Lijst van producten op merk HerbaFlorente

Propolis is een natuurlijke, bruinrode substantie die door honingbijen wordt geproduceerd. Binnen de bijenkast gebruiken bijen propolis als bouw- en afdichtingsmateriaal, onder andere om openingen te dichten en de structuur van de korf te verstevigen.
Honingbijen verzamelen propolis vanaf de zomer op warme dagen door harsen te verzamelen van knoppen en bladeren van bomen en andere planten. Deze harsen worden vermengd met bijenwas en bewerkt met speeksel en de pootjes van de bij, waardoor propolis ontstaat.
Propolis bestaat uit een combinatie van plantaardige harsen, bijenwas, etherische oliën en stuifmeel, met daarnaast kleine hoeveelheden vitaminen en mineralen. De samenstelling kan variëren afhankelijk van de planten in de omgeving van de bijenkast.

Enkelvoudige tinctuur gemaakt met Propolis.
Propolis is een natuurlijke, bruinrode substantie die door honingbijen wordt geproduceerd. Binnen de bijenkast gebruiken bijen propolis als bouw- en afdichtingsmateriaal, onder andere om openingen te dichten en de structuur van de korf te verstevigen.
Honingbijen verzamelen propolis vanaf de zomer op warme dagen door harsen te verzamelen van knoppen en bladeren van bomen en andere planten. Deze harsen worden vermengd met bijenwas en bewerkt met speeksel en de pootjes van de bij, waardoor propolis ontstaat.
Propolis bestaat uit een combinatie van plantaardige harsen, bijenwas, etherische oliën en stuifmeel, met daarnaast kleine hoeveelheden vitaminen en mineralen.

Kruidenthee samengesteld uit diverse kruiden
Lekker voor een relax momentje

De Gladde Iep (Ulmus rubra), ook bekend als slippery elm, is een loofboom die van nature voorkomt in de vochtige hooglanden in het oosten van Noord-Amerika. Aanvankelijk werd deze soort in 1753 nog aangezien voor de Ulmus americana, maar in 1793 werd vastgesteld dat het om een afzonderlijke soort ging, waarna de naam Ulmus rubra werd toegekend.
In Noord-Amerika kent de rode iep een lange geschiedenis van praktisch gebruik. De boom groeit snel en levert stevig hout dat goed bestand is tegen verrotting. De vezels van de boom werden traditioneel gebruikt voor het maken van draad, touw en andere toepassingen.

Rode klaver (Trifolium pratense) is een plant die van nature voorkomt in Europa en Centraal-Azië. De plant wordt gekenmerkt door haar samengestelde bladeren, die meestal uit drie deelblaadjes bestaan, en haar lichtpaarse bloemhoofden.
De bloemhoofden van rode klaver bevatten van nature diverse plantenstoffen, waaronder isoflavonen. Isoflavonen behoren tot de groep polyfenolen en maken deel uit van de natuurlijke samenstelling van de plant. Daarnaast bevat rode klaver vitaminen zoals vitamine C, B1, B2, B3, bèta-caroteen en choline.

Rode klaver kent een lange geschiedenis van gebruik binnen verschillende culturen en wordt tegenwoordig verwerkt in uiteenlopende kruidenbereidingen, zoals thee en andere plantaardige producten.

