Nieren

Bramen zijn de donkerpaarse tot zwarte vruchten van planten uit het geslacht Rubus. Ze groeien van nature in gematigde gebieden en komen veel voor langs bosranden, heggen en open terreinen. De bessen staan bekend om hun volle smaak en worden wereldwijd gewaardeerd in uiteenlopende culinaire toepassingen.
Bramen worden traditioneel verwerkt in onder andere jam, sap, desserts, gebak en sauzen. Ook worden ze vers gegeten of gebruikt als ingrediënt in zowel klassieke als moderne recepten. Door hun diepe kleur en karakteristieke smaak hebben ze een vaste plaats in de keuken gekregen.
De opvallende paarse kleur van bramen is te danken aan de aanwezigheid van natuurlijke plantenpigmenten, waaronder anthocyanen. 

De brandnetel (Urtica dioica) is een kruidachtige plant die op veel plaatsen voorkomt en bekendstaat om de prikkelende brandharen bij aanraking. Ondanks deze eigenschap wordt de plant al eeuwenlang gewaardeerd en toegepast. Brandnetel wordt onder andere gebruikt in culinaire bereidingen zoals soep en kruidenthee.
De plant komt van nature voor in grote delen van Europa, Azië en Afrika en draagt de Latijnse naam Urtica dioica. In historische en botanische bronnen wordt beschreven dat zowel de bladeren als de wortels traditioneel werden verzameld en verwerkt.
Binnen de kruidkundige traditie neemt brandnetel een vaste plaats in en wordt zij genoemd in diverse etnobotanische en historische beschrijvingen. 

Brandnetel (Urtica dioica) is een kruidachtige plant die op veel plaatsen voorkomt en bekendstaat om haar prikkelende brandharen bij aanraking. Ondanks deze eigenschap wordt de plant al lange tijd gewaardeerd en toegepast binnen verschillende culturen. Brandnetel wordt onder andere gebruikt in culinaire bereidingen zoals soep en kruidenthee.
De plant komt van nature voor in grote delen van Europa, Azië en Afrika. De Latijnse naam Urtica dioica verwijst naar het stekende karakter van de plant. In historische en botanische bronnen wordt beschreven dat zowel de bladeren als de wortels traditioneel werden verzameld en verwerkt.
Binnen de kruidkundige traditie nemen zowel brandnetelblad als brandnetelwortel een vaste plaats in.

Brandnetel is een veelzijdige plant die al eeuwenlang wordt toegepast binnen de Europese kruiden­traditie. Zowel het blad als de wortel van de plant worden gebruikt in kruidenpreparaten. Brandnetel wordt gewaardeerd vanwege zijn brede toepasbaarheid en natuurlijke samenstelling en is geschikt als aanvulling op een gevarieerd en evenwichtig voedingspatroon. De plant wordt daarnaast veel gebruikt in theeën en culinaire toepassingen, zoals soepen.

Brandnetel (Urtica dioica) is een kruidachtige plant die op veel plaatsen voorkomt en bekendstaat om haar prikkelende brandharen bij aanraking. Ondanks deze eigenschap wordt de plant al lange tijd gewaardeerd en toegepast binnen verschillende culturen. Brandnetel wordt onder andere gebruikt in culinaire bereidingen zoals soep en kruidenthee.
De plant komt van nature voor in grote delen van Europa, Azië en Afrika. De Latijnse naam Urtica dioica verwijst naar het stekende karakter van de plant. In historische en botanische bronnen wordt beschreven dat zowel de bladeren als de wortels traditioneel werden verzameld en verwerkt.
Binnen de kruidkundige traditie nemen zowel brandnetelblad als brandnetelwortel een vaste plaats in.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogd kruid van Urticae dioica (Brandnetel).
De brandnetel (Urtica dioica) is een kruidachtige plant die op veel plaatsen voorkomt en bekendstaat om de brandharen die bij aanraking een prikkelend gevoel veroorzaken. Ondanks deze eigenschap wordt de plant al eeuwenlang gewaardeerd en toegepast in verschillende culturen. Brandnetel wordt onder andere gebruikt in culinaire bereidingen zoals soep en kruidenthee.
De plant komt van nature voor in grote delen van Europa, Azië en Afrika. De Latijnse naam Urtica dioica verwijst naar het prikkelende karakter van de plant. In historische en botanische bronnen wordt beschreven dat zowel de bladeren als de wortels traditioneel werden verzameld en verwerkt.

