Gezondheidsdoelen

Astragalus, ook wel bekend als vlezige hokjespeul (Astragalus membranaceus), is een plant die van oorsprong uit Azië komt. De wortel van de plant wordt al duizenden jaren gebruikt binnen de traditionele Chinese cultuur.
Binnen deze traditie neemt astragalus een belangrijke plaats in en wordt de plant geassocieerd met het concept ‘qi’, dat staat voor levensenergie. Astragalus wordt verwerkt in uiteenlopende toepassingen, zoals kruidentheeën, poeders en andere kruidenbereidingen.
De wortel bevat verschillende natuurlijke plantenstoffen en wordt gewaardeerd om zijn lange geschiedenis van traditioneel gebruik.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogde wortel van Astragalus membranaceus (Vlezige Hokjespeul).
Astragalus, ook wel bekend als vlezige hokjespeul (Astragalus membranaceus), is een plant die van oorsprong uit Azië komt. De wortel van de plant wordt al duizenden jaren gebruikt binnen de traditionele Chinese cultuur.
Binnen deze traditie neemt astragalus een belangrijke plaats in en wordt de plant geassocieerd met het concept ‘qi’, dat staat voor levensenergie. Astragalus wordt verwerkt in uiteenlopende toepassingen, zoals kruidentheeën, poeders en andere kruidenbereidingen.

De wortel bevat verschillende natuurlijke plantenstoffen en wordt gewaardeerd om zijn lange geschiedenis van traditioneel gebruik.

De vlier (Sambucus nigra L.) is een inheemse boom of struik die wijdverspreid voorkomt in Nederland. De plant groeit op uiteenlopende locaties, zoals langs wegen, in bosranden en in tuinen.
Aan het einde van mei bloeit de vlier met grote schermen van kleine, roomwitte bloemen die een zoete, bloemige geur verspreiden. Deze bloesems worden traditioneel gebruikt voor het maken van onder andere vlierbloesemlikeur, -siroop en pannenkoekjes.
De bloemen bevatten verschillende natuurlijke plantenstoffen, waaronder flavonoïden zoals rutine, quercetine en astragaline. Daarnaast zijn er onder andere tannines (looistoffen), triterpenen, vetzuren en etherische olie in de bloesems aanwezig.

De vlier (Sambucus nigra L.) is een inheemse boom of struik die wijdverspreid voorkomt in Nederland. De plant groeit op uiteenlopende locaties, zoals langs wegen, in bosranden en in tuinen.
Aan het einde van mei bloeit de vlier met grote schermen van kleine, roomwitte bloemen die een zoete, bloemige geur verspreiden. Deze bloesems worden traditioneel gebruikt voor het maken van onder andere vlierbloesemlikeur, -siroop en pannenkoekjes.
De bloemen bevatten verschillende natuurlijke plantenstoffen, waaronder flavonoïden zoals rutine, quercetine en astragaline. Daarnaast zijn er onder andere tannines (looistoffen), triterpenen, vetzuren en etherische olie in de bloesems aanwezig.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogde bloesem kruid van Sambucus nigra (Vlier).
De vlier (Sambucus nigra L.) is een inheemse boom of struik die wijdverspreid voorkomt in Nederland. De plant groeit op uiteenlopende locaties, zoals langs wegen, in bosranden en in tuinen.
Aan het einde van mei bloeit de vlier met grote schermen van kleine, roomwitte bloemen die een zoete, bloemige geur verspreiden. Deze bloesems worden traditioneel gebruikt voor het maken van onder andere vlierbloesemlikeur, -siroop en pannenkoekjes.

De bloemen bevatten verschillende natuurlijke plantenstoffen, waaronder flavonoïden zoals rutine, quercetine en astragaline. Daarnaast zijn er onder andere tannines (looistoffen), triterpenen, vetzuren en etherische olie in de bloesems aanwezig.

Psylliumvezels zijn afkomstig van de zaden van Plantago psyllium. Deze zaden bestaan grotendeels uit vezels en worden vaak gebruikt als ingrediënt in voedingsproducten en supplementen. Psyllium bevat zowel oplosbare als onoplosbare vezels.
Het zaad bestaat voor meer dan 80% uit vezels, waarvan ongeveer 70% oplosbaar en 30% onoplosbaar is. Wanneer psylliumvezels in contact komen met water, vormen ze een gelachtige substantie die veel vocht kan opnemen. Daarom is het belangrijk om bij gebruik van psyllium voldoende water te drinken.

Vanwege deze eigenschappen wordt psyllium vaak toegepast in producten die bedoeld zijn als aanvulling op de dagelijkse vezelinname.