Rode klaver (Trifolium pratense) is een plant die van nature voorkomt in Europa en Centraal-Azië. De plant wordt gekenmerkt door haar samengestelde bladeren, die meestal uit drie deelblaadjes bestaan, en haar lichtpaarse bloemhoofden.
De bloemhoofden van rode klaver bevatten van nature diverse plantenstoffen, waaronder isoflavonen. Isoflavonen behoren tot de groep polyfenolen en maken deel uit van de natuurlijke samenstelling van de plant. Daarnaast bevat rode klaver vitaminen zoals vitamine C, B1, B2, B3, bèta-caroteen en choline.
Rode klaver kent een lange geschiedenis van gebruik binnen verschillende culturen en wordt tegenwoordig verwerkt in uiteenlopende kruidenbereidingen, zoals thee en andere plantaardige producten.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogd kruid & wortel van Echinacea purpurea (Rode zonnehoed). 
De rode zonnehoed (Echinacea purpurea) is een vaste plant die behoort tot de composietenfamilie (Asteraceae). De geslachtsnaam Echinacea is afgeleid van het Griekse woord echinos, wat “egel” betekent en verwijst naar de stekelige bloemkegel die kenmerkend is voor deze plant.
Echinacea purpurea is van oorsprong afkomstig uit Noord-Amerika en wordt tegenwoordig wereldwijd geteeld. De plant heeft opvallende paarsroze bloemen en wordt gewaardeerd om haar decoratieve uitstraling en botanische eigenschappen. Sinds het begin van de twintigste eeuw is er in Europa veel belangstelling geweest voor deze soort, wat heeft geleid tot uitgebreid botanisch en historisch onderzoek.

Rooibos (Aspalathus linearis) is een plant uit de vlinderbloemenfamilie (Leguminosae) die van nature voorkomt in het fynbos rond de Cederberg in Zuid-Afrika. Sinds ongeveer 1930 wordt de plant gecultiveerd voor de productie van rooibosthee. De bladeren worden geplukt, gekneusd en in de zon gelegd om te oxideren, waardoor ze hun karakteristieke roodbruine kleur krijgen.
De naam 'rooibos' is afkomstig uit het Afrikaans en betekent ‘rood bos’, afgeleid van het Nederlandse woord.
Rooibos wordt traditioneel in Zuid-Afrika gebruikt als kruid en wordt verwerkt in zowel dranken als cosmetische producten. Het is van nature cafeïnevrij en bevat weinig tannines, waardoor het een zachte, licht zoete smaak heeft.

Rosae damascena, ook wel bekend als de damastroos, is een veelzijdige bloem met vele namen, waaronder de Iraanse roos, Bulgaarse roos, Taif-roos, Ispahan-roos en Castilië-roos.
Deze bloemen staan bekend om hun verfijnde geur en worden commercieel geteeld voor rozenolie, zowel "rose otto" als "rose absolute", die veel wordt gebruikt in de parfumerie. Ook worden ze gebruikt voor het maken van rozenwater en "rozenbeton". De bloemblaadjes zijn zelfs eetbaar en worden gebruikt om gerechten op smaak te brengen, als garnering, om kruidenthee te maken en om gulkand in suiker te bewaren. Bovendien is de damastroos de nationale bloem van Iran.

Rozemarijn (Rosmarinus officinalis L.) is een geurige, compacte struik uit de familie van de lipbloemigen (Lamiaceae). Het kruid komt oorspronkelijk uit de mediterrane regio en staat bekend om zijn aromatische bladeren en lavendelblauwe bloemen die in de lente verschijnen.
De naam “rozemarijn” is afgeleid van het Latijn: ros betekent “dauw” en marinus betekent “zee”, samen “dauw van de zee”. Rozemarijn wordt al eeuwenlang gewaardeerd in diverse culturen, van de oude Grieken tot de Romeinen, en wordt toegepast in culinaire gerechten en kruidenthee.

Rozemarijn (Rosmarinus officinalis L.) is een geurige, compacte struik uit de familie van de lipbloemigen (Lamiaceae). Het kruid komt oorspronkelijk uit de mediterrane regio en staat bekend om zijn aromatische bladeren en lavendelblauwe bloemen die in de lente verschijnen.
De naam “rozemarijn” is afgeleid van het Latijn: ros betekent “dauw” en marinus betekent “zee”, samen “dauw van de zee”. Rozemarijn wordt al eeuwenlang gewaardeerd in diverse culturen, van de oude Grieken tot de Romeinen, en wordt toegepast in culinaire gerechten en kruidenthee.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogd blad van Rosmarinus officinalis (Rozemarijn).
Rozemarijn (Rosmarinus officinalis L.) is een geurige, compacte struik uit de familie van de lipbloemigen (Lamiaceae). Het kruid komt oorspronkelijk uit de mediterrane regio en staat bekend om zijn aromatische bladeren en lavendelblauwe bloemen die in de lente verschijnen.
De naam “rozemarijn” is afgeleid van het Latijn: ros betekent “dauw” en marinus betekent “zee”, samen “dauw van de zee”. Rozemarijn wordt al eeuwenlang gewaardeerd in diverse culturen, van de oude Grieken tot de Romeinen, en wordt toegepast in culinaire gerechten en kruidenthee.

