Maag

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogde wortel van Gentiana lutea (Gentiaan Grote Gele).
De grote gele gentiaan, ook bekend als Gentiana lutea, is een vaste plant uit de gentiaanfamilie (Gentianaceae). Van nature groeit deze plant in Europese gebergten, voornamelijk op hoogtes tot 2200 meter.
De plant kan een hoogte van 0,5–1,5 meter bereiken. Haar tegenoverstaande bladeren hebben vijf tot zeven boogvormige nerven. De grote gele bloemen verschijnen in clusters van drie tot tien in de oksels van de bovenste bladeren, maar de plant bloeit pas na zeven tot tien jaar en kan daarna 40 tot 60 jaar oud worden.

Gerstegras wordt verkregen door gerst volledig te laten ontkiemen en de groene scheuten af te snijden wanneer ze 20–30 cm hoog zijn. Het gras wordt vaak gedroogd en verwerkt tot poeder.

Gerstegras bevat natuurlijke voedingsstoffen zoals bioflavonoïden, bètacaroteen, een scala aan vitamines (A, B1, B2, B3, B6, B12, C, E en K) en mineralen zoals calcium, fosfor, kalium, ijzer en zink. Daarnaast is het rijk aan chlorofyl en bevat het alle essentiële aminozuren.

Panax Ginseng ist eine Pflanze mit einer langsam wachsenden, kräftigen Wurzel. Panax Ginseng gilt als eines der wichtigsten Heilkräuter der traditionellen chinesischen Medizin. Tatsächlich ist es sogar das berühmteste Kraut der Welt. Panax Ginseng wird seit mehr als 5.000 Jahren zur Optimierung der menschlichen Gesundheit und des Wohlbefindens in Asien verwendet. In der Welt der chinesischen Ethnopharmakologie wird es seit mehr als 3.000 Jahren verwendet.
Panax hat seinen Namen vom griechischen Wort „panacea“, was „Allheiler“ bedeutet. Gingsen ist derzeit das weltweit beliebteste und stärkste adaptogene Kraut. Adaptogene Kräuter helfen dem Körper, auf natürliche Weise mit Stress umzugehen und ein homöostatisches Gleichgewicht zwischen Körper und Geist zu erreichen.

Panax Ginseng is een plant met een langzaam groeiende, stevige wortel en behoort tot de familie van de Araliaceae. Het is één van de bekendste planten uit de traditionele Chinese geneeskunde en wordt al duizenden jaren in Azië gebruikt.
De naam “Panax” komt van het Griekse woord voor “alles-genezer”, verwijzend naar de historische reputatie van de plant in traditionele geneeswijzen. Panax Ginseng bevat unieke stoffen genaamd ginsenosiden, die alleen in deze plant voorkomen.
Andere planten met “ginseng” in hun naam, zoals Siberische ginseng (Eleutherococcus senticosus) of Indische ginseng / Ashwagandha (Withania somnifera), behoren tot andere plantenfamilies en bevatten deze specifieke ginsenosiden niet.

Panax Ginseng is een plant met een langzaam groeiende, stevige wortel en behoort tot de familie van de Araliaceae. Het is één van de bekendste planten uit de traditionele Chinese geneeskunde en wordt al duizenden jaren in Azië gebruikt.
De naam “Panax” komt van het Griekse woord voor “alles-genezer”, verwijzend naar de historische reputatie van de plant in traditionele geneeswijzen. Panax Ginseng bevat unieke stoffen genaamd ginsenosiden, die alleen in deze plant voorkomen.
Andere planten met “ginseng” in hun naam, zoals Siberische ginseng (Eleutherococcus senticosus) of Indische ginseng / Ashwagandha (Withania somnifera), behoren tot andere plantenfamilies en bevatten deze specifieke ginsenosiden niet.

