Gezondheidsdoelen

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogd kruid van Centella asiatica (Hydrocotyles) (Aziatische Waternavel) (Gotu kola).
Aziatische waternavel, ook bekend als Gotu kola (Centella asiatica), is een laagblijvende plant die van nature voorkomt in delen van Zuidoost-Azië. De plant groeit bij voorkeur in vochtige gebieden en speelt al eeuwenlang een belangrijke rol binnen traditionele systemen zoals de Ayurveda.
Binnen deze tradities wordt Aziatische waternavel gewaardeerd vanwege haar lange geschiedenis en veelzijdige toepassing in cultureel gebruik. Door de aanwezigheid van verschillende natuurlijke plantstoffen heeft de plant een vaste plaats gekregen binnen de kruidkundige traditie van Azië.
Aziatische waternavel is te herkennen aan haar kruipende stengels en kleine, ronde bladeren. 

Baardmos (Usnea barbata), soms ook wel 'oudemansbaard' genoemd, is een geslacht van korstmossen dat behoort tot de ascomyceten. Ze komen voor in vochtige bossen over de hele wereld, waar ze meestal aan boomtakken hangen. In zeldzame gevallen worden ze ook op de bodem of op rotsen aangetroffen. Het geslacht behoort tot de familie van Parmeliaceae. Baardmossen worden gekenmerkt door een struikachtige bouw en een centrale as vanwaaruit vertakkingen ontspringen. In gebieden die vrij zijn van luchtverontreiniging kunnen ze 10 tot 20 cm lang worden.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogd kruid van Usnea barbata (Baardmos).
Baardmos (Usnea barbata), soms ook wel 'oudemansbaard' genoemd, is een geslacht van korstmossen dat behoort tot de ascomyceten. Ze komen voor in vochtige bossen over de hele wereld, waar ze meestal aan boomtakken hangen. In zeldzame gevallen worden ze ook op de bodem of op rotsen aangetroffen. Het geslacht behoort tot de familie van Parmeliaceae. Baardmossen worden gekenmerkt door een struikachtige bouw en een centrale as vanwaaruit vertakkingen ontspringen. In gebieden die vrij zijn van luchtverontreiniging kunnen ze 10 tot 20 cm lang worden.

Bacopa monnieri is een plant die al duizenden jaren wordt gebruikt binnen de Ayurvedische traditie. In India staat het kruid bekend onder de naam Brahmi, een benaming die is afgeleid van het Sanskriet en verwijst naar bewustzijn en wijsheid.
Onze Bacopa monnieri capsules bevatten een extract dat is gestandaardiseerd op 50% bacosiden, de karakteristieke plantenstoffen van Bacopa monnieri. Het extract is zorgvuldig geproduceerd om een constante samenstelling te waarborgen.

Bacopa monnieri is van oorsprong een kruid dat groeit in vochtige gebieden en wordt traditioneel gewaardeerd binnen verschillende kruidkundige systemen.

Basilicum (Ocimum basilicum) is een aromatische plant uit de lipbloemenfamilie (Lamiaceae). De naam basilicum is afgeleid van het Oudgriekse woord basileus, wat “koning” betekent. Deze herkomst ligt ook ten grondslag aan de alternatieve benaming koningskruid. Oorspronkelijk komt basilicum voor in gebieden tussen Centraal-Afrika en Zuidoost-Azië, waar de plant al lange tijd wordt gewaardeerd.
Binnen verschillende traditionele systemen en historische bronnen komt basilicum voor als onderdeel van cultureel en kruidkundig gebruik. In oude teksten en farmacopeeën wordt de plant genoemd in uiteenlopende contexten, wat haar een bijzondere plaats geeft binnen de geschiedenis van kruidkundige tradities.
Basilicum is te herkennen aan haar zachte, groene bladeren en karakteristieke geur. 

Berberine is een plantaardige stof die van nature voorkomt in verschillende planten, waaronder Berberis aristata. Deze struik behoort tot de Berberidaceae-familie en staat ook bekend als Indiase berberis, chutro of boomkurkuma. Binnen traditionele kruidkundige systemen, zoals de Ayurveda, worden verschillende delen van deze plant toegepast.
Ons berberine-extract wordt verkregen uit de wortel van Berberis aristata. De wortelschors bevat van nature de alkaloïde berberine, een karakteristieke bitterstof. Het extract is gestandaardiseerd op 97% berberinezouten, wat zorgt voor een constante en gecontroleerde samenstelling.

