A, B, C, D, E

Ascophyllum nodosum, beter bekend als knotswier, is een type bruinwier dat wordt gekenmerkt door de aanwezigheid van kleine blaasjes met slijmerige inhoud aan de stengels, waarin de voortplantingsorganen zich bevinden. Deze stengels bevatten ook grote, met gas gevulde knobbels die ervoor zorgen dat de plant rechtop blijft staan onder water. Knotswier varieert in kleur van olijfgroen tot goudbruin. Het thallus kan een lengte bereiken van 30 tot 60 cm en is flexibel, zodat het kan meedeinen met de krachtige bewegingen van het water.

Absintalsem (Artemisia absinthium) is een plant uit de composietenfamilie (Asteraceae). Deze soort staat op de Nederlandse Rode Lijst van planten als vrij zeldzaam en matig in aantal afgenomen. Het is een vaste plant die van nature groeit op droge, kalkrijke, stikstofrijke en bewerkte gronden in gematigde streken van Europa, Azië en Noord-Afrika. De geslachtsnaam Artemisia is afgeleid van de Griekse jachtgodin Artemis.
Het bittere extract van deze knoppen is een belangrijk ingrediënt in dranken zoals vermout en klassieke absint. De belangrijkste smaakstoffen hierin zijn absinthine en het naar menthol ruikende terpeen thujon.

Anijszaad heeft een natuurlijk zoete, warme smaak die doet denken aan drop. Het is een veelzijdige smaakmaker die zowel in zoete als hartige gerechten gebruikt kan worden. Over de hele wereld wordt anijszaad gebruikt in snoepgoed, en het wordt ook vaak toegevoegd aan likeuren, zoals Ouzo.
Je kunt anijszaad toevoegen aan brood, gebak, koekjes, fruit en peperkoek. In de Indische keuken is anijs onmisbaar in curry's en bij visgerechten, en het geeft een heerlijke smaak aan groenten zoals pompoen en wortel. In Nederland is het een traditie om anijszaad te gebruiken op beschuit met muisjes bij een geboorte.
Anijszaadthee heeft een warme, milde smaak en is populair als thee na het eten.

Aroniabessen, ook wel zwarte appelbessen genoemd, groeien aan compacte struiken van ongeveer 1 tot 3 meter hoog. De bessen hebben een diep paarse tot zwarte kleur en worden al lange tijd in verschillende culturen gebruikt.
De bessen bevatten verschillende natuurlijke plantenstoffen, waaronder anthocyaninen en polyfenolen. Deze stoffen zorgen onder andere voor de karakteristieke kleur van de vrucht en spelen een rol bij de bescherming van het zaad in de vrucht. In vergelijking met blauwe bessen bevatten aroniabessen relatief veel anthocyaninen.
Aroniabessen zijn een populair ingrediënt in bijvoorbeeld sappen, thee en jams vanwege hun rijke kleur en smaak.

De artisjok (Cynara scolymus) is een plant die oorspronkelijk uit het Middellandse Zeegebied komt. De groene of paarse bloemknoppen worden vaak gegeten als groente en zijn bekend om hun licht bittere, aromatische smaak. De plant wordt al eeuwenlang gebruikt in verschillende keukens en bereidingen.
Artisjokken bevatten een breed scala aan voedingsstoffen en fytonutriënten. Zo bevatten ze bètacaroteen, vitamine C, vitamine B en mineralen zoals calcium, magnesium en kalium. Daarnaast bevatten ze flavonoïden, enzymen en tannines, die bijdragen aan de karakteristieke kleur en smaak van de bloemknoppen.
Dankzij hun rijke smaak en unieke textuur zijn artisjokken populair in salades, soepen, pasta’s en diverse culinaire gerechten.

Basilicum (Ocimum basilicum) is een aromatische plant uit de lipbloemenfamilie (Lamiaceae). De naam basilicum is afgeleid van het Oudgriekse woord basileus, wat “koning” betekent. Deze herkomst ligt ook ten grondslag aan de alternatieve benaming koningskruid. Oorspronkelijk komt basilicum voor in gebieden tussen Centraal-Afrika en Zuidoost-Azië, waar de plant al lange tijd wordt gewaardeerd.
Binnen verschillende traditionele systemen en historische bronnen komt basilicum voor als onderdeel van cultureel en kruidkundig gebruik. In oude teksten en farmacopeeën wordt de plant genoemd in uiteenlopende contexten, wat haar een bijzondere plaats geeft binnen de geschiedenis van kruidkundige tradities.
Basilicum is te herkennen aan haar zachte, groene bladeren en karakteristieke geur. 

