Tincturen

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogde wortel  van Symphytum officinalis (Smeerwortel).
In Nederland en België is de gewone smeerwortel (Symphytum officinale) veelvoorkomend. Smeerwortel behoort tot de ruwbladigenfamilie (Boraginaceae). Het is een geslacht van planten dat voornamelijk uit overblijvende kruiden bestaat, niet uit struiken of bomen. De kelk van de bloem is tot een kwart of geheel ingesneden, terwijl de bladeren langwerpig tot lancetvormig zijn en verspreid staan.
Smeerwortel wordt traditioneel gebruikt voor zalven, omslagen en kompressen die helpen bij botbreuken, verstuikingen en kneuzingen.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogd kruid van Hypericum perforatum (St. Janskruid).
Sint Janskruid (Hypericum perforatum) is een plant die al eeuwenlang wordt gebruikt in de Europese kruidengeneeskunde. Het gebruik van Sint Janskruid gaat terug tot de tijd van de Oude Grieken. Traditioneel wordt het geoogst tussen 21 en 24 juni, ter gelegenheid van het Sint Jansfeest, zowel in heidense als christelijke tradities.
De plant bevat bioflavonoïden, looistoffen en etherische oliën. Sint Janskruid wordt in de volksgeneeskunde verwerkt in oliën, tincturen of supplementen.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogd kruid van Thymus vulgaris (Tijm Gewone).
Tijm is een kruid dat zowel in de keuken als in traditionele toepassingen wordt gewaardeerd. Het is herkenbaar aan zijn kenmerkende aroma en kan worden gebruikt in thee, kruidenmengsels, siropen of als smaakmaker in gerechten.
Tijm groeit van nature in Europa, Azië en Afrika en vormt winterharde struiken van ongeveer 40 centimeter hoog. Het kruid groeit goed op droge en steenachtige gronden. Zowel de bladeren als de bloemen van tijm bevatten verschillende plantenstoffen, waaronder etherische oliën en flavonoïden.
Al in de oudheid werd tijm gebruikt door Grieken en Romeinen, vooral vanwege het aroma en culinaire toepassingen. Tegenwoordig wordt tijm nog steeds gewaardeerd om zijn geur en smaak.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogd schors van Hamamelis virginiana (Toverhazelaar).
De Amerikaanse toverhazelaar (Hamamelis virginiana) is een struik behorend tot de familie Hamamelidaceae, inheems in Noord-Amerika van Nova Scotia tot Minnesota, en van zuidelijk en centraal Florida tot het oosten van Texas.
De struik kan een hoogte bereiken van 6 tot soms zelfs 10 meter, met een bossige groei dankzij de vele takken die net boven de grond ontspringen. De bast is lichtbruin, glad maar enigszins schilferig, en vertoont aan de binnenkant een roodpaarse kleur.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogde wortel van Valerianae officinalis (Valeriaan).
Valeriaan (Valeriana officinalis) is een plant met een lange gebruiksgeschiedenis in Europa. De plant komt nog steeds veel voor in Nederland en groeit bij voorkeur op luchtige, vochtige gronden. Vooral de wortels van de plant staan bekend om hun sterke en kenmerkende geur, die onder andere katten aantrekt.
Valeriaan werd al in vroegere tijden gebruikt binnen volksgebruiken en tradities. Zo werd het kruid door onze voorouders ingezet in rituelen en symbolische toepassingen, bijvoorbeeld om onheil af te weren. Bruidsparen droegen kransen van valeriaanbladeren en boeren gebruikten het kruid bij traditionele gebruiken op het land.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogde bloem van Arnica montana (Valkruid).
Valkruid, ook bekend als wolverlei (Arnica montana), is een vaste plant die behoort tot de composietenfamilie (Asteraceae). Van nature komt deze plant voor in bergachtige gebieden zoals de Alpen, Pyreneeën en de Balkan, maar ook in Zuid-Scandinavië. Daarnaast is valkruid te vinden in het oosten van Nederland en in de Belgische Ardennen.
De plant groeit tot een hoogte van ongeveer 20 tot 45 centimeter en heeft een weinig vertakte stengel. De bladeren staan tegenover elkaar en zijn 2 tot 4 centimeter breed. De onderste bladeren zijn elliptisch tot omgekeerd eirond-lancetvormig, terwijl het bovenste bladpaar een meer lijn-lancetvormige vorm heeft.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogde wortel van Astragalus membranaceus (Vlezige Hokjespeul).
Astragalus, ook wel bekend als vlezige hokjespeul (Astragalus membranaceus), is een plant die van oorsprong uit Azië komt. De wortel van de plant wordt al duizenden jaren gebruikt binnen de traditionele Chinese cultuur.
Binnen deze traditie neemt astragalus een belangrijke plaats in en wordt de plant geassocieerd met het concept ‘qi’, dat staat voor levensenergie. Astragalus wordt verwerkt in uiteenlopende toepassingen, zoals kruidentheeën, poeders en andere kruidenbereidingen.