Breukkruid (Herniaria glabra) is een laagblijvende, kruidachtige plant uit de anjerfamilie (Caryophyllaceae). De plant kan eenjarig, tweejarig of meerjarig zijn en bloeit doorgaans van juni tot oktober. Door haar bescheiden formaat en groeiwijze valt breukkruid vooral op in droge, open gebieden.
De plant komt van nature voor in delen van Europa en groeit bij voorkeur op zandige, schrale bodems. Door haar kruipende groei en kleine, groenige bloemen blijft ze vaak onopvallend in het landschap.
Historische context
De Nederlandse naam breukkruid verwijst naar het gebruik van de plant in vroegere tijden. In historische kruidenboeken en volkskundige bronnen werd breukkruid genoemd in verband met traditionele toepassingen.

Chia, ook bekend als Salvia hispanica, is een plant uit de lipbloemenfamilie, oorspronkelijk afkomstig uit Centraal- en Zuid-Mexico en Guatemala. De Azteken teelden deze plant al voordat Columbus Amerika ontdekte, en chiazaad werd gebruikt als betaalmiddel aan de heersers. Vandaag de dag wordt chia nog steeds gewaardeerd in Mexico en Guatemala; de gemalen zaden worden gebruikt in gerechten, terwijl hele zaden vaak worden toegevoegd aan voedzame drankjes.
Het belangrijkste doel van het kweken van chia is voor zijn zaden, die rijk zijn aan omega 3-vetzuren. Ongeveer 25-30% van het zaad bevat plantaardige olie, waaronder alfalinoleenzuur (ALA). De zaadjes van chia zijn klein en ovaal, met een diameter van ongeveer 1 mm, en hebben een kleurenpalet van bruin, grijs-zwart en wit.

Chlorella is een eencellige groene alg uit de familie van de groenwieren, die van nature voorkomt in meren en rivieren van Zuidoost-Azië. De naam 'chlorella' komt van de Griekse woorden chloros (groen) en ella (klein).

Deze microscopische alg bevat van nature een breed spectrum aan voedingsstoffen, waaronder eiwitten, vitamines (zoals A, B1, C, E en K), sporenelementen, bètacaroteen, luteïne, omega 3-vetzuren en chlorofyl. Chlorella wordt vaak gebruikt als ingrediënt in voedingssupplementen en is geschikt voor een gevarieerd en evenwichtig voedingspatroon, ook voor vegetariërs en veganisten.

Chlorella is een eencellige groene alg die behoort tot de groep van de groenwieren. Deze microscopische alg komt van nature voor in zoetwateromgevingen zoals meren en rivieren en wordt wereldwijd gekweekt. De naam chlorella is afgeleid van de Griekse woorden chloros (groen) en ella (klein), wat verwijst naar haar kleur en formaat.
Chlorella staat bekend om haar natuurlijke samenstelling en wordt beschreven in voedingskundige en botanische bronnen als een alg die van nature verschillende voedingsstoffen bevat, waaronder eiwitten, vitamines, mineralen en vetzuren. Daarnaast bevat chlorella chlorofyl, het groene pigment dat een essentiële rol speelt in het fotosyntheseproces.

Dit voedingssupplement combinert chlorella en spirulina, twee eencellige algen die van nature rijk zijn aan voedingsstoffen zoals eiwitten, vitaminen en mineralen. Samen vormen ze een natuurlijke bron van diverse voedingsstoffen en kunnen ze worden opgenomen als onderdeel van een gevarieerd en evenwichtig voedingspatroon.

Cichorei (Cichorium) behoort tot de composietenfamilie (Compositae of Asteraceae) en omvat bekende groenten zoals witlof en andijvie. Het wordt voornamelijk om gezondheidsredenen geconsumeerd.
Sinds de late jaren van de twintigste eeuw worden cichoreiwortels niet alleen geteeld voor witlof, maar ook voor de productie van inuline en zoetstoffen, vooral fructose. Zowel inuline (een voedingsvezel) als fructose worden veel gebruikt in de voedingsmiddelenindustrie.
Geroosterde cichoreiwortel wordt gebruikt als koffiesurrogaat of als ingrediënt bij het zetten van koffie. Vroeger werd dit uit noodzaak gedaan, zoals tijdens de Napoleontische blokkade tijdens de Franse bezetting.

