HerbaFlorente

Steranijs is een boom of struik waarvan de vruchten dienen als specerij. Oorspronkelijk afkomstig uit Zuid-China en Vietnam, wordt hij nu ook geteeld in Cambodja, Laos, Japan en op de Filipijnen. Deze boom, vooral bekend om zijn achtarmige vruchten, is al sinds de 17e eeuw in Europa bekend als specerij, maar staat vooral bekend om zijn Aziatische smaakprofiel. Steranijs gedijt goed in warme tropische gebieden.
De vruchten worden vaak in hun geheel gebruikt of gemalen tot een goed doseerbaar poeder. De kruidige smaak zit niet in de zaadjes, maar in de verhoute schil van de vrucht. Steranijs heeft een intense geur van anijs dankzij de grote hoeveelheid anethol in de etherische olie. De smaak van de vrucht is rijker en steviger dan die van de anijsplant.

De Struikheide (Erica vulgaris - Calluna vulgaris) behoort tot de heidefamilie (Ericaceae) en groeit in heel Europa, vooral in Midden- en Noord-Europa. Het bereikt zelfs West-Siberië in het oosten. In de negentiende eeuw brachten Schotse immigranten de struikhei naar Canada, vanwaar het zich verspreidde over heel Noord-Amerika. Het is de enige soort in het geslacht Calluna, wat betekent dat het een monotypisch geslacht is.
De Struikheide kan 10-100 cm hoog worden, soms zelfs tot 150 cm op bepaalde plaatsen. Het heeft tweeslachtige, symmetrische bloemen, waarbij de kelk en de kroonbladen dezelfde kleur hebben. Tegen het einde van de takken verschijnen paarse bloemen, die van eind juli tot begin september de paarse heidevelden creëren.

De Struikheide (Erica vulgaris - Calluna vulgaris) behoort tot de heidefamilie (Ericaceae) en groeit in heel Europa, vooral in Midden- en Noord-Europa. Het bereikt zelfs West-Siberië in het oosten. In de negentiende eeuw brachten Schotse immigranten de struikhei naar Canada, vanwaar het zich verspreidde over heel Noord-Amerika. Het is de enige soort in het geslacht Calluna, wat betekent dat het een monotypisch geslacht is.
De Struikheide kan 10-100 cm hoog worden, soms zelfs tot 150 cm op bepaalde plaatsen. Het heeft tweeslachtige, symmetrische bloemen, waarbij de kelk en de kroonbladen dezelfde kleur hebben. Tegen het einde van de takken verschijnen paarse bloemen, die van eind juli tot begin september de paarse heidevelden creëren.

Tarwegras is een plant die van nature vitamines zoals A, C en E bevat, evenals mineralen zoals calcium, magnesium en ijzer. Daarnaast bevat het chlorofyl en natuurlijke enzymen. Het gehalte aan chlorofyl in tarwegras is aanzienlijk.

Tijm (Thymus vulgaris L.) is een kruid dat zowel in de keuken als in traditionele toepassingen wordt gewaardeerd. Het is herkenbaar aan zijn kenmerkende aroma en kan worden gebruikt in thee, kruidenmengsels, siropen of als smaakmaker in gerechten.
Tijm groeit van nature in Europa, Azië en Afrika en vormt winterharde struiken van ongeveer 40 centimeter hoog. Het kruid groeit goed op droge en steenachtige gronden. Zowel de bladeren als de bloemen van tijm bevatten verschillende plantenstoffen, waaronder etherische oliën en flavonoïden.

Tijm is een kruid dat zowel in de keuken als in traditionele toepassingen wordt gewaardeerd. Het is herkenbaar aan zijn kenmerkende aroma en kan worden gebruikt in thee, kruidenmengsels, siropen of als smaakmaker in gerechten.
Tijm groeit van nature in Europa, Azië en Afrika en vormt winterharde struiken van ongeveer 40 centimeter hoog. Het kruid groeit goed op droge en steenachtige gronden. Zowel de bladeren als de bloemen van tijm bevatten verschillende plantenstoffen, waaronder etherische oliën en flavonoïden.
Al in de oudheid werd tijm gebruikt door Grieken en Romeinen, vooral vanwege het aroma en culinaire toepassingen. Tegenwoordig wordt tijm nog steeds gewaardeerd om zijn geur en smaak.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogd kruid van Thymus vulgaris (Tijm Gewone).
Tijm is een kruid dat zowel in de keuken als in traditionele toepassingen wordt gewaardeerd. Het is herkenbaar aan zijn kenmerkende aroma en kan worden gebruikt in thee, kruidenmengsels, siropen of als smaakmaker in gerechten.
Tijm groeit van nature in Europa, Azië en Afrika en vormt winterharde struiken van ongeveer 40 centimeter hoog. Het kruid groeit goed op droge en steenachtige gronden. Zowel de bladeren als de bloemen van tijm bevatten verschillende plantenstoffen, waaronder etherische oliën en flavonoïden.
Al in de oudheid werd tijm gebruikt door Grieken en Romeinen, vooral vanwege het aroma en culinaire toepassingen. Tegenwoordig wordt tijm nog steeds gewaardeerd om zijn geur en smaak.