Rozenwortel (Rhodiola rosea), ook wel bekend als de 'gouden wortel', is een vetplant die van nature groeit in koude, rotsachtige gebieden over de hele wereld. De wortels van de plant hebben een kenmerkende geur die doet denken aan rozen.
Rhodiola rosea wordt traditioneel gebruikt in diverse culturen en verwerkt in kruidenpreparaten. De wortel bevat van nature verschillende plantenstoffen, waaronder rosavine en salidroside. Deze stoffen maken deel uit van de samenstelling van de wortel en dragen bij aan de karakteristieke eigenschappen van het kruid.

Rozenwortel kan worden verwerkt in kruidenthee en andere kruidenproducten, en wordt gewaardeerd vanwege de natuurlijke oorsprong en rijke samenstelling.

Rheum officinale, ook wel bekend als Chinese rabarber of Russische rabarber, behoort tot de duizendknoopfamilie (Polygonaceae). De plant komt van nature voor in bergachtige gebieden van West- en Noordwest-China, India, Tibet, Rusland en Turkije, op hoogtes tussen 1200 en 4000 meter. Rheum officinale kan een hoogte bereiken van 1,5 tot 2 meter.
De stengels van de plant worden vaak gebruikt als voedsel, terwijl de bladeren oxaalzuur bevatten en daardoor niet geschikt zijn voor consumptie.

Echte salie (Salvia officinalis L.) is een bekend kruid dat al eeuwenlang wordt gebruikt, van China tot het oude Rome. Aan de paarse bloemetjes werden vroeger zelfs symbolische en magische eigenschappen toegeschreven.
Salie behoort tot de lipbloemenfamilie (Lamiaceae) en wordt gewaardeerd vanwege zijn aromatische bladeren en karakteristieke geur. Het kruid bevat van nature verschillende plantenstoffen, waaronder antioxidanten, die bijdragen aan de karakteristieke eigenschappen van salie.
Salie wordt traditioneel gebruikt in culinaire toepassingen, zoals in sauzen, vleesgerechten en kruidenthee. De bladeren kunnen vers of gedroogd worden verwerkt en zijn ook populair in aromatische oliën en kruidenmengsels.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogd kruid van Salviae officinalis (Salie).
Echte salie (Salvia officinalis L.) is een bekend kruid dat al eeuwenlang wordt gebruikt, van China tot het oude Rome. Aan de paarse bloemetjes werden vroeger zelfs symbolische en magische eigenschappen toegeschreven.
Salie behoort tot de lipbloemenfamilie (Lamiaceae) en wordt gewaardeerd vanwege zijn aromatische bladeren en karakteristieke geur. Het kruid bevat van nature verschillende plantenstoffen, waaronder antioxidanten, die bijdragen aan de karakteristieke eigenschappen van salie.

Schapenzuring (Rumex acetosa) is een meerjarige plant die deel uitmaakt van de duizendknoopfamilie (Polygonaceae). Deze veelzijdige plant wordt 10 tot 60 cm hoog en verspreidt zich via talloze lange, ondergrondse uitlopers.
De bladeren, die een lengte van 3 tot 7 cm bereiken, hebben een kenmerkende spiesvorm en variëren van omgekeerd-eirond tot smal lijnvormig. Van mei tot diep in de herfst siert schapenzuring zichzelf met pluimen die meestal een groenige tint hebben, soms met een lichtrode gloed. Bij bepaalde exemplaren kunnen de pluimen zelfs donkerrood kleuren, wat zorgt voor een opvallend contrast in het landschap.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogde wortel van Eleutherococcus senticosus (Siberische ginseng). 
Siberische ginseng (Eleutherococcus senticosus) is een struikachtige plant die van nature voorkomt in delen van Rusland, China, Korea en Japan. De plant behoort tot de Araliaceae-familie en is botanisch verwant aan, maar duidelijk verschillend van, de beter bekende Panax-soorten zoals Koreaanse ginseng (Panax ginseng) en Amerikaanse ginseng (Panax quinquefolius).
De wortels van Siberische ginseng worden al lange tijd genoemd in Oost-Aziatische en Russische plantenliteratuur. In deze historische en culturele bronnen wordt de plant beschreven als onderdeel van traditionele gebruiken.

