Blaas

Echte guldenroede (Solidago virgaurea), ook bekend als goldenrod, is een inheemse plant die van oudsher voorkomt in Europa en Azië. De plant valt op door haar goudgele bloei en was vroeger een vertrouwd onderdeel van de traditionele Hollandse kruidentuin.
Historisch gezien werden de bloemen van guldenroede op grote schaal geoogst, gedroogd en vermalen. Deze werden onder andere gebruikt als natuurlijke grondstof voor het maken van gele kleurstoffen. De plant wordt vaak genoemd in historische en botanische bronnen vanwege haar opvallende verschijning en brede toepassing binnen ambachtelijke en culturele tradities.

Tegenwoordig wordt echte guldenroede vooral gewaardeerd om haar botanische kenmerken en haar rol binnen de Europese plantenhistorie.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogde kruid  van Solidago virgaurea (Guldenroede).
Guldenroede (Solidago virgaurea), ook bekend als goldenrod, is een inheemse plant die van oudsher voorkomt in Europa en Azië. De plant valt op door haar goudgele bloei en was vroeger een vertrouwd onderdeel van de traditionele Hollandse kruidentuin.
Historisch gezien werden de bloemen van guldenroede op grote schaal geoogst, gedroogd en vermalen. Deze werden onder andere gebruikt als natuurlijke grondstof voor het maken van gele kleurstoffen. De plant wordt vaak genoemd in historische en botanische bronnen vanwege haar opvallende verschijning en brede toepassing binnen ambachtelijke en culturele tradities.

Echte heemst (Althaea officinalis) behoort tot de kaasjeskruidfamilie (Malvaceae) en is wereldwijd verspreid door menselijke activiteit, vooral naar gebieden met geschikte bodem, vochtigheid en klimaat.
Het zetmeel in de wortel, vermengd met eiwitachtige stoffen, werd vroeger gebruikt bij het maken van marshmallows en spekken. De bladeren kunnen gekookt worden gegeten en de bloemen zijn rauw te gebruiken in salades.

Echte heemst (Althaea officinalis) behoort tot de kaasjeskruidfamilie (Malvaceae) en is wereldwijd verspreid door menselijke activiteit, vooral naar gebieden met geschikte bodem, vochtigheid en klimaat.
Het zetmeel in de wortel, vermengd met eiwitachtige stoffen, werd vroeger gebruikt bij het maken van marshmallows en spekken. De bladeren kunnen gekookt worden gegeten en de bloemen zijn rauw te gebruiken in salades.

Echte heemst (Althaea officinalis) behoort tot de kaasjeskruidfamilie (Malvaceae) en is wereldwijd verspreid door menselijke activiteit, vooral naar gebieden met geschikte bodem, vochtigheid en klimaat.
Het zetmeel in de wortel, vermengd met eiwitachtige stoffen, werd vroeger gebruikt bij het maken van marshmallows en spekken. De bladeren kunnen gekookt worden gegeten en de bloemen zijn rauw te gebruiken in salades.

Heermoes (Equisetum arvense), ook wel paardenstaart genoemd vanwege zijn karakteristieke uiterlijk, behoort tot de paardenstaartfamilie (Equisetaceae). De plant komt veelvuldig voor in Europa en groeit op uiteenlopende locaties, zoals weiden, langs wegen, op braakliggende gronden en tegen hellingen.
Heermoes is een van de oudste plantensoorten op aarde en bestaat al ongeveer 390 miljoen jaar. De plant onderscheidt zich door zijn diepe wortelstelsel, waarmee hij voedingsstoffen uit diepere bodemlagen kan opnemen. Hierdoor bevat heermoes van nature diverse plantaardige bestanddelen, waaronder mineralen, vezels en silicium.