De goudsbloem, of Calendula officinalis, behoort tot de composietenfamilie (Compositae of Asteraceae) en wordt vaak gekweekt in siertuinen. Oorspronkelijk komt de plant uit Zuid-Europa.
Het is een eenjarige plant met meestal oranje bloemen, soms geel, die een hoogte van 30–45 cm kan bereiken. De bloeiperiode loopt van mei tot november, en de vruchten zijn vaak gekromd en bootvormig.
Zowel verse als gedroogde bloemen kunnen worden gebruikt in soepen en als natuurlijke kleurstof voor kaas, boter en andere voedingsmiddelen. Historisch werden de bloemblaadjes ook gebruikt om saffraan na te bootsen.
Daarnaast worden goudsbloemblaadjes verwerkt in producten zoals zalf en tincturen. De bloemen bevatten etherische oliën die bij de verwerking van deze producten worden gebruikt.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogde bloem van Calendulae officinalis (Goudsbloem).
De goudsbloem, of Calendula officinalis, behoort tot de composietenfamilie (Compositae of Asteraceae) en wordt vaak gekweekt in siertuinen. Oorspronkelijk komt de plant uit Zuid-Europa.
Het is een eenjarige plant met meestal oranje bloemen, soms geel, die een hoogte van 30–45 cm kan bereiken. De bloeiperiode loopt van mei tot november, en de vruchten zijn vaak gekromd en bootvormig.
Zowel verse als gedroogde bloemen kunnen worden gebruikt in soepen en als natuurlijke kleurstof voor kaas, boter en andere voedingsmiddelen. Historisch werden de bloemblaadjes ook gebruikt om saffraan na te bootsen.

De Griekse alant (Inula helenium) is een vaste plant die tot de composietenfamilie (Compositae of Asteraceae) behoort. Deze plant is van nature te vinden in West- en Centraal-Azië en staat al sinds de oudheid bekend om zijn culinaire en medicinale toepassingen.

De oude Grieken noemden de plant helenion, wat "de stralende, de schitterende" betekent. Deze naam is verwant aan hèlios, wat "zon" betekent. Er bestaan verschillende mythen rondom de naamgeving. De Romeinen namen de Griekse naam over en noemden de plant inula. Toen Linnaeus in 1753 de wetenschappelijke Latijnse naam Inula helenium introduceerde, combineerde hij de Romeinse geslachtsnaam met de Griekse soortnaam.

Kruidenthee samengesteld uit diverse kruiden
Lekker voor ieder moment

De grote engelwortel, ook bekend als aartsengelwortel, behoort tot de schermbloemenfamilie (Apiaceae). De plant groeit van nature op vochtige, voedselrijke grond langs waterkanten, zoals bij het IJsselmeer, rivieroevers en grienden, en wordt daarnaast ook in tuinen gekweekt.

De plant wordt van oudsher in verschillende regio’s gekweekt, van Midden-Duitsland tot Toerkestan. Uit de zaden en wortels wordt een aromatische olie gewonnen, bekend als angelica-olie, die wordt toegepast in de cosmetische industrie, bakkerijen en likeurstokerijen. De stengels en bladstelen kunnen worden gekonfijt vanwege hun zoete en geurige smaak.

Echte heemst (Althaea officinalis) behoort tot de kaasjeskruidfamilie (Malvaceae) en is wereldwijd verspreid door menselijke activiteit, vooral naar gebieden met geschikte bodem, vochtigheid en klimaat.
Het zetmeel in de wortel, vermengd met eiwitachtige stoffen, werd vroeger gebruikt bij het maken van marshmallows en spekken. De bladeren kunnen gekookt worden gegeten en de bloemen zijn rauw te gebruiken in salades.

Echte heemst (Althaea officinalis) behoort tot de kaasjeskruidfamilie (Malvaceae) en is wereldwijd verspreid door menselijke activiteit, vooral naar gebieden met geschikte bodem, vochtigheid en klimaat.
Het zetmeel in de wortel, vermengd met eiwitachtige stoffen, werd vroeger gebruikt bij het maken van marshmallows en spekken. De bladeren kunnen gekookt worden gegeten en de bloemen zijn rauw te gebruiken in salades.

Echte heemst (Althaea officinalis) behoort tot de kaasjeskruidfamilie (Malvaceae) en is wereldwijd verspreid door menselijke activiteit, vooral naar gebieden met geschikte bodem, vochtigheid en klimaat.
Het zetmeel in de wortel, vermengd met eiwitachtige stoffen, werd vroeger gebruikt bij het maken van marshmallows en spekken. De bladeren kunnen gekookt worden gegeten en de bloemen zijn rauw te gebruiken in salades.