De berendruif (Arctostaphylos uva-ursi) is een laagblijvende, groenblijvende plant uit de heidefamilie (Ericaceae). De Nederlandse naam “berendruif” verwijst naar een oude volksopvatting dat beren graag de vruchten van deze plant zouden eten.
De wetenschappelijke naam is een zogenoemde tautologie, opgebouwd uit zowel Griekse als Latijnse woorden. Arktos (Grieks) en ursus (Latijn) betekenen beide “beer”, terwijl staphyle en uva beide “druif” betekenen. De naam benadrukt daarmee tweemaal dezelfde betekenis.
Berendruif wordt al sinds de middeleeuwen genoemd in historische kruidenboeken en maakt deel uit van de Europese kruidkundige traditie. Binnen deze context werd de plant beschreven en gewaardeerd vanwege haar bijzondere plaats in traditioneel gebruik.

De berk (Betula) is een boom die al eeuwenlang een bijzondere plaats inneemt binnen Europese culturen en tradities. In historische context werd de berk soms gezien als een symbolische of zelfs heilige boom, onder andere vanwege haar rol in seizoensrituelen en volksgebruiken.
In het vroege voorjaar, vlak voordat de boom begint uit te lopen, kan berkensap worden afgetapt. Dit moment valt samen met de periode waarin de sapstroom het meest actief is. Ook de jonge berkenbladeren worden traditioneel in deze fase verzameld. Zowel het sap als de bladeren maken deel uit van oude gebruiken en worden al lange tijd beschreven in botanische en kruidkundige bronnen.
Berkenblad bevat van nature verschillende plantaardige bestanddelen, waaronder flavonoïden, saponinen en tannines.

Chlorella is een eencellige groene alg die behoort tot de groep van de groenwieren. Deze microscopische alg komt van nature voor in zoetwateromgevingen zoals meren en rivieren en wordt wereldwijd gekweekt. De naam chlorella is afgeleid van de Griekse woorden chloros (groen) en ella (klein), wat verwijst naar haar kleur en formaat.
Chlorella staat bekend om haar natuurlijke samenstelling en wordt beschreven in voedingskundige en botanische bronnen als een alg die van nature verschillende voedingsstoffen bevat, waaronder eiwitten, vitamines, mineralen en vetzuren. Daarnaast bevat chlorella chlorofyl, het groene pigment dat een essentiële rol speelt in het fotosyntheseproces.

Curcuma, ook bekend als kurkuma (Curcuma longa), is een tropische plant die van oorsprong voorkomt in India en Zuidoost-Azië. De wortel van de plant wordt al eeuwenlang gebruikt en is vooral bekend in poedervorm. In Nederland wordt het vaak geelwortel genoemd, vanwege de felgele kleur die wordt toegepast in kerriemengsels, mosterd en andere culinaire bereidingen.
Curcuma speelt een belangrijke rol in diverse Aziatische keukens, waar het gewaardeerd wordt om zijn kleur, aroma en kenmerkende smaak. De wortel is in historische en culturele bronnen terug te vinden en werd traditioneel verwerkt in gerechten en kruidenmengsels.

Curcuma, ook bekend als Javaanse gember (Curcuma xanthorrhiza), is een tropische plant die van oorsprong voorkomt in India en Zuidoost-Azië. De wortel van deze plant wordt al eeuwenlang gebruikt en is vooral bekend in poedervorm. In Nederland staat curcuma ook wel bekend als geelwortel, vanwege de intens gele kleur die wordt toegepast in onder andere kerriemengsels en mosterd.
Curcuma speelt een belangrijke rol binnen diverse Aziatische keukens, waar het wordt gewaardeerd om zijn kleur, aroma en karakteristieke smaak. Naast culinaire toepassingen wordt curcuma traditioneel beschreven in historische en culturele bronnen uit India en Indonesië, waar de wortel een vaste plaats innam binnen dagelijkse gebruiken.