De koningskaars (Verbascum thapsus) is een lid van de helmkruidfamilie (Scrophulariaceae) en gedijt voornamelijk in duin- en krijtgebieden, waar het vrij algemeen voorkomt. Elders in Nederland is deze plant zeldzaam te vinden.
De bloemen van de koningskaars zijn geel en hebben een diameter van 1,5–3 cm. Ze bestaan uit vijf vergroeide kroonbladeren, vijf kelkbladen en vijf meeldraden, waarvan er drie bedekt zijn met gele of witte haartjes. De bloemen groeien in dichte aren en bloeien van juli tot de herfst. Een volwassen plant kan een hoogte van meer dan twee meter bereiken.

De Amerikaanse toverhazelaar (Hamamelis virginiana) is een struik behorend tot de familie Hamamelidaceae, inheems in Noord-Amerika van Nova Scotia tot Minnesota, en van zuidelijk en centraal Florida tot het oosten van Texas.
De struik kan een hoogte bereiken van 6 tot soms zelfs 10 meter, met een bossige groei dankzij de vele takken die net boven de grond ontspringen. De bast is lichtbruin, glad maar enigszins schilferig, en vertoont aan de binnenkant een roodpaarse kleur.
Bloeiend van september tot en met oktober, vertonen de bloemen van de Amerikaanse toverhazelaar clusters van 4 meeldraden. Ze variëren meestal van lichtgeel tot heldergeel, hoewel ook oranje of rode tinten voorkomen. De bloemblaadjes zijn lintvormig en meten 10-20 mm in lengte.

De Amerikaanse toverhazelaar (Hamamelis virginiana) is een struik behorend tot de familie Hamamelidaceae, inheems in Noord-Amerika van Nova Scotia tot Minnesota, en van zuidelijk en centraal Florida tot het oosten van Texas.
De struik kan een hoogte bereiken van 6 tot soms zelfs 10 meter, met een bossige groei dankzij de vele takken die net boven de grond ontspringen. De bast is lichtbruin, glad maar enigszins schilferig, en vertoont aan de binnenkant een roodpaarse kleur.
Bloeiend van september tot en met oktober, vertonen de bloemen van de Amerikaanse toverhazelaar clusters van 4 meeldraden. Ze variëren meestal van lichtgeel tot heldergeel, hoewel ook oranje of rode tinten voorkomen. De bloemblaadjes zijn lintvormig en meten 10-20 mm in lengte.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogd schors van Hamamelis virginiana (Toverhazelaar).
De Amerikaanse toverhazelaar (Hamamelis virginiana) is een struik behorend tot de familie Hamamelidaceae, inheems in Noord-Amerika van Nova Scotia tot Minnesota, en van zuidelijk en centraal Florida tot het oosten van Texas.
De struik kan een hoogte bereiken van 6 tot soms zelfs 10 meter, met een bossige groei dankzij de vele takken die net boven de grond ontspringen. De bast is lichtbruin, glad maar enigszins schilferig, en vertoont aan de binnenkant een roodpaarse kleur.

Valeriaan (Valeriana officinalis) is een plant met een lange gebruiksgeschiedenis in Europa. De plant komt nog steeds veel voor in Nederland en groeit bij voorkeur op luchtige, vochtige gronden. Vooral de wortels van de plant staan bekend om hun sterke en kenmerkende geur, die onder andere katten aantrekt.
Valeriaan werd al in vroegere tijden gebruikt binnen volksgebruiken en tradities. Zo werd het kruid door onze voorouders ingezet in rituelen en symbolische toepassingen, bijvoorbeeld om onheil af te weren. Bruidsparen droegen kransen van valeriaanbladeren en boeren gebruikten het kruid bij traditionele gebruiken op het land.

