P, Q, R, S, T

Anijszaad heeft een natuurlijk zoete, warme smaak die doet denken aan drop. Het is een veelzijdige smaakmaker die zowel in zoete als hartige gerechten gebruikt kan worden. Over de hele wereld wordt anijszaad gebruikt in snoepgoed, en het wordt ook vaak toegevoegd aan likeuren, zoals Ouzo.
Je kunt anijszaad toevoegen aan brood, gebak, koekjes, fruit en peperkoek. In de Indische keuken is anijs onmisbaar in curry's en bij visgerechten, en het geeft een heerlijke smaak aan groenten zoals pompoen en wortel. In Nederland is het een traditie om anijszaad te gebruiken op beschuit met muisjes bij een geboorte.
Anijszaadthee heeft een warme, milde smaak en is populair als thee na het eten.

Bramen zijn de donkerpaarse tot zwarte vruchten van planten uit het geslacht Rubus. Ze groeien van nature in gematigde gebieden en komen veel voor langs bosranden, heggen en open terreinen. De bessen staan bekend om hun volle smaak en worden wereldwijd gewaardeerd in uiteenlopende culinaire toepassingen.
Bramen worden traditioneel verwerkt in onder andere jam, sap, desserts, gebak en sauzen. Ook worden ze vers gegeten of gebruikt als ingrediënt in zowel klassieke als moderne recepten. Door hun diepe kleur en karakteristieke smaak hebben ze een vaste plaats in de keuken gekregen.
De opvallende paarse kleur van bramen is te danken aan de aanwezigheid van natuurlijke plantenpigmenten, waaronder anthocyanen. 

Chia, ook bekend als Salvia hispanica, is een plant uit de lipbloemenfamilie, oorspronkelijk afkomstig uit Centraal- en Zuid-Mexico en Guatemala. De Azteken teelden deze plant al voordat Columbus Amerika ontdekte, en chiazaad werd gebruikt als betaalmiddel aan de heersers. Vandaag de dag wordt chia nog steeds gewaardeerd in Mexico en Guatemala; de gemalen zaden worden gebruikt in gerechten, terwijl hele zaden vaak worden toegevoegd aan voedzame drankjes.
Het belangrijkste doel van het kweken van chia is voor zijn zaden, die rijk zijn aan omega 3-vetzuren. Ongeveer 25-30% van het zaad bevat plantaardige olie, waaronder alfalinoleenzuur (ALA). De zaadjes van chia zijn klein en ovaal, met een diameter van ongeveer 1 mm, en hebben een kleurenpalet van bruin, grijs-zwart en wit.

De fijnspar (Picea abies) behoort tot de dennenfamilie (Pinaceae) en is inheems in Noord- en Centraal-Europa. Het is een imposante conifeer die tot wel 50 meter hoog kan worden.
Deze boom is eenhuizig en heeft een smalle, kegelvormige kroon. Sparren die op lagere hoogten groeien, hebben doorgaans bredere kronen om minder last te hebben van sneeuwophoping. De twijgen zijn roodachtig tot oranjebruin, terwijl de knoppen glad, bruin en puntig zijn. De naalden zijn donkergroen aan alle zijden en omringen de twijgen. Ze zijn stijf, scherp gepunt, hebben een vierkante doorsnede en kunnen 1 tot 2,5 cm lang worden. De levensduur van de naalden kan oplopen tot 5 tot 7 jaar.

De grove den (Pinus sylvestris) behoort tot de dennenfamilie (Pinaceae) en kan een leeftijd van 200 tot 300 jaar bereiken. Deze boom staat bekend om zijn rijke harsinhoud en karakteristieke dennengeur.
De naalden en knoppen van de grove den bevatten natuurlijke verbindingen zoals tannines, flavonoïden en vitaminen. De hars van de boom bevat terpentijn en een groot aantal monoterpenen, waaronder α-pineen, β-pineen en limoneen, die onderdeel zijn van de etherische olie van de boom.
Grove den wordt traditioneel gebruikt in diverse toepassingen, zoals in aromatische producten en bij de productie van dennenolie. Zowel naalden als dennenknoppen worden in sommige traditionele bereidingen verwerkt vanwege hun geur en smaak.

