Urinewegen

Smalle weegbree (Plantago lanceolata) is een inheemse plant die voorkomt in Europa, delen van Azië, Noord-Afrika en Noord-Amerika. De plant groeit bij voorkeur op vochtige, zanderige grond en is te vinden in graslanden, langs wegen en spoorwegen en zelfs tussen bestrating.
Smalle weegbree kan een hoogte bereiken van ongeveer 75 centimeter en heeft lange, smalle bladeren. Vanaf mei bloeit de plant met lichtgroene bloemaren, voorzien van opvallende witte meeldraden.

Smalle weegbree (Plantago lanceolata) is een inheemse plant die voorkomt in Europa, delen van Azië, Noord-Afrika en Noord-Amerika. De plant groeit bij voorkeur op vochtige, zanderige grond en is te vinden in graslanden, langs wegen en spoorwegen en zelfs tussen bestrating.
Smalle weegbree kan een hoogte bereiken van ongeveer 75 centimeter en heeft lange, smalle bladeren. Vanaf mei bloeit de plant met lichtgroene bloemaren, voorzien van opvallende witte meeldraden.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogd kruid van Plantaginis (Plantago) lanceolata (Weegbree Smalle).
Smalle weegbree (Plantago lanceolata) is een inheemse plant die voorkomt in Europa, delen van Azië, Noord-Afrika en Noord-Amerika. De plant groeit bij voorkeur op vochtige, zanderige grond en is te vinden in graslanden, langs wegen en spoorwegen en zelfs tussen bestrating.
Smalle weegbree kan een hoogte bereiken van ongeveer 75 centimeter en heeft lange, smalle bladeren. Vanaf mei bloeit de plant met lichtgroene bloemaren, voorzien van opvallende witte meeldraden.

De schietwilg (Salix alba), ook bekend als “white willow” in het Engels, is een boom die veel voorkomt in Nederland. De bast van de wilg bevat van nature de stof salicine, een glycoside die al in 1828 werd geïdentificeerd door de Duitse apotheker Johann Andreas Buchner.
Schietwilg wordt gewaardeerd om zijn lange geschiedenis van gebruik en is botanisch interessant vanwege zijn karakteristieke bladeren en groeivorm.

De zwarte bes (Ribes nigrum L.) is een plant die van nature voorkomt in Noord-Azië, Noord-Europa en Centraal-Europa. De naam ‘nigrum’ verwijst naar de donkere kleur van de bessen, terwijl ‘ribes’ verwijst naar de bessen zelf.
De zwarte bes groeit goed op vochtige, voedselrijke grond en is bestand tegen kou en vochtigheid. In Nederland en België komt de plant veel voor.

Verschillende delen van de plant worden traditioneel gebruikt, waaronder de bessen, pitten en bladeren. De bessen bevatten onder andere vitamines en mineralen, terwijl het blad rijk is aan natuurlijke plantenstoffen zoals bioflavonoïden, anthocyanen en tannines. Het gebruik van zwarte besblad (Folium Ribis nigri) kent een lange geschiedenis in culinaire en traditionele toepassingen.