Cichorei (Cichorium) behoort tot de composietenfamilie (Compositae of Asteraceae) en omvat bekende groenten zoals witlof en andijvie. Het wordt voornamelijk om gezondheidsredenen geconsumeerd.
Sinds de late jaren van de twintigste eeuw worden cichoreiwortels niet alleen geteeld voor witlof, maar ook voor de productie van inuline en zoetstoffen, vooral fructose. Zowel inuline (een voedingsvezel) als fructose worden veel gebruikt in de voedingsmiddelenindustrie.
Geroosterde cichoreiwortel wordt gebruikt als koffiesurrogaat of als ingrediënt bij het zetten van koffie. Vroeger werd dit uit noodzaak gedaan, zoals tijdens de Napoleontische blokkade tijdens de Franse bezetting.

Kruidenthee samengesteld uit diverse kruiden
Lekker voor ieder moment

Co-enzym Q10, ook bekend als ubiquinon, is een vetoplosbare verbinding die van nature voorkomt in het menselijk lichaam. Het komt voor in de mitochondriën van de cellen en is aanwezig in voedingsmiddelen zoals vlees, vis, granen en noten. De hoeveelheid CoQ10 in voeding kan variëren, en in supplementen wordt deze stof vaak aangeboden als onderdeel van een gevarieerd en evenwichtig voedingspatroon.

Cordyceps (Cordyceps sinensis) is een paddenstoel die van nature voorkomt in het Verre Oosten en behoort tot de schimmelfamilie. Deze schimmel leeft van nature als parasiet op rupsen van bepaalde nachtvlinders, waaruit de kenmerkende knuppelvormige vruchtlichamen groeien. De naam ‘Cordyceps’ is afgeleid van het Latijnse ‘cordy’ (knots) en ‘ceps’ (hoofd), terwijl ‘sinensis’ ‘Chinees’ betekent. In Nederland staat deze paddenstoel ook bekend als ‘rupsenzwam’ of ‘Chinese rupsendoder’. Cordyceps wordt in voedingssupplementen aangeboden als onderdeel van een gevarieerd en evenwichtig voedingspatroon.

Curcuma, ook bekend als geelwortel, is een kruid afkomstig uit de tropische gebieden van India en Zuidoost-Azië. Het poeder van de wortel wordt veel gebruikt in de Aziatische keuken en staat in Nederland bekend als geelwortel vanwege de opvallende gele kleur die het kan geven aan gerechten zoals kerrie en mosterd. Curcuma bevat natuurlijke pigmenten en bioactieve stoffen en wordt in voedingssupplementen verwerkt als onderdeel van een gevarieerd en evenwichtig voedingspatroon.

Curcuma, ook bekend als kurkuma (Curcuma longa), is een tropische plant die van oorsprong voorkomt in India en Zuidoost-Azië. De wortel van de plant wordt al eeuwenlang gebruikt en is vooral bekend in poedervorm. In Nederland wordt het vaak geelwortel genoemd, vanwege de felgele kleur die wordt toegepast in kerriemengsels, mosterd en andere culinaire bereidingen.
Curcuma speelt een belangrijke rol in diverse Aziatische keukens, waar het gewaardeerd wordt om zijn kleur, aroma en kenmerkende smaak. De wortel is in historische en culturele bronnen terug te vinden en werd traditioneel verwerkt in gerechten en kruidenmengsels.

Curcuma, ook bekend als kurkuma (Curcuma longa), is een tropische plant die van oorsprong voorkomt in India en Zuidoost-Azië. De wortel van de plant wordt al eeuwenlang gebruikt en is vooral bekend in poedervorm. In Nederland wordt het vaak geelwortel genoemd, vanwege de felgele kleur die wordt toegepast in kerriemengsels, mosterd en andere culinaire bereidingen.
Curcuma speelt een belangrijke rol in diverse Aziatische keukens, waar het gewaardeerd wordt om zijn kleur, aroma en kenmerkende smaak. De wortel is in historische en culturele bronnen terug te vinden en werd traditioneel verwerkt in gerechten en kruidenmengsels.