De grove den (Pinus sylvestris) behoort tot de dennenfamilie (Pinaceae) en kan een leeftijd van 200 tot 300 jaar bereiken. Deze boom staat bekend om zijn rijke harsinhoud en karakteristieke dennengeur.
De naalden en knoppen van de grove den bevatten natuurlijke verbindingen zoals tannines, flavonoïden en vitaminen. De hars van de boom bevat terpentijn en een groot aantal monoterpenen, waaronder α-pineen, β-pineen en limoneen, die onderdeel zijn van de etherische olie van de boom.
Grove den wordt traditioneel gebruikt in diverse toepassingen, zoals in aromatische producten en bij de productie van dennenolie. Zowel naalden als dennenknoppen worden in sommige traditionele bereidingen verwerkt vanwege hun geur en smaak.

De hondsroos (Rosa canina) is een inheemse rozensoort in de Benelux en komt van nature voor in Europa, Noordwest-Afrika en West-Azië. In Noord-Amerika is deze soort later geïntroduceerd. De plant groeit vaak langs bosranden, heggen en struweel.
Het is een grote, rechtopgroeiende struik die een hoogte kan bereiken van ongeveer 1 tot 4 meter. De lange, boogvormige takken kunnen deels overhangen. De bladeren en takken zonder klieren zijn groen en vertonen soms een roodachtige tint.
De bloei vindt plaats van juni tot juli. De bloemen zijn doorgaans lichtroze, soms wit, en hebben een doorsnede van circa 3,5 tot 4,5 centimeter. Ze verschijnen afzonderlijk of in kleine groepen van één tot tien bloemen.

Kruidnagel is de gedroogde bloemknop van de kruidnagelboom (Syzygium aromaticum), een groenblijvende boom die van oorsprong voorkomt op de Molukken. De bloemknoppen worden geoogst voordat ze volledig openbloeien en vervolgens gedroogd. Door dit droogproces krijgen zij hun kenmerkende donkere kleur en intens aromatische geur.
De specerij wordt gekenmerkt door haar krachtige smaak en warme, kruidige aroma. Deze eigenschappen zijn voornamelijk toe te schrijven aan de aanwezigheid van etherische oliën, waarvan eugenol het belangrijkste bestanddeel is. Eugenol bepaalt in hoge mate het geur- en smaakprofiel van kruidnagel en draagt bij aan de stabiliteit van het product.

Mariadistel (Silybum marianum),  ook wel melkdistel genoemd, is een stekelige plant uit de composietenfamilie (Asteraceae). Van oorsprong komt de plant uit het Middellandse Zeegebied, maar hij groeit ook in gematigde streken zoals Nederland en België.
De plant is bekend om zijn opvallende, wit gevlekte bladeren en paarse bloemhoofden. De zaden van de mariadistel bevatten natuurlijke bestanddelen, waaronder silymarine, een groep bioactieve stoffen die tot de antioxidanten wordt gerekend. Vanwege deze samenstelling wordt mariadistel traditioneel verwerkt in diverse voedings- en kruidenproducten.

Schisandra, ook wel bekend als de schisandrabes (Schisandra chinensis), is een plant die al meer dan 2000 jaar wordt toegepast binnen de traditionele Chinese kruidencultuur. De plant produceert donkerrode bessen, waarvan uitsluitend de bessen met zaden worden gebruikt. Deze worden traditioneel geoogst na de eerste vorst en vervolgens gedroogd.
De schisandrabes bevat van nature verschillende plantenstoffen, waaronder antioxidanten. Door haar bijzondere samenstelling en lange geschiedenis wordt schisandra vaak verwerkt in kruidenmengsels en theeën binnen traditionele toepassingen.
Binnen de traditionele Chinese cultuur wordt schisandra gewaardeerd en veelvuldig toegepast in kruidenformules. Tegenwoordig wordt de bes ook buiten Azië gebruikt als ingrediënt in diverse kruidenbereidingen.

Propolis is een natuurlijke, bruinrode substantie die door honingbijen wordt geproduceerd. Binnen de bijenkast gebruiken bijen propolis als bouw- en afdichtingsmateriaal, onder andere om openingen te dichten en de structuur van de korf te verstevigen.
Honingbijen verzamelen propolis vanaf de zomer op warme dagen door harsen te verzamelen van knoppen en bladeren van bomen en andere planten. Deze harsen worden vermengd met bijenwas en bewerkt met speeksel en de pootjes van de bij, waardoor propolis ontstaat.
Propolis bestaat uit een combinatie van plantaardige harsen, bijenwas, etherische oliën en stuifmeel, met daarnaast kleine hoeveelheden vitaminen en mineralen. De samenstelling kan variëren afhankelijk van de planten in de omgeving van de bijenkast.