Valeriaan (Valeriana officinalis) is een plant met een lange gebruiksgeschiedenis in Europa. De plant komt nog steeds veel voor in Nederland en groeit bij voorkeur op luchtige, vochtige gronden. Vooral de wortels van de plant staan bekend om hun sterke en kenmerkende geur, die onder andere katten aantrekt.
Valeriaan werd al in vroegere tijden gebruikt binnen volksgebruiken en tradities. Zo werd het kruid door onze voorouders ingezet in rituelen en symbolische toepassingen, bijvoorbeeld om onheil af te weren. Bruidsparen droegen kransen van valeriaanbladeren en boeren gebruikten het kruid bij traditionele gebruiken op het land.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogde wortel van Valerianae officinalis (Valeriaan).
Valeriaan (Valeriana officinalis) is een plant met een lange gebruiksgeschiedenis in Europa. De plant komt nog steeds veel voor in Nederland en groeit bij voorkeur op luchtige, vochtige gronden. Vooral de wortels van de plant staan bekend om hun sterke en kenmerkende geur, die onder andere katten aantrekt.
Valeriaan werd al in vroegere tijden gebruikt binnen volksgebruiken en tradities. Zo werd het kruid door onze voorouders ingezet in rituelen en symbolische toepassingen, bijvoorbeeld om onheil af te weren. Bruidsparen droegen kransen van valeriaanbladeren en boeren gebruikten het kruid bij traditionele gebruiken op het land.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogde bloem van Arnica montana (Valkruid).
Valkruid, ook bekend als wolverlei (Arnica montana), is een vaste plant die behoort tot de composietenfamilie (Asteraceae). Van nature komt deze plant voor in bergachtige gebieden zoals de Alpen, Pyreneeën en de Balkan, maar ook in Zuid-Scandinavië. Daarnaast is valkruid te vinden in het oosten van Nederland en in de Belgische Ardennen.
De plant groeit tot een hoogte van ongeveer 20 tot 45 centimeter en heeft een weinig vertakte stengel. De bladeren staan tegenover elkaar en zijn 2 tot 4 centimeter breed. De onderste bladeren zijn elliptisch tot omgekeerd eirond-lancetvormig, terwijl het bovenste bladpaar een meer lijn-lancetvormige vorm heeft.

Venkel (Foeniculum vulgare) is een plant die behoort tot de schermbloemenfamilie (Apiaceae). De plant heeft een karakteristieke, anijsachtige smaak. Zowel de draadvormige bladeren als de zaden worden gebruikt als kruid en specerij in verschillende keukens.
Venkel is oorspronkelijk afkomstig uit Azië en het Middellandse Zeegebied en werd via middeleeuwse handelsroutes in Europa geïntroduceerd. Vooral in Zuid-Europa wordt knolvenkel veel geteeld. De knol wordt daar veelvuldig gebruikt in salades en warme gerechten.
Venkelzaad kent een lange geschiedenis van traditioneel gebruik. In het verleden werd het kauwen op venkelzaad onderdeel van bepaalde gebruiken en rituelen, waaronder religieuze tradities.

Venkel (Foeniculum vulgare) is een plant die behoort tot de schermbloemenfamilie (Apiaceae). De plant heeft een karakteristieke, anijsachtige smaak. Zowel de draadvormige bladeren als de zaden worden gebruikt als kruid en specerij in verschillende keukens.
Venkel is oorspronkelijk afkomstig uit Azië en het Middellandse Zeegebied en werd via middeleeuwse handelsroutes in Europa geïntroduceerd. Vooral in Zuid-Europa wordt knolvenkel veel geteeld. De knol wordt daar veelvuldig gebruikt in salades en warme gerechten.
Venkelzaad kent een lange geschiedenis van traditioneel gebruik. In het verleden werd het kauwen op venkelzaad onderdeel van bepaalde gebruiken en rituelen, waaronder religieuze tradities.

Astragalus, ook wel bekend als vlezige hokjespeul (Astragalus membranaceus), is een plant die van oorsprong uit Azië komt. De wortel van de plant wordt al duizenden jaren gebruikt binnen de traditionele Chinese cultuur.
Binnen deze traditie neemt astragalus een belangrijke plaats in en wordt de plant geassocieerd met het concept ‘qi’, dat staat voor levensenergie. Astragalus wordt verwerkt in uiteenlopende toepassingen, zoals kruidentheeën, poeders en andere kruidenbereidingen.
De wortel bevat verschillende natuurlijke plantenstoffen en wordt gewaardeerd om zijn lange geschiedenis van traditioneel gebruik.