Kruidenthee samengesteld uit diverse kruiden
Lekker voor in de vroege ochtend

Vrouwenmantel (Alchemilla vulgaris) behoort tot een geslacht van ongeveer duizend soorten vaste kruidachtige en struikvormige planten binnen de rozenfamilie (Rosaceae). De plant komt voornamelijk voor in Europa en Azië, met enkele soorten in bergachtige gebieden van Afrika en Noord- en Zuid-Amerika. Vrouwenmantel groeit bij voorkeur op vochtige en verstoorde plekken, zoals bosranden, natte graslanden en wegbermen.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogd kruid van Alchemilla vulgaris (Vrouwenmantel).
Vrouwenmantel (Alchemilla vulgaris) behoort tot een geslacht van ongeveer duizend soorten vaste kruidachtige en struikvormige planten binnen de rozenfamilie (Rosaceae). De plant komt voornamelijk voor in Europa en Azië, met enkele soorten in bergachtige gebieden van Afrika en Noord- en Zuid-Amerika. Vrouwenmantel groeit bij voorkeur op vochtige en verstoorde plekken, zoals bosranden, natte graslanden en wegbermen.

Kruidenthee samengesteld uit diverse kruiden
Lekker voor ieder moment

De grote weegbree (Plantago major) is een plant die behoort tot de weegbreefamilie (Plantaginaceae) en varieert in grootte van 10 tot 50 cm. Het vormt een dicht bladrozet dat goed bestand is tegen betreding, waardoor het vaak wordt beschouwd als onkruid. Deze plantensoort komt veel voor in tuinen, langs wegen en paden, en wordt soms spottend het "voetspoor van de blanken" genoemd. Niettemin is er een gekweekte variëteit bekend als Plantago major 'Rosularis'.

Smalle weegbree (Plantago lanceolata) is een inheemse plant die voorkomt in Europa, delen van Azië, Noord-Afrika en Noord-Amerika. De plant groeit bij voorkeur op vochtige, zanderige grond en is te vinden in graslanden, langs wegen en spoorwegen en zelfs tussen bestrating.
Smalle weegbree kan een hoogte bereiken van ongeveer 75 centimeter en heeft lange, smalle bladeren. Vanaf mei bloeit de plant met lichtgroene bloemaren, voorzien van opvallende witte meeldraden.

Smalle weegbree (Plantago lanceolata) is een inheemse plant die voorkomt in Europa, delen van Azië, Noord-Afrika en Noord-Amerika. De plant groeit bij voorkeur op vochtige, zanderige grond en is te vinden in graslanden, langs wegen en spoorwegen en zelfs tussen bestrating.
Smalle weegbree kan een hoogte bereiken van ongeveer 75 centimeter en heeft lange, smalle bladeren. Vanaf mei bloeit de plant met lichtgroene bloemaren, voorzien van opvallende witte meeldraden.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogd kruid van Plantaginis (Plantago) lanceolata (Weegbree Smalle).
Smalle weegbree (Plantago lanceolata) is een inheemse plant die voorkomt in Europa, delen van Azië, Noord-Afrika en Noord-Amerika. De plant groeit bij voorkeur op vochtige, zanderige grond en is te vinden in graslanden, langs wegen en spoorwegen en zelfs tussen bestrating.
Smalle weegbree kan een hoogte bereiken van ongeveer 75 centimeter en heeft lange, smalle bladeren. Vanaf mei bloeit de plant met lichtgroene bloemaren, voorzien van opvallende witte meeldraden.

Wild kattenkruid (Nepeta cataria) behoort tot een geslacht van 250 soorten in de familie van de lipbloemen (Lamiaceae). Het geslacht heeft nauwe verwantschap met Glechoma, Stachys en Prunella. Oorspronkelijk komt dit geslacht voor in Europa en Azië. De stengels groeien in knopen en vormen vaak dichte tapijten op de grond. De bladeren zijn grof getand en voelen zacht aan vanwege de beharing. De rechtopstaande stengels dragen kleine, buisvormige bloemen in paren die zich bevinden in de oksels van de bladeren.

Wilde Yam (Dioscorea villosa) is een plant afkomstig uit Midden-Amerika. De knol van de Wilde Yam kan tot wel twee meter lang worden en wordt in Zuid-Amerika en Afrika gebruikt als voedingsmiddel, vergelijkbaar met de aardappel in Nederland. De wortel bevat verschillende natuurlijke voedingsstoffen, waaronder vitamines en mineralen. Wilde Yam wordt verwerkt in voeding, poeders en supplementen en is een veelzijdige plant met zowel culinaire als traditionele toepassingen.

De schietwilg (Salix alba), ook bekend als “white willow” in het Engels, is een boom die veel voorkomt in Nederland. De bast van de wilg bevat van nature de stof salicine, een glycoside die al in 1828 werd geïdentificeerd door de Duitse apotheker Johann Andreas Buchner.
Schietwilg wordt gewaardeerd om zijn lange geschiedenis van gebruik en is botanisch interessant vanwege zijn karakteristieke bladeren en groeivorm.