Berberine wordt al lange tijd gebruikt binnen traditionele kruidenkennis en is tegenwoordig populair als ingrediënt in voedingssupplementen.

De zuurbes (Berberis vulgaris) is een bladverliezende struik die behoort tot de berberisfamilie (Berberidaceae). De plant komt van nature voor in grote delen van Eurazië en groeit bij voorkeur op vrij droge, vaak kalkhoudende bodems, zoals langs bosranden en in struikgewas.
De struik staat bekend om haar doornige takken, gele bloemen en langwerpige, felrode bessen. Zowel de wortels, schors, bladeren als de vruchten bevatten van nature verschillende plantstoffen, waaronder berberine. Deze stof is kenmerkend voor planten uit het geslacht Berberis.
Binnen verschillende culturen wordt zuurbes al lange tijd gewaardeerd vanwege haar culinaire toepassingen. In Europa werden de bessen traditioneel gebruikt bij de bereiding van jam en andere voedingsmiddelen.

De berendruif (Arctostaphylos uva-ursi) is een laagblijvende, groenblijvende plant uit de heidefamilie (Ericaceae). De Nederlandse naam “berendruif” verwijst naar een oude volksopvatting dat beren graag de vruchten van deze plant zouden eten.
De wetenschappelijke naam is een zogenoemde tautologie, opgebouwd uit zowel Griekse als Latijnse woorden. Arktos (Grieks) en ursus (Latijn) betekenen beide “beer”, terwijl staphyle en uva beide “druif” betekenen. De naam benadrukt daarmee tweemaal dezelfde betekenis.
Berendruif wordt al sinds de middeleeuwen genoemd in historische kruidenboeken en maakt deel uit van de Europese kruidkundige traditie. Binnen deze context werd de plant beschreven en gewaardeerd vanwege haar bijzondere plaats in traditioneel gebruik.

De berendruif (Arctostaphylos uva-ursi) is een laagblijvende, groenblijvende plant uit de heidefamilie (Ericaceae). De Nederlandse naam “berendruif” verwijst naar een oude volksopvatting dat beren graag de vruchten van deze plant zouden eten.
De wetenschappelijke naam is een zogenoemde tautologie, opgebouwd uit zowel Griekse als Latijnse woorden. Arktos (Grieks) en ursus (Latijn) betekenen beide “beer”, terwijl staphyle en uva beide “druif” betekenen. De naam benadrukt daarmee tweemaal dezelfde betekenis.
Berendruif wordt al sinds de middeleeuwen genoemd in historische kruidenboeken en maakt deel uit van de Europese kruidkundige traditie. Binnen deze context werd de plant beschreven en gewaardeerd vanwege haar bijzondere plaats in traditioneel gebruik.

De berk (Betula) is een boom die al eeuwenlang een bijzondere plaats inneemt binnen Europese culturen en tradities. In historische context werd de berk soms gezien als een symbolische of zelfs heilige boom, onder andere vanwege haar rol in seizoensrituelen en volksgebruiken.
In het vroege voorjaar, vlak voordat de boom begint uit te lopen, kan berkensap worden afgetapt. Dit moment valt samen met de periode waarin de sapstroom het meest actief is. Ook de jonge berkenbladeren worden traditioneel in deze fase verzameld. Zowel het sap als de bladeren maken deel uit van oude gebruiken en worden al lange tijd beschreven in botanische en kruidkundige bronnen.
Berkenblad bevat van nature verschillende plantaardige bestanddelen, waaronder flavonoïden, saponinen en tannines.