Astragalus, ook wel bekend als vlezige hokjespeul (Astragalus membranaceus), is een plant die van oorsprong uit Azië komt. De wortel van de plant wordt al duizenden jaren gebruikt binnen de traditionele Chinese cultuur.
Binnen deze traditie neemt astragalus een belangrijke plaats in en wordt de plant geassocieerd met het concept ‘qi’, dat staat voor levensenergie. Astragalus wordt verwerkt in uiteenlopende toepassingen, zoals kruidentheeën, poeders en andere kruidenbereidingen.
De wortel bevat verschillende natuurlijke plantenstoffen en wordt gewaardeerd om zijn lange geschiedenis van traditioneel gebruik.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogde wortel van Astragalus membranaceus (Vlezige Hokjespeul).
Astragalus, ook wel bekend als vlezige hokjespeul (Astragalus membranaceus), is een plant die van oorsprong uit Azië komt. De wortel van de plant wordt al duizenden jaren gebruikt binnen de traditionele Chinese cultuur.
Binnen deze traditie neemt astragalus een belangrijke plaats in en wordt de plant geassocieerd met het concept ‘qi’, dat staat voor levensenergie. Astragalus wordt verwerkt in uiteenlopende toepassingen, zoals kruidentheeën, poeders en andere kruidenbereidingen.

De wortel bevat verschillende natuurlijke plantenstoffen en wordt gewaardeerd om zijn lange geschiedenis van traditioneel gebruik.

De vlier (Sambucus nigra L.) is een inheemse boom of struik die wijdverspreid voorkomt in Nederland. De plant groeit op uiteenlopende locaties, zoals langs wegen, in bosranden en in tuinen.
Aan het einde van mei bloeit de vlier met grote schermen van kleine, roomwitte bloemen die een zoete, bloemige geur verspreiden. Deze bloesems worden traditioneel gebruikt voor het maken van onder andere vlierbloesemlikeur, -siroop en pannenkoekjes.
De bloemen bevatten verschillende natuurlijke plantenstoffen, waaronder flavonoïden zoals rutine, quercetine en astragaline. Daarnaast zijn er onder andere tannines (looistoffen), triterpenen, vetzuren en etherische olie in de bloesems aanwezig.

De vlier (Sambucus nigra L.) is een inheemse boom of struik die wijdverspreid voorkomt in Nederland. De plant groeit op uiteenlopende locaties, zoals langs wegen, in bosranden en in tuinen.
Aan het einde van mei bloeit de vlier met grote schermen van kleine, roomwitte bloemen die een zoete, bloemige geur verspreiden. Deze bloesems worden traditioneel gebruikt voor het maken van onder andere vlierbloesemlikeur, -siroop en pannenkoekjes.
De bloemen bevatten verschillende natuurlijke plantenstoffen, waaronder flavonoïden zoals rutine, quercetine en astragaline. Daarnaast zijn er onder andere tannines (looistoffen), triterpenen, vetzuren en etherische olie in de bloesems aanwezig.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogde bloesem kruid van Sambucus nigra (Vlier).
De vlier (Sambucus nigra L.) is een inheemse boom of struik die wijdverspreid voorkomt in Nederland. De plant groeit op uiteenlopende locaties, zoals langs wegen, in bosranden en in tuinen.
Aan het einde van mei bloeit de vlier met grote schermen van kleine, roomwitte bloemen die een zoete, bloemige geur verspreiden. Deze bloesems worden traditioneel gebruikt voor het maken van onder andere vlierbloesemlikeur, -siroop en pannenkoekjes.

De bloemen bevatten verschillende natuurlijke plantenstoffen, waaronder flavonoïden zoals rutine, quercetine en astragaline. Daarnaast zijn er onder andere tannines (looistoffen), triterpenen, vetzuren en etherische olie in de bloesems aanwezig.

Psylliumvezels zijn afkomstig van de zaden van Plantago psyllium. Deze zaden bestaan grotendeels uit vezels en worden vaak gebruikt als ingrediënt in voedingsproducten en supplementen. Psyllium bevat zowel oplosbare als onoplosbare vezels.
Het zaad bestaat voor meer dan 80% uit vezels, waarvan ongeveer 70% oplosbaar en 30% onoplosbaar is. Wanneer psylliumvezels in contact komen met water, vormen ze een gelachtige substantie die veel vocht kan opnemen. Daarom is het belangrijk om bij gebruik van psyllium voldoende water te drinken.

Vanwege deze eigenschappen wordt psyllium vaak toegepast in producten die bedoeld zijn als aanvulling op de dagelijkse vezelinname.