Damiana (Turnera diffusa) is een struik die van nature voorkomt in het zuiden van Texas, Mexico, Midden- en Zuid-Amerika en het Caribisch gebied. De plant behoort tot de familie Passifloraceae en staat bekend om haar aromatische bladeren.
In Mexico en andere delen van Latijns-Amerika wordt damiana al eeuwenlang gebruikt in culinaire en culturele tradities. De bladeren worden onder andere verwerkt tot kruidenthee en soms gerookt. Daarnaast vormt damiana een traditioneel ingrediënt in Mexicaanse likeuren en wordt het soms gebruikt in cocktails, zoals margarita’s, waarbij het de smaak aanvult of een deel van de likeur vervangt.
Damianablad bevat van nature verschillende plantaardige bestanddelen, zoals bèta-sitosterol, arbutine en diverse alkaloïden.

De rode zonnehoed (Echinacea purpurea) is een vaste plant die behoort tot de composietenfamilie (Asteraceae). De geslachtsnaam Echinacea is afgeleid van het Griekse woord echinos, wat “egel” betekent en verwijst naar de stekelige bloemkegel die kenmerkend is voor deze plant.
Echinacea purpurea is van oorsprong afkomstig uit Noord-Amerika en wordt tegenwoordig wereldwijd geteeld. De plant heeft opvallende paarsroze bloemen en wordt gewaardeerd om haar decoratieve uitstraling en botanische eigenschappen. Sinds het begin van de twintigste eeuw is er in Europa veel belangstelling geweest voor deze soort, wat heeft geleid tot uitgebreid botanisch en historisch onderzoek.

Siberische ginseng (Eleutherococcus senticosus) is een struikachtige plant die van nature voorkomt in delen van Rusland, China, Korea en Japan. De plant behoort tot de Araliaceae-familie en is botanisch verwant aan, maar duidelijk verschillend van, de beter bekende Panax-soorten zoals Koreaanse ginseng (Panax ginseng) en Amerikaanse ginseng (Panax quinquefolius).
De wortels van Siberische ginseng worden al lange tijd genoemd in Oost-Aziatische en Russische plantenliteratuur. In deze historische en culturele bronnen wordt de plant beschreven als onderdeel van traditionele gebruiken. Door deze lange gebruiksgeschiedenis kreeg Siberische ginseng ook buiten zijn oorspronkelijke verspreidingsgebied bekendheid.

Echte heemst (Althaea officinalis) behoort tot de kaasjeskruidfamilie (Malvaceae) en is wereldwijd verspreid door menselijke activiteit, vooral naar gebieden met geschikte bodem, vochtigheid en klimaat.
Het zetmeel in de wortel, vermengd met eiwitachtige stoffen, werd vroeger gebruikt bij het maken van marshmallows en spekken. De bladeren kunnen gekookt worden gegeten en de bloemen zijn rauw te gebruiken in salades.

Heermoes (Equisetum arvense), ook wel paardenstaart genoemd vanwege zijn karakteristieke uiterlijk, behoort tot de paardenstaartfamilie (Equisetaceae). De plant komt veelvuldig voor in Europa en groeit op uiteenlopende locaties, zoals weiden, langs wegen, op braakliggende gronden en tegen hellingen.
Heermoes is een van de oudste plantensoorten op aarde en bestaat al ongeveer 390 miljoen jaar. De plant onderscheidt zich door zijn diepe wortelstelsel, waarmee hij voedingsstoffen uit diepere bodemlagen kan opnemen. Hierdoor bevat heermoes van nature diverse plantaardige bestanddelen, waaronder mineralen, vezels en silicium.

Kamille (Matricaria chamomilla, synoniem Matricaria recutita) is een eenjarige, aromatische plant uit de composietenfamilie (Asteraceae). De plant is van oorsprong inheems in grote delen van Europa en wordt tegenwoordig op grote schaal geteeld, onder andere in Hongarije en diverse Oost-Europese landen.
Kamille heeft een lange cultuurhistorische achtergrond. In het oude Egypte werd de plant symbolisch vereerd en in verband gebracht met de zonnegod Ra. Door de eeuwen heen is kamille veelvuldig beschreven in botanische en historische bronnen, wat bijdroeg aan haar bekendheid en verspreiding.