Vanwege haar opvallende kleur en lange gebruiksgeschiedenis wordt curcuma tegenwoordig veel gebruikt als ingrediënt in voeding, specerijen en kruidenproducten. 

Curcuma, ook bekend als Javaanse gember (Curcuma xanthorrhiza), is een tropische plant die van oorsprong voorkomt in India en Zuidoost-Azië. De wortel van deze plant wordt al eeuwenlang gebruikt en is vooral bekend in poedervorm. In Nederland staat curcuma ook wel bekend als geelwortel, vanwege de intens gele kleur die wordt toegepast in onder andere kerriemengsels en mosterd.
Curcuma speelt een belangrijke rol binnen diverse Aziatische keukens, waar het wordt gewaardeerd om zijn kleur, aroma en karakteristieke smaak. Naast culinaire toepassingen wordt curcuma traditioneel beschreven in historische en culturele bronnen uit India en Indonesië, waar de wortel een vaste plaats innam binnen dagelijkse gebruiken.

Curcuma, ook bekend als Javaanse gember (Curcuma xanthorrhiza), is een tropische plant die van oorsprong voorkomt in India en Zuidoost-Azië. De wortel van deze plant wordt al eeuwenlang gebruikt en is vooral bekend in poedervorm. In Nederland staat curcuma ook wel bekend als geelwortel, vanwege de intens gele kleur die wordt toegepast in onder andere kerriemengsels en mosterd.
Curcuma speelt een belangrijke rol binnen diverse Aziatische keukens, waar het wordt gewaardeerd om zijn kleur, aroma en karakteristieke smaak. Naast culinaire toepassingen wordt curcuma traditioneel beschreven in historische en culturele bronnen uit India en Indonesië, waar de wortel een vaste plaats innam binnen dagelijkse gebruiken.

Damiana (Turnera diffusa) is een struik die van nature voorkomt in het zuiden van Texas, Mexico, Midden- en Zuid-Amerika en het Caribisch gebied. De plant behoort tot de familie Passifloraceae en staat bekend om haar aromatische bladeren.
In Mexico en andere delen van Latijns-Amerika wordt damiana al eeuwenlang gebruikt in culinaire en culturele tradities. De bladeren worden onder andere verwerkt tot kruidenthee en soms gerookt. Daarnaast vormt damiana een traditioneel ingrediënt in Mexicaanse likeuren en wordt het soms gebruikt in cocktails, zoals margarita’s, waarbij het de smaak aanvult of een deel van de likeur vervangt.

Damianablad bevat van nature verschillende plantaardige bestanddelen, zoals bèta-sitosterol, arbutine en diverse alkaloïden. 

Damiana (Turnera diffusa) is een struik die van nature voorkomt in het zuiden van Texas, Mexico, Midden- en Zuid-Amerika en het Caribisch gebied. De plant behoort tot de familie Passifloraceae en staat bekend om haar aromatische bladeren.
In Mexico en andere delen van Latijns-Amerika wordt damiana al eeuwenlang gebruikt in culinaire en culturele tradities. De bladeren worden onder andere verwerkt tot kruidenthee en soms gerookt. Daarnaast vormt damiana een traditioneel ingrediënt in Mexicaanse likeuren en wordt het soms gebruikt in cocktails, zoals margarita’s, waarbij het de smaak aanvult of een deel van de likeur vervangt.
Damianablad bevat van nature verschillende plantaardige bestanddelen, zoals bèta-sitosterol, arbutine en diverse alkaloïden.

Het driekleurig viooltje (Viola tricolor), ook wel bekend als wild viooltje, is een sierlijke plant die al eeuwenlang bekend is binnen de Europese plantenkennis. Het driekleurig viooltje behoort tot de viooltjesfamilie (Violaceae) en is inheems in Europa, van Lapland tot aan het Middellandse Zeegebied, en zelfs in Siberië.
Deze plant, die eenjarig is maar soms ook meerjarig kan zijn, groeit tot een hoogte van 30 cm en heeft wortels die tot 45 cm diep kunnen gaan. De bloeiperiode strekt zich uit van mei tot oktober. De bloemen zijn minstens 1 cm breed, maar meestal groter, met een gemiddelde diameter van 1,5 cm. De plant werd voor het eerst beschreven door de bekende botanicus Rembert Dodoens in 1554.