Heermoes (Equisetum arvense), ook wel paardenstaart genoemd vanwege zijn karakteristieke uiterlijk, behoort tot de paardenstaartfamilie (Equisetaceae). De plant komt veelvuldig voor in Europa en groeit op uiteenlopende locaties, zoals weiden, langs wegen, op braakliggende gronden en tegen hellingen.
Heermoes is een van de oudste plantensoorten op aarde en bestaat al ongeveer 390 miljoen jaar. De plant onderscheidt zich door zijn diepe wortelstelsel, waarmee hij voedingsstoffen uit diepere bodemlagen kan opnemen. Hierdoor bevat heermoes van nature diverse plantaardige bestanddelen, waaronder mineralen, vezels en silicium.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogd kruid van Equisetum arvense (Heermoes).
Heermoes (Equisetum arvense), ook wel paardenstaart genoemd vanwege zijn karakteristieke uiterlijk, behoort tot de paardenstaartfamilie (Equisetaceae). De plant komt veelvuldig voor in Europa en groeit op uiteenlopende locaties, zoals weiden, langs wegen, op braakliggende gronden en tegen hellingen.
Heermoes is een van de oudste plantensoorten op aarde en bestaat al ongeveer 390 miljoen jaar. De plant onderscheidt zich door zijn diepe wortelstelsel, waarmee hij voedingsstoffen uit diepere bodemlagen kan opnemen. Hierdoor bevat heermoes van nature diverse plantaardige bestanddelen, waaronder mineralen, vezels en silicium.

Herderstasje (Capsella bursa-pastoris) is een plant uit de kruisbloemenfamilie (Brassicaceae). Het is een één- of tweejarige, rechtop groeiende plant die een hoogte kan bereiken van circa 5 tot 60 centimeter. De plant is winterhard en beschikt meestal over een verhoute penwortel. De bochtig getande bladeren vormen een rozet rond de spoelvormige wortel.
Herderstasje komt veelvuldig voor in gematigde streken en groeit op uiteenlopende plaatsen, zoals akkers, bermen en braakliggende grond. Door zijn herkenbare hartvormige zaaddozen is de plant gemakkelijk te identificeren.

In historische en volkskundige bronnen wordt herderstasje genoemd als onderdeel van traditionele plantenkennis. Daarnaast worden de jonge rozetblaadjes culinair gebruikt. 

Hibiscus (Hibiscus sabdariffa), ook wel roselle genoemd, wordt wereldwijd gebruikt in zowel warme als koude dranken en als natuurlijke smaak- en kleurstof in de voedingsindustrie. De plant wordt vooral gewaardeerd om haar frisse, zurige smaak en opvallende dieprode kleur.
Hibiscus sabdariffa L. is een eenjarige struik die een hoogte van meer dan twee meter kan bereiken. De plant heeft doorgaans gladde, rood getinte stengels en crème- tot lichtgele bloemen die aan het einde van de dag roze verkleuren. Na de bloei ontwikkelt zich een kenmerkende rode bloemkelk, die vlezig, knapperig en sappig is. Wanneer deze kelk volledig is uitgegroeid en opdroogt, wordt hij bruin en barst open.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogde bloem van Hibiscus sabdariffa (Hibiscus).
Hibiscus (Hibiscus sabdariffa), ook wel roselle genoemd, wordt wereldwijd gebruikt in zowel warme als koude dranken en als natuurlijke smaak- en kleurstof in de voedingsindustrie. De plant wordt vooral gewaardeerd om haar frisse, zurige smaak en opvallende dieprode kleur.
Hibiscus sabdariffa L. is een eenjarige struik die een hoogte van meer dan twee meter kan bereiken. De plant heeft doorgaans gladde, rood getinte stengels en crème- tot lichtgele bloemen die aan het einde van de dag roze verkleuren. Na de bloei ontwikkelt zich een kenmerkende rode bloemkelk, die vlezig, knapperig en sappig is. Wanneer deze kelk volledig is uitgegroeid en opdroogt, wordt hij bruin en barst open.

De hondsroos (Rosa canina) is een inheemse rozensoort in de Benelux en komt van nature voor in Europa, Noordwest-Afrika en West-Azië. In Noord-Amerika is deze soort later geïntroduceerd. De plant groeit vaak langs bosranden, heggen en struweel.
Het is een grote, rechtopgroeiende struik die een hoogte kan bereiken van ongeveer 1 tot 4 meter. De lange, boogvormige takken kunnen deels overhangen. De bladeren en takken zonder klieren zijn groen en vertonen soms een roodachtige tint.
De bloei vindt plaats van juni tot juli. De bloemen zijn doorgaans lichtroze, soms wit, en hebben een doorsnede van circa 3,5 tot 4,5 centimeter. Ze verschijnen afzonderlijk of in kleine groepen van één tot tien bloemen.