De berk (Betula) is een boom die al eeuwenlang een bijzondere plaats inneemt binnen Europese culturen en tradities. In historische context werd de berk soms gezien als een symbolische of zelfs heilige boom, onder andere vanwege haar rol in seizoensrituelen en volksgebruiken.
In het vroege voorjaar, vlak voordat de boom begint uit te lopen, kan berkensap worden afgetapt. Dit moment valt samen met de periode waarin de sapstroom het meest actief is. Ook de jonge berkenbladeren worden traditioneel in deze fase verzameld. Zowel het sap als de bladeren maken deel uit van oude gebruiken en worden al lange tijd beschreven in botanische en kruidkundige bronnen.
Berkenblad bevat van nature verschillende plantaardige bestanddelen, waaronder flavonoïden, saponinen en tannines.

De bijvoet (Artemisia vulgaris) is een plant uit de composietenfamilie (Asteraceae) en is nauw verwant aan alsem. Het is een zwak aromatische plant met diep ingesneden bladeren die aan de onderzijde witviltig behaard zijn. De stengel kan een lengte bereiken van ongeveer 60 tot 120 centimeter en vertoont vaak een roodachtige verkleuring.
In Nederland en België komt bijvoet veelvuldig voor. De plant groeit vooral op braakliggende terreinen, langs wegen en op andere verstoorde grondsoorten. Bijvoet gedijt het best op zandhoudende bodems en staat bekend om haar sterke aanpassingsvermogen.

Biotine draagt bij aan een normaal energieleverend metabolisme en ondersteunt de normale werking van het zenuwstelsel. Daarnaast draagt biotine bij aan een normale psychologische functie en helpt het bij de instandhouding van normaal haar, een normale huid en normale slijmvliezen.

Bitterhout, in Suriname bekend als kwasibita, is het kernhout van Quassia amara, een plantensoort uit het geslacht Quassia, behorend tot de hemelboomfamilie (Simaroubaceae). De plant is van oorsprong afkomstig uit tropisch Zuid-Amerika.
Quassia amara is een kleine, altijdgroene struik die voorkomt in onder andere de Guyana’s, noordelijk Brazilië en Venezuela. De plant groeit voornamelijk in de onderlaag van het regenwoud. Opvallend zijn de felrode bloemen, die voornamelijk door kolibries worden bestoven. Vanwege deze decoratieve bloemen wordt de plant ook buiten haar natuurlijke leefgebied aangeplant als sierplant.

Bitterhout, in Suriname bekend als kwasibita, is het kernhout van Quassia amara, een plantensoort uit het geslacht Quassia, behorend tot de hemelboomfamilie (Simaroubaceae). De plant is van oorsprong afkomstig uit tropisch Zuid-Amerika.
Quassia amara is een kleine, altijdgroene struik die voorkomt in onder andere de Guyana’s, noordelijk Brazilië en Venezuela. De plant groeit voornamelijk in de onderlaag van het regenwoud. Opvallend zijn de felrode bloemen, die voornamelijk door kolibries worden bestoven. Vanwege deze decoratieve bloemen wordt de plant ook buiten haar natuurlijke leefgebied aangeplant als sierplant.

Kruidenthee samengesteld uit diverse kruiden

Blaaswier (Fucus vesiculosus) is een soort bruinwier uit het geslacht Fucus. Het komt voor langs de noordelijke kusten van de Atlantische en Stille Oceaan, en is te vinden in de Noordzee en Oostzee, vaak in kelpwouden. De plant valt op door de luchtblazen die sommige varianten hebben, die als drijforgaan dienen; er bestaan echter ook typen zonder deze blaasje.
Blaaswier behoort tot de bruinwieren en bevat van nature verschillende polyfenolen, waaronder florotannines. Daarnaast bevat de plant mineralen zoals jodium, kalium, magnesium, calcium en ijzer. Door deze natuurlijke samenstelling is blaaswier opgenomen in botanische en historische beschrijvingen van zeewieren.

Kruidenthee samengesteld uit diverse kruiden
Lekker voor een fleurig momentje

De auteur was oorspronkelijk van plan een boek te schrijven, dat een aantal handreikingen kon bieden aan mensen die  voor zichzelf of voor hun huisdieren aan preventieve gezondheidszorg wilden doen. Niet dat de auteur zich destijds, daarbij wilde afzetten tegen de grote verworvenheden die het medische systeem had voortgebracht. Maar door de blik steeds naar voren te richten en alleen nieuwe paden te bewandelen, werd de basisgezondheid steeds meer onderbelicht. Door daar aandacht aan te schenken is er een wereld te winnen.