Kaneel (Cinnamomum ceylon) is een eeuwenoud kruid dat wordt gewonnen uit de schors van de kaneelboom. Hierbij wordt een deel van de schors zorgvuldig losgesneden, waarna de ruwe buitenkant wordt verwijderd. Uit de binnenkant van de schors ontstaan de bekende kaneelstokjes of kaneelpoeder. Kaneel wordt al eeuwenlang gewaardeerd vanwege zijn culinaire en culturele toepassingen.
In Aziatische en andere culturen wordt kaneel traditioneel gebruikt voor verschillende toepassingen, waarbij het heerlijke aroma een belangrijke rol speelt. Dit aroma wordt vooral bepaald door de vluchtige olie cinnamaldehyde. Daarnaast bevat kaneel van nature stoffen zoals eugenol, coumarinen, tannines, OPC’s en terpenen.

Knoflook (Allium sativum) behoort tot de lookachtigen (Alliaceae) en is een van de oudste cultuurplanten ter wereld. De plant vormt vanuit de bol in het voorjaar een bebladerde, ronde bloemschacht. Knoflook wordt wereldwijd gewaardeerd, zowel vanwege zijn karakteristieke smaak als zijn uitgesproken geur.
De toepassing van knoflook kent een lange geschiedenis binnen verschillende culturen. Al sinds de oudheid maakt de plant deel uit van traditionele keukens en kruidenkennis. Door zijn intense aroma is knoflook een veelgebruikt ingrediënt in uiteenlopende gerechten.

Korianderzaad wordt al duizenden jaren toegepast in verschillende culturen en keukens wereldwijd. De zaden maken traditioneel deel uit van kruidenmengsels en worden gewaardeerd om hun warme, licht citrusachtige en kruidige aroma. Deze langdurige toepassing heeft ertoe geleid dat korianderzaad tot op de dag van vandaag een vaste plaats inneemt in zowel culinaire als traditionele kruidenpraktijken.
Koriander (Coriandrum sativum) is een veelzijdige plant waarvan zowel de bladeren als de zaden worden gebruikt. De zaden onderscheiden zich door hun specifieke samenstelling en geconcentreerde geurstoffen. Ze bevatten van nature diverse vitamines en mineralen, waaronder vitamine A, C en K, foliumzuur en mineralen zoals ijzer, mangaan, kalium, magnesium en calcium.

Mariadistel (Silybum marianum),  ook wel melkdistel genoemd, is een stekelige plant uit de composietenfamilie (Asteraceae). Van oorsprong komt de plant uit het Middellandse Zeegebied, maar hij groeit ook in gematigde streken zoals Nederland en België.
De plant is bekend om zijn opvallende, wit gevlekte bladeren en paarse bloemhoofden. De zaden van de mariadistel bevatten natuurlijke bestanddelen, waaronder silymarine, een groep bioactieve stoffen die tot de antioxidanten wordt gerekend. Vanwege deze samenstelling wordt mariadistel traditioneel verwerkt in diverse voedings- en kruidenproducten.

De tweestijlige meidoorn (Crataegus laevigata), is een doornige struik of kleine boom die van nature voorkomt in grote delen van Europa. In het voorjaar bloeit hij met witte bloemen, terwijl hij in de herfst donkerrode, bol- of eivormige bessen voortbrengt, ook wel “meelbessen” genoemd.
Bladeren, bloemen en bessen van de meidoorn bevatten van nature een rijke samenstelling van plantaardige stoffen, waaronder flavonoïden, procyanidines, vitamine C, tannines en glycosiden. Vanwege deze samenstelling wordt meidoorn traditioneel verwerkt in verschillende kruidproducten en supplementen.

Astragalus, ook wel bekend als vlezige hokjespeul (Astragalus membranaceus), is een plant die van oorsprong uit Azië komt. De wortel van de plant wordt al duizenden jaren gebruikt binnen de traditionele Chinese cultuur.
Binnen deze traditie neemt astragalus een belangrijke plaats in en wordt de plant geassocieerd met het concept ‘qi’, dat staat voor levensenergie. Astragalus wordt verwerkt in uiteenlopende toepassingen, zoals kruidentheeën, poeders en andere kruidenbereidingen.
De wortel bevat verschillende natuurlijke plantenstoffen en wordt gewaardeerd om zijn lange geschiedenis van traditioneel gebruik.