IJzerhard (Verbena officinalis) is een plant die behoort tot de Verbena-familie. Het is een overblijvende kruidachtige plant, soms eenjarig, met een dunne, rechtopstaande stengel die tot 100 cm hoog kan worden, waarbij de onderkant van de stengel verhout. De bladeren van ijzerhard zijn behaard en kunnen verschillende vormen aannemen. Deze plant heeft geen opvallende geur en smaakt rauw en onbehandeld bitter.
De bloemen van ijzerhard verschijnen in aarvormige clusters in de bladoksels. Ze zijn trompetvormig en variëren in kleur van zachtroze tot violet. De bloeiperiode strekt zich uit van juni tot in de herfst. De bloemaren zijn slank maar toch stevig en buigzaam. De vrucht van ijzerhard is een splitvrucht.

Indische Wierook (Boswellia serrata) is een middelgrote tot grote bladverliezende boom met een licht open kroon en takken die licht overhangen. Deze boom behoort tot de familie Burseraceae en komt van nature voor in India en het Punjabgebied.
Uit de hars van de boom wordt Indische wierook gewonnen. Extracten van Boswellia serrata zijn klinisch onderzocht bij artrose en gewrichtspijnen, waarbij een lichte verbetering van pijn en functioneren werd vastgesteld. In de traditionele ayurveda wordt het gebruikt bij diabetes.

De jeneverbes (Juniperus communis) is een conifeer die van nature voorkomt in Europa, Azië en Noord-Amerika. De plant draagt zowel bloemen als bessen, die in kleur variëren van groen tot zwart naarmate ze rijpen. De naam Juniperus is afgeleid van het Keltische woord juneprus, dat ruw, stekelig of bitter betekent, terwijl communis “gewoon” betekent.
De zwarte bessen van de jeneverbes hebben een karakteristieke bittere en aromatische smaak. Het duurt ongeveer drie jaar voordat de bessen volledig rijp zijn: in het eerste jaar verschijnen de bloemen, in het tweede jaar worden ze groen, en in het derde jaar kleuren ze eerst blauw en vervolgens zwart of donkerpaars.

De jeneverbes (Juniperus communis) is een conifeer die van nature voorkomt in Europa, Azië en Noord-Amerika. De plant draagt zowel bloemen als bessen, die in kleur variëren van groen tot zwart naarmate ze rijpen. De naam Juniperus is afgeleid van het Keltische woord juneprus, dat ruw, stekelig of bitter betekent, terwijl communis “gewoon” betekent.
De zwarte bessen van de jeneverbes hebben een karakteristieke bittere en aromatische smaak. Het duurt ongeveer drie jaar voordat de bessen volledig rijp zijn: in het eerste jaar verschijnen de bloemen, in het tweede jaar worden ze groen, en in het derde jaar kleuren ze eerst blauw en vervolgens zwart of donkerpaars.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogde bes van Juniper communis (Jeneverbes).
De jeneverbes (Juniperus communis) is een conifeer die van nature voorkomt in Europa, Azië en Noord-Amerika. De plant draagt zowel bloemen als bessen, die in kleur variëren van groen tot zwart naarmate ze rijpen. De naam Juniperus is afgeleid van het Keltische woord juneprus, dat ruw, stekelig of bitter betekent, terwijl communis “gewoon” betekent.
De zwarte bessen van de jeneverbes hebben een karakteristieke bittere en aromatische smaak. Het duurt ongeveer drie jaar voordat de bessen volledig rijp zijn: in het eerste jaar verschijnen de bloemen, in het tweede jaar worden ze groen, en in het derde jaar kleuren ze eerst blauw en vervolgens zwart of donkerpaars.

Kaasjeskruid (Malva) is een geslacht van kruidachtige planten uit de familie Malvaceae. Het omvat ongeveer dertig soorten die voorkomen in gematigde, subtropische en tropische gebieden van Afrika en Eurazië.
De bloemen en bladeren van kaasjeskruid zijn bijzonder herkenbaar en worden traditioneel in diverse culturen gewaardeerd. De plant produceert slijmerige stoffen, die historisch werden genoemd in botanische en volkskundige bronnen.
De vrucht van het kaasjeskruid is een splitvrucht en dankt haar naam aan de platte, ronde vorm, die lijkt op een klein kaasje. Deze vrucht bevat aaneengesloten zaden en is een kenmerkend botanisch element van het geslacht.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogde bloem van Malvacea Sylvestris (Kaasjeskruid Groot).
Kaasjeskruid (Malva) is een geslacht van kruidachtige planten uit de familie Malvaceae. Het omvat ongeveer dertig soorten die voorkomen in gematigde, subtropische en tropische gebieden van Afrika en Eurazië.
De bloemen en bladeren van kaasjeskruid zijn bijzonder herkenbaar en worden traditioneel in diverse culturen gewaardeerd. De plant produceert slijmerige stoffen, die historisch werden genoemd in botanische en volkskundige bronnen.
De vrucht van het kaasjeskruid is een splitvrucht en dankt haar naam aan de platte, ronde vorm, die lijkt op een klein kaasje. Deze vrucht bevat aaneengesloten zaden en is een kenmerkend botanisch element van het geslacht.

