Ontgiften

Bramen zijn de donkerpaarse tot zwarte vruchten van planten uit het geslacht Rubus. Ze groeien van nature in gematigde gebieden en komen veel voor langs bosranden, heggen en open terreinen. De bessen staan bekend om hun volle smaak en worden wereldwijd gewaardeerd in uiteenlopende culinaire toepassingen.
Bramen worden traditioneel verwerkt in onder andere jam, sap, desserts, gebak en sauzen. Ook worden ze vers gegeten of gebruikt als ingrediënt in zowel klassieke als moderne recepten. Door hun diepe kleur en karakteristieke smaak hebben ze een vaste plaats in de keuken gekregen.
De opvallende paarse kleur van bramen is te danken aan de aanwezigheid van natuurlijke plantenpigmenten, waaronder anthocyanen. 

Brandnetel is een veelzijdige plant die al eeuwenlang wordt toegepast binnen de Europese kruiden­traditie. Zowel het blad als de wortel van de plant worden gebruikt in kruidenpreparaten. Brandnetel wordt gewaardeerd vanwege zijn brede toepasbaarheid en natuurlijke samenstelling en is geschikt als aanvulling op een gevarieerd en evenwichtig voedingspatroon. De plant wordt daarnaast veel gebruikt in theeën en culinaire toepassingen, zoals soepen.

Brandnetel (Urtica dioica) is een kruidachtige plant die op veel plaatsen voorkomt en bekendstaat om haar prikkelende brandharen bij aanraking. Ondanks deze eigenschap wordt de plant al lange tijd gewaardeerd en toegepast binnen verschillende culturen. Brandnetel wordt onder andere gebruikt in culinaire bereidingen zoals soep en kruidenthee.
De plant komt van nature voor in grote delen van Europa, Azië en Afrika. De Latijnse naam Urtica dioica verwijst naar het stekende karakter van de plant. In historische en botanische bronnen wordt beschreven dat zowel de bladeren als de wortels traditioneel werden verzameld en verwerkt.
Binnen de kruidkundige traditie nemen zowel brandnetelblad als brandnetelwortel een vaste plaats in.

Chia, ook bekend als Salvia hispanica, is een plant uit de lipbloemenfamilie, oorspronkelijk afkomstig uit Centraal- en Zuid-Mexico en Guatemala. De Azteken teelden deze plant al voordat Columbus Amerika ontdekte, en chiazaad werd gebruikt als betaalmiddel aan de heersers. Vandaag de dag wordt chia nog steeds gewaardeerd in Mexico en Guatemala; de gemalen zaden worden gebruikt in gerechten, terwijl hele zaden vaak worden toegevoegd aan voedzame drankjes.
Het belangrijkste doel van het kweken van chia is voor zijn zaden, die rijk zijn aan omega 3-vetzuren. Ongeveer 25-30% van het zaad bevat plantaardige olie, waaronder alfalinoleenzuur (ALA). De zaadjes van chia zijn klein en ovaal, met een diameter van ongeveer 1 mm, en hebben een kleurenpalet van bruin, grijs-zwart en wit.

Chlorella is een eencellige groene alg uit de familie van de groenwieren, die van nature voorkomt in meren en rivieren van Zuidoost-Azië. De naam 'chlorella' komt van de Griekse woorden chloros (groen) en ella (klein).

Deze microscopische alg bevat van nature een breed spectrum aan voedingsstoffen, waaronder eiwitten, vitamines (zoals A, B1, C, E en K), sporenelementen, bètacaroteen, luteïne, omega 3-vetzuren en chlorofyl. Chlorella wordt vaak gebruikt als ingrediënt in voedingssupplementen en is geschikt voor een gevarieerd en evenwichtig voedingspatroon, ook voor vegetariërs en veganisten.

Chlorella is een eencellige groene alg die behoort tot de groep van de groenwieren. Deze microscopische alg komt van nature voor in zoetwateromgevingen zoals meren en rivieren en wordt wereldwijd gekweekt. De naam chlorella is afgeleid van de Griekse woorden chloros (groen) en ella (klein), wat verwijst naar haar kleur en formaat.
Chlorella staat bekend om haar natuurlijke samenstelling en wordt beschreven in voedingskundige en botanische bronnen als een alg die van nature verschillende voedingsstoffen bevat, waaronder eiwitten, vitamines, mineralen en vetzuren. Daarnaast bevat chlorella chlorofyl, het groene pigment dat een essentiële rol speelt in het fotosyntheseproces.

Dit voedingssupplement combinert chlorella en spirulina, twee eencellige algen die van nature rijk zijn aan voedingsstoffen zoals eiwitten, vitaminen en mineralen. Samen vormen ze een natuurlijke bron van diverse voedingsstoffen en kunnen ze worden opgenomen als onderdeel van een gevarieerd en evenwichtig voedingspatroon.