Zilverkaars (Cimicifuga racemosa), ook bekend als Black Cohosh of zwarte zilverkaars, is een plant die al eeuwenlang wordt gebruikt in de traditionele kruidengeneeskunde van Noord-Amerika. De wortels werden door verschillende Noord-Amerikaanse stammen gebruikt en staan bekend onder de naam “squawroot”.

De plant is tegenwoordig bekend vanwege zijn lange geschiedenis van gebruik en culturele betekenis. Zilverkaars wordt steeds vaker verkocht in Nederland, vooral als onderdeel van kruidentheeën, supplementen en traditionele kruidenmengsels.

Zinkbisglycinaat is een gecheleerde vorm van zink, waarbij het mineraal gebonden is aan twee moleculen van het aminozuur glycine. Deze vorm staat bekend om de goede biologische beschikbaarheid. Zink komt van nature voor in voeding, zoals vlees, vis, noten, zaden en volle granen, en is beschikbaar in verschillende supplementvormen. Zinkbisglycinaat is een stabiele, goed opneembare zinkbron.

Zoethout (Glycyrrhiza glabra) is een veelzijdig kruid dat al eeuwen wordt gebruikt in diverse tradities, waaronder de Ayurvedische cultuur. De plant wordt verbouwd in verschillende delen van de wereld, zoals Europa, Azië en het Midden-Oosten, en kan ook in Nederland groeien. De wortels hebben drie tot vier jaar nodig voordat ze geoogst kunnen worden.
Naast de wortels worden ook de bladeren van zoethout gebruikt, bijvoorbeeld voor het zetten van thee. Zoethout is bekend om zijn karakteristieke zoete smaak, die onder andere wordt veroorzaakt door de natuurlijke stof glycyrrhizine. Het wordt veel toegepast in voedingsmiddelen en kruidbereidingen.

Zoethout (Glycyrrhiza glabra) is een veelzijdig kruid dat van oudsher wordt gebruikt in diverse traditionele geneeswijzen, waaronder de Ayurvedische geneeskunde. Het wordt wereldwijd verbouwd, onder andere in Europa, Azië en het Midden-Oosten, en is een winterharde plant die ook in Nederland kan groeien. De wortels van de plant hebben drie tot vier jaar nodig om te rijpen voordat ze geoogst kunnen worden. Zoethout wordt zowel culinair als in voedingssupplementen en farmaceutische toepassingen gebruikt vanwege de natuurlijke zoetheid. Deze zoetheid wordt veroorzaakt door de stof glycyrrhizine, die van nature in de wortels aanwezig is. Ook de bladeren kunnen worden gebruikt, bijvoorbeeld voor het maken van thee.

Zoethout (Glycyrrhiza glabra) is een veelzijdig kruid dat al eeuwen wordt gebruikt in diverse tradities, waaronder de Ayurvedische cultuur. De plant wordt verbouwd in verschillende delen van de wereld, zoals Europa, Azië en het Midden-Oosten, en kan ook in Nederland groeien. De wortels hebben drie tot vier jaar nodig voordat ze geoogst kunnen worden.
Naast de wortels worden ook de bladeren van zoethout gebruikt, bijvoorbeeld voor het zetten van thee. Zoethout is bekend om zijn karakteristieke zoete smaak, die onder andere wordt veroorzaakt door de natuurlijke stof glycyrrhizine. Het wordt veel toegepast in voedingsmiddelen en kruidbereidingen.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogde wortel van Glycyrrhiza glabra (Zoethout).
Zoethout (Glycyrrhiza glabra) is een veelzijdig kruid dat al eeuwen wordt gebruikt in diverse tradities, waaronder de Ayurvedische cultuur. De plant wordt verbouwd in verschillende delen van de wereld, zoals Europa, Azië en het Midden-Oosten, en kan ook in Nederland groeien. De wortels hebben drie tot vier jaar nodig voordat ze geoogst kunnen worden.

Naast de wortels worden ook de bladeren van zoethout gebruikt, bijvoorbeeld voor het zetten van thee. Zoethout is bekend om zijn karakteristieke zoete smaak, die onder andere wordt veroorzaakt door de natuurlijke stof glycyrrhizine. Het wordt veel toegepast in voedingsmiddelen en kruidbereidingen.

Peper is een veelgebruikte specerij in de keuken, bekend om zijn scherpe smaak. Het wordt verkregen uit de bessen van de tropische peperplant, Piper nigrum. De scherpte van zwarte peperkorrels komt voort uit het bestanddeel piperine. Peper komt voor in verschillende kleuren, waaronder zwart, wit en groen.
Het kan vrijwel in elk gerecht worden gebruikt en versterkt de smaak van vlees, terwijl het een pittige toets toevoegt aan soepen en puree. Soms wordt peper ook gebruikt in bakproducten, zoals pepernoten, zij het in gematigde hoeveelheden. Hele peperkorrels, gedroogde besjes van de peperplant, worden in sommige gerechten gebruikt. Ondanks dat peper ook gemalen verkrijgbaar is, geven veel fijnproevers de voorkeur aan versgemalen peper.