 

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogd blad van Peumus boldus (Boldo).
Boldo (Peumus boldus) is een groenblijvende boom afkomstig uit Zuid-Amerika en andere warmere gebieden, waaronder Chili, Peru, Brazilië, Ecuador, Argentinië en Noord-Afrika. De plant groeit bij voorkeur op zonnige, droge locaties en kan een hoogte bereiken van 8 meter en een breedte van 5 meter. De vrouwelijke bomen produceren steenvruchten die traditioneel als specerij werden gebruikt.

De bladeren van boldo bevatten van nature verschillende plantenstoffen, zoals alkaloïden, etherische oliën, flavonoïden en looistoffen. In Chili worden de bladeren al eeuwenlang in traditionele gebruiken genoemd en beschreven in historische teksten. 

Boldo (Peumus boldus) is een groenblijvende boom afkomstig uit Zuid-Amerika en andere warmere gebieden, waaronder Chili, Peru, Brazilië, Ecuador, Argentinië en Noord-Afrika. De plant groeit bij voorkeur op zonnige, droge locaties en kan een hoogte bereiken van 8 meter en een breedte van 5 meter. De vrouwelijke bomen produceren steenvruchten die traditioneel als specerij werden gebruikt.
De bladeren van boldo bevatten van nature verschillende plantenstoffen, zoals alkaloïden, etherische oliën, flavonoïden en looistoffen. In Chili worden de bladeren al eeuwenlang in traditionele gebruiken genoemd en beschreven in historische teksten. Tegenwoordig wordt boldo wereldwijd gewaardeerd vanwege zijn herkenbare bladeren, botanische kenmerken en culturele betekenis..

Bonenkruid (Satureja), ook bekend als winter- of zomerbonenkruid, behoort tot de lipbloemenfamilie (Lamiaceae of Labiatae). De wetenschappelijke naam is afgeleid van het Latijnse woord sater.
Historische en culturele context
Tijdens de Romeinse tijd werd bonenkruid vaak gebruikt in rituelen en culturele gebruiken. Het werd verwerkt in kransen en sieraden en kwam voor in traditionele gerechten. In historische bronnen wordt beschreven dat het een belangrijke rol speelde in de Romeinse keuken.
Culinaire toepassing
Bonenkruid wordt traditioneel gebruikt als smaakmaker in een verscheidenheid aan gerechten. In de oudheid werd het verwerkt in sauzen voor vis en vlees, vullingen voor kalfsvlees, en in worsten of varkenspasteien. 

De blauwe bosbes (Vaccinium myrtillus) is een kleine, donkerblauwe bes die van nature voorkomt in bosrijke gebieden van Europa en Noord-Azië. De plant behoort tot de heidefamilie (Ericaceae) en staat bekend om haar karakteristieke smaak en brede toepassing in voeding.
Blauwe bosbessen worden al lange tijd gewaardeerd binnen culinaire tradities en worden verwerkt in onder andere jams, sappen, desserts en bakproducten. Door hun diepe kleur en natuurlijke samenstelling zijn ze een bekend ingrediënt in zowel traditionele als moderne keukens.
De bessen bevatten van nature verschillende plantaardige stoffen, waaronder flavonoïden en anthocyanen, evenals vezels en andere voedingsbestanddelen. Deze samenstelling wordt vaak genoemd in botanische en voedingskundige beschrijvingen van de plant.

Het geslacht Braam (Rubus) behoort tot de rozenfamilie en telt wereldwijd meer dan 1400 soorten. In Nederland en België groeien er meer dan 200 van deze soorten.
Bramen worden voornamelijk gewaardeerd vanwege hun vruchten, die variëren in kleur van rood tot donkerblauw. Ze hebben een zoete smaak en kunnen zowel vers worden gegeten als verwerkt tot bijvoorbeeld jam.
De bladeren van de braam kunnen worden gebruikt om kruidenthee te maken. Na het plukken moeten de bladeren op een droge en luchtige plek worden gedroogd, waarna ze gebruikt kunnen worden om thee van te zetten.