Cichorei (Cichorium) behoort tot de composietenfamilie (Compositae of Asteraceae) en omvat bekende groenten zoals witlof en andijvie. Het wordt voornamelijk om gezondheidsredenen geconsumeerd.
Sinds de late jaren van de twintigste eeuw worden cichoreiwortels niet alleen geteeld voor witlof, maar ook voor de productie van inuline en zoetstoffen, vooral fructose. Zowel inuline (een voedingsvezel) als fructose worden veel gebruikt in de voedingsmiddelenindustrie.
Geroosterde cichoreiwortel wordt gebruikt als koffiesurrogaat of als ingrediënt bij het zetten van koffie. Vroeger werd dit uit noodzaak gedaan, zoals tijdens de Napoleontische blokkade tijdens de Franse bezetting.

Kruidenthee samengesteld uit diverse kruiden
Lekker voor ieder moment

Cordyceps (Cordyceps sinensis) is een paddenstoel die van nature voorkomt in het Verre Oosten en behoort tot de schimmelfamilie. Deze schimmel leeft van nature als parasiet op rupsen van bepaalde nachtvlinders, waaruit de kenmerkende knuppelvormige vruchtlichamen groeien. De naam ‘Cordyceps’ is afgeleid van het Latijnse ‘cordy’ (knots) en ‘ceps’ (hoofd), terwijl ‘sinensis’ ‘Chinees’ betekent. In Nederland staat deze paddenstoel ook bekend als ‘rupsenzwam’ of ‘Chinese rupsendoder’. Cordyceps wordt in voedingssupplementen aangeboden als onderdeel van een gevarieerd en evenwichtig voedingspatroon.

Cranberry (Vaccinium macrocarpon), Cranberry’s zijn kleine, rode bessen die van nature anthocyanen bevatten, pigmenten die behoren tot de flavonoïden en verantwoordelijk zijn voor hun opvallende kleur. Anthocyanen komen in veel soorten groenten, fruit en kruiden voor. Cranberry’s leveren daarnaast een breed scala aan voedingsstoffen, waaronder vitamines, mineralen en antioxidanten, en worden in voedingssupplementen vaak opgenomen als onderdeel van een gevarieerd en evenwichtig voedingspatroon.

Curcuma, ook bekend als geelwortel, is een kruid afkomstig uit de tropische gebieden van India en Zuidoost-Azië. Het poeder van de wortel wordt veel gebruikt in de Aziatische keuken en staat in Nederland bekend als geelwortel vanwege de opvallende gele kleur die het kan geven aan gerechten zoals kerrie en mosterd. Curcuma bevat natuurlijke pigmenten en bioactieve stoffen en wordt in voedingssupplementen verwerkt als onderdeel van een gevarieerd en evenwichtig voedingspatroon.

Curcuma, ook bekend als geelwortel, is een kruid afkomstig uit de tropische gebieden van India en Zuidoost-Azië. Het poeder van de wortel wordt veel gebruikt in de Aziatische keuken en staat in Nederland bekend als geelwortel vanwege de opvallende gele kleur die het kan geven aan gerechten zoals kerrie en mosterd. Curcuma bevat natuurlijke pigmenten en bioactieve stoffen en wordt in voedingssupplementen verwerkt als onderdeel van een gevarieerd en evenwichtig voedingspatroon.

Curcuma, ook bekend als kurkuma (Curcuma longa), is een tropische plant die van oorsprong voorkomt in India en Zuidoost-Azië. De wortel van de plant wordt al eeuwenlang gebruikt en is vooral bekend in poedervorm. In Nederland wordt het vaak geelwortel genoemd, vanwege de felgele kleur die wordt toegepast in kerriemengsels, mosterd en andere culinaire bereidingen.
Curcuma speelt een belangrijke rol in diverse Aziatische keukens, waar het gewaardeerd wordt om zijn kleur, aroma en kenmerkende smaak. De wortel is in historische en culturele bronnen terug te vinden en werd traditioneel verwerkt in gerechten en kruidenmengsels.

Curcuma, ook bekend als kurkuma (Curcuma longa), is een tropische plant die van oorsprong voorkomt in India en Zuidoost-Azië. De wortel van de plant wordt al eeuwenlang gebruikt en is vooral bekend in poedervorm. In Nederland wordt het vaak geelwortel genoemd, vanwege de felgele kleur die wordt toegepast in kerriemengsels, mosterd en andere culinaire bereidingen.
Curcuma speelt een belangrijke rol in diverse Aziatische keukens, waar het gewaardeerd wordt om zijn kleur, aroma en kenmerkende smaak. De wortel is in historische en culturele bronnen terug te vinden en werd traditioneel verwerkt in gerechten en kruidenmengsels.

Vanwege haar opvallende kleur en lange gebruiksgeschiedenis wordt curcuma tegenwoordig veel gebruikt als ingrediënt in voeding, specerijen en kruidenproducten. 