Heermoes (Equisetum arvense), ook wel paardenstaart genoemd vanwege zijn karakteristieke uiterlijk, behoort tot de paardenstaartfamilie (Equisetaceae). De plant komt veelvuldig voor in Europa en groeit op uiteenlopende locaties, zoals weiden, langs wegen, op braakliggende gronden en tegen hellingen.
Heermoes is een van de oudste plantensoorten op aarde en bestaat al ongeveer 390 miljoen jaar. De plant onderscheidt zich door zijn diepe wortelstelsel, waarmee hij voedingsstoffen uit diepere bodemlagen kan opnemen. Hierdoor bevat heermoes van nature diverse plantaardige bestanddelen, waaronder mineralen, vezels en silicium.

Herderstasje (Capsella bursa-pastoris) is een plant uit de kruisbloemenfamilie (Brassicaceae). Het is een één- of tweejarige, rechtop groeiende plant die een hoogte kan bereiken van circa 5 tot 60 centimeter. De plant is winterhard en beschikt meestal over een verhoute penwortel. De bochtig getande bladeren vormen een rozet rond de spoelvormige wortel.
Herderstasje komt veelvuldig voor in gematigde streken en groeit op uiteenlopende plaatsen, zoals akkers, bermen en braakliggende grond. Door zijn herkenbare hartvormige zaaddozen is de plant gemakkelijk te identificeren.

In historische en volkskundige bronnen wordt herderstasje genoemd als onderdeel van traditionele plantenkennis. Daarnaast worden de jonge rozetblaadjes culinair gebruikt. 

Hibiscus (Hibiscus sabdariffa), ook wel roselle genoemd, wordt wereldwijd gebruikt in zowel warme als koude dranken en als natuurlijke smaak- en kleurstof in de voedingsindustrie. De plant wordt vooral gewaardeerd om haar frisse, zurige smaak en opvallende dieprode kleur.
Hibiscus sabdariffa L. is een eenjarige struik die een hoogte van meer dan twee meter kan bereiken. De plant heeft doorgaans gladde, rood getinte stengels en crème- tot lichtgele bloemen die aan het einde van de dag roze verkleuren. Na de bloei ontwikkelt zich een kenmerkende rode bloemkelk, die vlezig, knapperig en sappig is. Wanneer deze kelk volledig is uitgegroeid en opdroogt, wordt hij bruin en barst open.

De hondsroos (Rosa canina) is een inheemse rozensoort in de Benelux en komt van nature voor in Europa, Noordwest-Afrika en West-Azië. In Noord-Amerika is deze soort later geïntroduceerd. De plant groeit vaak langs bosranden, heggen en struweel.
Het is een grote, rechtopgroeiende struik die een hoogte kan bereiken van ongeveer 1 tot 4 meter. De lange, boogvormige takken kunnen deels overhangen. De bladeren en takken zonder klieren zijn groen en vertonen soms een roodachtige tint.
De bloei vindt plaats van juni tot juli. De bloemen zijn doorgaans lichtroze, soms wit, en hebben een doorsnede van circa 3,5 tot 4,5 centimeter. Ze verschijnen afzonderlijk of in kleine groepen van één tot tien bloemen.

Hop (Humulus lupulus) is een winterharde, meerjarige klimplant die behoort tot de hennepachtigen (Cannabaceae). De naam lupulus is mogelijk afgeleid van het Latijnse woord lupus (wolf), wat verwijst naar de manier waarop de plant zich om andere planten heen slingert.
Hop kent een lange cultuurgeschiedenis. Al bij de oude Babyloniërs en Egyptenaren werd de plant gewaardeerd om haar aromatische eigenschappen. Later werd hop een vast ingrediënt in de bierproductie, waar zij tot op de dag van vandaag een belangrijke rol speelt vanwege haar kenmerkende smaak en aroma. Ook in de Middeleeuwen werd hop veelvuldig beschreven in kruidenboeken en andere historische bronnen.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogde bel van Humulus lupulus (Hop).
Hop (Humulus lupulus) is een winterharde, meerjarige klimplant die behoort tot de hennepachtigen (Cannabaceae). De naam lupulus is mogelijk afgeleid van het Latijnse woord lupus (wolf), wat verwijst naar de manier waarop de plant zich om andere planten heen slingert.
Hop kent een lange cultuurgeschiedenis. Al bij de oude Babyloniërs en Egyptenaren werd de plant gewaardeerd om haar aromatische eigenschappen. Later werd hop een vast ingrediënt in de bierproductie, waar zij tot op de dag van vandaag een belangrijke rol speelt vanwege haar kenmerkende smaak en aroma. Ook in de Middeleeuwen werd hop veelvuldig beschreven in kruidenboeken en andere historische bronnen.

