, C, E en K), sporenelementen, bètacaroteen, luteïne, omega 3-vetzuren en chlorofyl. Chlorella wordt vaak gebruikt als ingrediënt in voedingssupplementen en is geschikt voor een gevarieerd en evenwichtig voedingspatroon, ook voor vegetariërs en veganisten.

Chlorella is een eencellige groene alg die behoort tot de groep van de groenwieren. Deze microscopische alg komt van nature voor in zoetwateromgevingen zoals meren en rivieren en wordt wereldwijd gekweekt. De naam chlorella is afgeleid van de Griekse woorden chloros (groen) en ella (klein), wat verwijst naar haar kleur en formaat.
Chlorella staat bekend om haar natuurlijke samenstelling en wordt beschreven in voedingskundige en botanische bronnen als een alg die van nature verschillende voedingsstoffen bevat, waaronder eiwitten, vitamines, mineralen en vetzuren. Daarnaast bevat chlorella chlorofyl, het groene pigment dat een essentiële rol speelt in het fotosyntheseproces.

Citroenkruid (Artemisia abrotanum) is een bossige, aromatische struik die behoort tot de composietenfamilie (Asteraceae). De plant is van oorsprong afkomstig uit Zuid-Europa, maar werd al vroeg geïntroduceerd in meer noordelijk gelegen delen van Europa, waar zij zich goed wist aan te passen.
Citroenkruid heeft een lange cultuurhistorische achtergrond. In oude tradities van Germaanse volkeren werd de plant symbolisch gebruikt in rituelen, terwijl de Romeinen haar waardeerden vanwege haar geur en er het parfum Abrotenum van maakten. Door de aromatische eigenschappen werd citroenkruid daarnaast toegepast voor huishoudelijke en cosmetische doeleinden.