Cat’s claw (Uncaria tomentosa) is een houtachtige klimplant die van nature voorkomt in het Amazonegebied van onder andere Peru en Brazilië. De plant groeit in het tropisch regenwoud en kan zich met behulp van kleine, haakvormige doornen aan bomen vasthechten. Deze doornen, die lijken op kattenklauwen, hebben de plant zijn naam gegeven. Cat’s claw kan grote hoogtes bereiken en maakt deel uit van de rijke biodiversiteit van het regenwoud.
Binnen inheemse culturen uit het Amazonegebied wordt de bast en wortel van Uncaria tomentosa al eeuwenlang gebruikt in traditionele kruidenbereidingen. De plant wordt daar beschouwd als cultureel waardevol en is in sommige regio’s beschermd.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogd schors van Uncaria tomentosa (Kattenklauw - Cat's Claw).
Cat’s claw (Uncaria tomentosa), ook wel kattenklauw genoemd, is een klimplant die van oorsprong voorkomt in het Amazonegebied van onder andere Brazilië en Peru. De plant groeit in het regenwoud en kan zich met behulp van karakteristieke, klauwvormige doornen aan bomen vasthechten. Deze doornen, die zich aan de basis van de bladeren bevinden, geven de plant haar naam en maken het mogelijk om tot grote hoogten te klimmen.
In het Peruaanse Amazonegebied heeft cat’s claw een bijzondere culturele betekenis en wordt de plant beschouwd als onderdeel van de traditionele plantenkennis. Vanwege haar herkomst en ecologische waarde behoort de soort in bepaalde regio’s tot beschermde planten.

Kleefkruid (Galium aparine) behoort tot de sterbladigenfamilie (Rubiaceae). Deze plant staat bekend om haar vermogen om zich vast te klampen aan voorwerpen die ermee in aanraking komen, dankzij de talrijke haakjes op zowel de stengel als de vruchten. Hierdoor blijven planten en vruchten hangen in de vacht van dieren, wat resulteert in een wijdverspreide verspreiding over grote afstanden.
De bladeren van kleefkruid zijn het breedst boven het midden en hebben één centrale nerf. Ze groeien in kransen van zeven bij elkaar. Ook deze bladeren hebben haakjes, zij het minder dan de rest van de plant. De stengel is verdikt aan de toppen.

Kattensnor (Orthosiphon aristatus), ook bekend onder de naam Kumis Kutjing of koemis koetjing, is een plant die traditioneel wordt toegepast in verschillende kruidenculturen in Zuidoost-Azië. De plant behoort tot de Lamiaceae-familie en groeit van nature in tropische en subtropische gebieden, met name in landen als Maleisië en Indonesië (Java). Orthosiphon aristatus komt vooral voor op vochtige standplaatsen zoals rivieroevers, wetlands en moerassige gebieden.
De Nederlandse naam “kattensnor” verwijst naar het opvallende uiterlijk van de bloemen. Deze zijn wit tot lichtpaars van kleur en hebben lange, draadvormige meeldraden die kunnen doen denken aan de snorharen van een kat.

Kattensnor (Orthosiphon aristatus), ook bekend onder de naam Kumis Kutjing, is een plant die traditioneel wordt toegepast binnen verschillende Aziatische kruidentradities. De soort behoort tot de lipbloemenfamilie (Lamiaceae) en komt van nature voor in tropische en subtropische gebieden, met name in Zuidoost-Azië, waaronder Maleisië en Java.
De plant groeit bij voorkeur op vochtige standplaatsen, zoals wetlands, langs rivieren en in moerassige gebieden. Kattensnor is vooral herkenbaar aan zijn witte tot lichtlila bloemen met opvallend lange, draadvormige meeldraden die tot circa drie centimeter lang kunnen worden. Deze uiterlijke kenmerken hebben geleid tot de Nederlandse benaming “kattensnor”.