Rode klaver (Trifolium pratense) is een plant die van nature voorkomt in Europa en Centraal-Azië. De plant wordt gekenmerkt door haar samengestelde bladeren, die meestal uit drie deelblaadjes bestaan, en haar lichtpaarse bloemhoofden.
De bloemhoofden van rode klaver bevatten van nature diverse plantenstoffen, waaronder isoflavonen. Isoflavonen behoren tot de groep polyfenolen en maken deel uit van de natuurlijke samenstelling van de plant. Daarnaast bevat rode klaver vitaminen zoals vitamine C, B1, B2, B3, bèta-caroteen en choline.

Rode klaver kent een lange geschiedenis van gebruik binnen verschillende culturen en wordt tegenwoordig verwerkt in uiteenlopende kruidenbereidingen, zoals thee en andere plantaardige producten.

Rosae damascena, ook wel bekend als de damastroos, is een veelzijdige bloem met vele namen, waaronder de Iraanse roos, Bulgaarse roos, Taif-roos, Ispahan-roos en Castilië-roos.
Deze bloemen staan bekend om hun verfijnde geur en worden commercieel geteeld voor rozenolie, zowel "rose otto" als "rose absolute", die veel wordt gebruikt in de parfumerie. Ook worden ze gebruikt voor het maken van rozenwater en "rozenbeton". De bloemblaadjes zijn zelfs eetbaar en worden gebruikt om gerechten op smaak te brengen, als garnering, om kruidenthee te maken en om gulkand in suiker te bewaren. Bovendien is de damastroos de nationale bloem van Iran.

Tijm is een kruid dat zowel in de keuken als in traditionele toepassingen wordt gewaardeerd. Het is herkenbaar aan zijn kenmerkende aroma en kan worden gebruikt in thee, kruidenmengsels, siropen of als smaakmaker in gerechten.
Tijm groeit van nature in Europa, Azië en Afrika en vormt winterharde struiken van ongeveer 40 centimeter hoog. Het kruid groeit goed op droge en steenachtige gronden. Zowel de bladeren als de bloemen van tijm bevatten verschillende plantenstoffen, waaronder etherische oliën en flavonoïden.
Al in de oudheid werd tijm gebruikt door Grieken en Romeinen, vooral vanwege het aroma en culinaire toepassingen. Tegenwoordig wordt tijm nog steeds gewaardeerd om zijn geur en smaak.

De vlier (Sambucus nigra L.) is een inheemse boom of struik die wijdverspreid voorkomt in Nederland. De plant groeit op uiteenlopende locaties, zoals langs wegen, in bosranden en in tuinen.
Aan het einde van mei bloeit de vlier met grote schermen van kleine, roomwitte bloemen die een zoete, bloemige geur verspreiden. Deze bloesems worden traditioneel gebruikt voor het maken van onder andere vlierbloesemlikeur, -siroop en pannenkoekjes.
De bloemen bevatten verschillende natuurlijke plantenstoffen, waaronder flavonoïden zoals rutine, quercetine en astragaline. Daarnaast zijn er onder andere tannines (looistoffen), triterpenen, vetzuren en etherische olie in de bloesems aanwezig.

De vlier (Sambucus nigra L.) is een inheemse boom of struik die wijdverspreid voorkomt in Nederland. De plant groeit op uiteenlopende locaties, zoals langs wegen, in bosranden en in tuinen.
Aan het einde van mei bloeit de vlier met grote schermen van kleine, roomwitte bloemen die een zoete, bloemige geur verspreiden. Deze bloesems worden traditioneel gebruikt voor het maken van onder andere vlierbloesemlikeur, -siroop en pannenkoekjes.
De bloemen bevatten verschillende natuurlijke plantenstoffen, waaronder flavonoïden zoals rutine, quercetine en astragaline. Daarnaast zijn er onder andere tannines (looistoffen), triterpenen, vetzuren en etherische olie in de bloesems aanwezig.

Psylliumvezels zijn afkomstig van de zaden van Plantago psyllium. Deze zaden bestaan grotendeels uit vezels en worden vaak gebruikt als ingrediënt in voedingsproducten en supplementen. Psyllium bevat zowel oplosbare als onoplosbare vezels.
Het zaad bestaat voor meer dan 80% uit vezels, waarvan ongeveer 70% oplosbaar en 30% onoplosbaar is. Wanneer psylliumvezels in contact komen met water, vormen ze een gelachtige substantie die veel vocht kan opnemen. Daarom is het belangrijk om bij gebruik van psyllium voldoende water te drinken.

Vanwege deze eigenschappen wordt psyllium vaak toegepast in producten die bedoeld zijn als aanvulling op de dagelijkse vezelinname.