Kruidenthee samengesteld uit diverse kruiden
Lekker voor het slapen gaan

Slaapmutsje, ook bekend als goudpapaver (Eschscholtzia californica), is een plant met goudgele bloemen die behoort tot de papaverfamilie. De plant is oorspronkelijk afkomstig uit Californië, wat ook de naam verklaart.
De bovengrondse delen van goudpapaver bevatten verschillende natuurlijke stoffen, waaronder chinolide-alkaloïden, rutine, fytosterolen, carotenoïden en cyanogeenglycosiden. Inheemse volkeren in Noord-Amerika maakten gebruik van de plant binnen hun traditionele toepassingen.
Tegenwoordig wordt slaapmutsje verwerkt in kruidenthee en andere kruidenpreparaten, en gewaardeerd om zijn botanische kenmerken en aromatische eigenschappen.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogd kruid van Eschscholtzia californica (Slaapmutsje).
Slaapmutsje, ook bekend als goudpapaver (Eschscholtzia californica), is een plant met goudgele bloemen die behoort tot de papaverfamilie. De plant is oorspronkelijk afkomstig uit Californië, wat ook de naam verklaart.
De bovengrondse delen van goudpapaver bevatten verschillende natuurlijke stoffen, waaronder chinolide-alkaloïden, rutine, fytosterolen, carotenoïden en cyanogeenglycosiden. Inheemse volkeren in Noord-Amerika maakten gebruik van de plant binnen hun traditionele toepassingen.
Tegenwoordig wordt slaapmutsje verwerkt in kruidenthee en andere kruidenpreparaten, en gewaardeerd om zijn botanische kenmerken en aromatische eigenschappen.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogde wortel  van Symphytum officinalis (Smeerwortel).
In Nederland en België is de gewone smeerwortel (Symphytum officinale) veelvoorkomend. Smeerwortel behoort tot de ruwbladigenfamilie (Boraginaceae). Het is een geslacht van planten dat voornamelijk uit overblijvende kruiden bestaat, niet uit struiken of bomen. De kelk van de bloem is tot een kwart of geheel ingesneden, terwijl de bladeren langwerpig tot lancetvormig zijn en verspreid staan.
Smeerwortel wordt traditioneel gebruikt voor zalven, omslagen en kompressen die helpen bij botbreuken, verstuikingen en kneuzingen.

Spirulina is een soort eencellige alg die zowel chlorofyl (groen pigment) als fycocyanine (blauw pigment) bevat. De algen vormen spiraalvormige microscopische strengen en groeien van nature in warm, zoet water.
Spirulina bevat verschillende voedingsstoffen, waaronder eiwitten, vitamines (zoals B-complex en E), carotenoïden, ijzer, mangaan, zink en enkele vetzuren. Vanwege deze samenstelling wordt spirulina vaak gebruikt als onderdeel van een gevarieerde voeding.

De algen kunnen groeien in warme omgevingen en behouden veel van hun voedingsstoffen, ook tijdens verwerking bij hogere temperaturen.

Sint Janskruid (Hypericum perforatum) is een plant die al eeuwenlang wordt gebruikt in de Europese kruidengeneeskunde. Het gebruik van Sint Janskruid gaat terug tot de tijd van de Oude Grieken. Traditioneel wordt het geoogst tussen 21 en 24 juni, ter gelegenheid van het Sint Jansfeest, zowel in heidense als christelijke tradities.
De plant bevat bioflavonoïden, looistoffen en etherische oliën. Sint Janskruid wordt in de volksgeneeskunde verwerkt in oliën, tincturen of supplementen.