Hyssop (Hyssopus officinalis) behoort tot de lipbloemenfamilie (Lamiaceae) en is een kruid met waardevolle etherische oliën.
Deze opvallende struik bereikt een hoogte van 30 tot 60 cm en heeft een houtachtige basis met opgaande takken. De donkergroene lancetvormige bladeren zijn ongeveer 2 tot 2,5 cm lang. Tijdens de bloeiperiode, van juli tot september, produceert hyssop kleine blauw/lila-achtige lipbloemen die in kransen groeien, hoewel sommige exemplaren wit of roze kunnen zijn.

De iep (Ulmus), ook bekend als olm, is een geslacht van loofbomen. Deze bomen hebben veernervige bladeren met een gezaagde of dubbelgezaagde bladrand. Ze bloeien voordat de bladeren verschijnen, met kleine groene bloemdekjes waarvan de slippen met elkaar vergroeid zijn. Boven de bloemdekjes staan de meeldraden met paarse helmhokken en de stamper. De zaden van de iep zijn afgeplat en hebben een brede, gevleugelde rand. Iepen gedijen het best op tamelijk voedselrijke, vochtige en kalkrijke grond.

IJslands mos (Cetraria islandica), ook bekend onder het basioniem Lichen islandicus, is een struikvormig korstmos dat behoort tot de familie Parmeliaceae (schildmosachtigen). De soort komt voor in koude en bergachtige gebieden en is in Nederland uiterst zeldzaam. Om die reden staat IJslands mos vermeld op de Nederlandse Rode Lijst als ernstig bedreigd.
IJslands mos kent een lange cultuurhistorische achtergrond. In botanische en historische bronnen uit de 17e eeuw wordt het korstmos beschreven als onderdeel van de toenmalige plantenkennis. In die periode werd het korstmos in zijn geheel verzameld en toegepast binnen traditionele gebruiken. Deze toepassingen maken deel uit van historische en volkskundige overlevering.

IJzerhard (Verbena officinalis) is een plant die behoort tot de Verbena-familie. Het is een overblijvende kruidachtige plant, soms eenjarig, met een dunne, rechtopstaande stengel die tot 100 cm hoog kan worden, waarbij de onderkant van de stengel verhout. De bladeren van ijzerhard zijn behaard en kunnen verschillende vormen aannemen. Deze plant heeft geen opvallende geur en smaakt rauw en onbehandeld bitter.
De bloemen van ijzerhard verschijnen in aarvormige clusters in de bladoksels. Ze zijn trompetvormig en variëren in kleur van zachtroze tot violet. De bloeiperiode strekt zich uit van juni tot in de herfst. De bloemaren zijn slank maar toch stevig en buigzaam. De vrucht van ijzerhard is een splitvrucht.

Deze softcapsules bevatten gehydrolyseerd ginsengextract (GINST15) en zijn makkelijk in te nemen, ideaal voor wie de smaak of geur van Panax Ginseng liever vermijdt. De capsules zijn verpakt in blisters van zes, waardoor ze eenvoudig mee te nemen zijn.

Panax Ginseng is een langzaam groeiende plant met een stevige wortel, al duizenden jaren onderdeel van de traditionele Chinese geneeskunde. De naam Panax komt van het Griekse “panacee”, wat “alles-genezer” betekent. Alleen de echte Panax Ginseng bevat unieke stoffen, de ginsenosiden. Andere planten met “ginseng” in de naam, zoals Siberische ginseng, Ashwagandha of Braziliaanse ginseng, bevatten deze specifieke stoffen niet.