De wortel bevat verschillende natuurlijke plantenstoffen en wordt gewaardeerd om zijn lange geschiedenis van traditioneel gebruik.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogde bloesem kruid van Sambucus nigra (Vlier).
De vlier (Sambucus nigra L.) is een inheemse boom of struik die wijdverspreid voorkomt in Nederland. De plant groeit op uiteenlopende locaties, zoals langs wegen, in bosranden en in tuinen.
Aan het einde van mei bloeit de vlier met grote schermen van kleine, roomwitte bloemen die een zoete, bloemige geur verspreiden. Deze bloesems worden traditioneel gebruikt voor het maken van onder andere vlierbloesemlikeur, -siroop en pannenkoekjes.

De bloemen bevatten verschillende natuurlijke plantenstoffen, waaronder flavonoïden zoals rutine, quercetine en astragaline. Daarnaast zijn er onder andere tannines (looistoffen), triterpenen, vetzuren en etherische olie in de bloesems aanwezig.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogd kruid van Alchemilla vulgaris (Vrouwenmantel).
Vrouwenmantel (Alchemilla vulgaris) behoort tot een geslacht van ongeveer duizend soorten vaste kruidachtige en struikvormige planten binnen de rozenfamilie (Rosaceae). De plant komt voornamelijk voor in Europa en Azië, met enkele soorten in bergachtige gebieden van Afrika en Noord- en Zuid-Amerika. Vrouwenmantel groeit bij voorkeur op vochtige en verstoorde plekken, zoals bosranden, natte graslanden en wegbermen.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogd kruid van Plantaginis (Plantago) lanceolata (Weegbree Smalle).
Smalle weegbree (Plantago lanceolata) is een inheemse plant die voorkomt in Europa, delen van Azië, Noord-Afrika en Noord-Amerika. De plant groeit bij voorkeur op vochtige, zanderige grond en is te vinden in graslanden, langs wegen en spoorwegen en zelfs tussen bestrating.
Smalle weegbree kan een hoogte bereiken van ongeveer 75 centimeter en heeft lange, smalle bladeren. Vanaf mei bloeit de plant met lichtgroene bloemaren, voorzien van opvallende witte meeldraden.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogde wortel van Glycyrrhiza glabra (Zoethout).
Zoethout (Glycyrrhiza glabra) is een veelzijdig kruid dat al eeuwen wordt gebruikt in diverse tradities, waaronder de Ayurvedische cultuur. De plant wordt verbouwd in verschillende delen van de wereld, zoals Europa, Azië en het Midden-Oosten, en kan ook in Nederland groeien. De wortels hebben drie tot vier jaar nodig voordat ze geoogst kunnen worden.

Naast de wortels worden ook de bladeren van zoethout gebruikt, bijvoorbeeld voor het zetten van thee. Zoethout is bekend om zijn karakteristieke zoete smaak, die onder andere wordt veroorzaakt door de natuurlijke stof glycyrrhizine. Het wordt veel toegepast in voedingsmiddelen en kruidbereidingen.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogde bolster van Juglandis nigrum (Zwarte walnoot).
De schil van de zwarte walnoot (Juglans nigra) wordt verkregen uit de onvolgroeide vruchten van de boom. Zwarte walnoot, ook bekend als “zwarte noot”, is een soort walnoot die van nature voorkomt in de Verenigde Staten en Canada. De boom behoort tot de okkernootfamilie.
De vruchten van de zwarte walnoot zijn donkerbruin en hebben een kenmerkende geur die verschilt van die van Europese walnoten. Ze worden soms verwerkt in extracten of tincturen, waarbij de natuurlijke stoffen behouden blijven. De vruchten zijn eetbaar en bevatten onder andere polyfenolen, looistoffen, juglon, tannines en omega-vetzuren.