Curcuma, ook bekend als Javaanse gember (Curcuma xanthorrhiza), is een tropische plant die van oorsprong voorkomt in India en Zuidoost-Azië. De wortel van deze plant wordt al eeuwenlang gebruikt en is vooral bekend in poedervorm. In Nederland staat curcuma ook wel bekend als geelwortel, vanwege de intens gele kleur die wordt toegepast in onder andere kerriemengsels en mosterd.
Curcuma speelt een belangrijke rol binnen diverse Aziatische keukens, waar het wordt gewaardeerd om zijn kleur, aroma en karakteristieke smaak. Naast culinaire toepassingen wordt curcuma traditioneel beschreven in historische en culturele bronnen uit India en Indonesië, waar de wortel een vaste plaats innam binnen dagelijkse gebruiken.

Curcuma, ook bekend als Javaanse gember (Curcuma xanthorrhiza), is een tropische plant die van oorsprong voorkomt in India en Zuidoost-Azië. De wortel van deze plant wordt al eeuwenlang gebruikt en is vooral bekend in poedervorm. In Nederland staat curcuma ook wel bekend als geelwortel, vanwege de intens gele kleur die wordt toegepast in onder andere kerriemengsels en mosterd.
Curcuma speelt een belangrijke rol binnen diverse Aziatische keukens, waar het wordt gewaardeerd om zijn kleur, aroma en karakteristieke smaak. Naast culinaire toepassingen wordt curcuma traditioneel beschreven in historische en culturele bronnen uit India en Indonesië, waar de wortel een vaste plaats innam binnen dagelijkse gebruiken.

Kruidenthee samengesteld uit diverse kruiden

Het driekleurig viooltje (Viola tricolor), ook wel bekend als wild viooltje, is een sierlijke plant die al eeuwenlang bekend is binnen de Europese plantenkennis. Het driekleurig viooltje behoort tot de viooltjesfamilie (Violaceae) en is inheems in Europa, van Lapland tot aan het Middellandse Zeegebied, en zelfs in Siberië.
Deze plant, die eenjarig is maar soms ook meerjarig kan zijn, groeit tot een hoogte van 30 cm en heeft wortels die tot 45 cm diep kunnen gaan. De bloeiperiode strekt zich uit van mei tot oktober. De bloemen zijn minstens 1 cm breed, maar meestal groter, met een gemiddelde diameter van 1,5 cm. De plant werd voor het eerst beschreven door de bekende botanicus Rembert Dodoens in 1554.

Het driekleurig viooltje (Viola tricolor), ook wel bekend als wild viooltje, is een sierlijke plant die al eeuwenlang bekend is binnen de Europese plantenkennis. Het driekleurig viooltje behoort tot de viooltjesfamilie (Violaceae) en is inheems in Europa, van Lapland tot aan het Middellandse Zeegebied, en zelfs in Siberië.
Deze plant, die eenjarig is maar soms ook meerjarig kan zijn, groeit tot een hoogte van 30 cm en heeft wortels die tot 45 cm diep kunnen gaan. De bloeiperiode strekt zich uit van mei tot oktober. De bloemen zijn minstens 1 cm breed, maar meestal groter, met een gemiddelde diameter van 1,5 cm. De plant werd voor het eerst beschreven door de bekende botanicus Rembert Dodoens in 1554.

Druivenpitextract wordt gewonnen uit de pitten van druiven. Het extract bevat polyfenolen, waaronder oligomere proanthocyanidinen (OPC’s), die van nature in druivenpitten voorkomen. Druivenpitextract is een voedingssupplement dat onderdeel kan zijn van een gevarieerd en evenwichtig voedingspatroon.

Rode zonnehoed is een vaste plant die oorspronkelijk uit Noord-Amerika komt en wereldwijd wordt geteeld. De Latijnse naam Echinacea verwijst naar het Griekse woord echinos, wat 'egel' betekent, vanwege de stekelige bloemkegel. Inheemse stammen gebruikten de plant traditioneel en kennis hierover werd later door kolonisten overgenomen. Tegenwoordig wordt Echinacea purpurea vaak verwerkt in supplementen en kruidenpreparaten.

Siberische ginseng is een vaste plant die van nature voorkomt in Rusland, Japan, Korea en China. De wortels van de plant worden al eeuwenlang gebruikt in de traditionele kruidengeneeskunde. Siberische ginseng wordt vaak verwerkt in supplementen en kruidenpreparaten. Het is belangrijk deze soort niet te verwarren met Koreaanse ginseng (Panax ginseng) of Amerikaanse ginseng (Panax quinquefolius), aangezien het verschillende planten zijn.

Siberische ginseng (Eleutherococcus senticosus) is een struikachtige plant die van nature voorkomt in delen van Rusland, China, Korea en Japan. De plant behoort tot de Araliaceae-familie en is botanisch verwant aan, maar duidelijk verschillend van, de beter bekende Panax-soorten zoals Koreaanse ginseng (Panax ginseng) en Amerikaanse ginseng (Panax quinquefolius).
De wortels van Siberische ginseng worden al lange tijd genoemd in Oost-Aziatische en Russische plantenliteratuur. In deze historische en culturele bronnen wordt de plant beschreven als onderdeel van traditionele gebruiken. Door deze lange gebruiksgeschiedenis kreeg Siberische ginseng ook buiten zijn oorspronkelijke verspreidingsgebied bekendheid.