Spijsvertering

De Juglans regia, ook bekend als walnoot, okkernoot of notelaar, behoort tot de okkernootfamilie (Juglandaceae). Deze soort staat ook bekend als gewone walnoot of Perzische walnoot, om verwarring met het geslacht Juglans te voorkomen. Andere soorten in het geslacht Juglans zijn onder meer de witte walnoot en de zwarte walnoot.
Deze bladverliezende boom kan een hoogte van wel 30 meter bereiken met een kroon die meer dan 10 meter breed kan worden. De bladeren zijn oneven geveerd en kunnen 25-40 cm lang worden, bestaande uit vijf tot negen deelblaadjes per samengesteld blad. De drie grootste deelblaadjes bevinden zich aan het einde van het blad en meten 10-18 cm lang en 6-8 cm breed. De deelblaadjes aan de basis van het blad zijn kleiner, meestal 5-8 cm lang.

Olijfbladeren komen van de wilde olijfboom (Olea europaea) en bevatten van nature antioxidanten. Deze bomen zijn oorspronkelijk inheems in West-Azië, Egypte en Syrië, en komen tegenwoordig ook voor in het Middellandse Zeegebied, Zuid-Amerika, het zuiden van de Verenigde Staten, Zuid-Australië en de tropen.

Al eeuwenlang worden olijfbladeren gebruikt in het Middellandse Zeegebied, bijvoorbeeld als thee. Ze bevatten verschillende plantenstoffen, waaronder oleuropeïne, secoiridoïden en flavonoïden. Olijfbladeren hebben een rijke geschiedenis in de traditionele keuken en volkskruidenkunde en worden vaak geassocieerd met de olijfboom, ook wel de 'boom des levens' genoemd.

De moerasspirea (Filipendula ulmaria) is een vaste plant behorend tot de rozenfamilie (Rosaceae). Het is een rechtopstaande plant die een hoogte kan bereiken van 0,6 tot 2 meter. De bloemen van de moerasspirea zijn talrijk en roomkleurig, met een breedte van 0,4 tot 1 cm en elk bestaande uit vijf kroonblaadjes, die een sterke amandelgeur hebben. De bladeren zijn veervormig samengesteld, met een groot topblaadje dat handvormig is gespleten.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogd kruid van Filipendulae ulmaria (Olmsprietjes/Moerasspirea).
De moerasspirea (Filipendula ulmaria) is een vaste plant behorend tot de rozenfamilie (Rosaceae). Het is een rechtopstaande plant die een hoogte kan bereiken van 0,6 tot 2 meter. De bloemen van de moerasspirea zijn talrijk en roomkleurig, met een breedte van 0,4 tot 1 cm en elk bestaande uit vijf kroonblaadjes, die een sterke amandelgeur hebben. De bladeren zijn veervormig samengesteld, met een groot topblaadje dat handvormig is gespleten.

Oranjebloesem is een heerlijke toevoeging aan thee, die een subtiele zoete smaak geeft. 
Oranjebloesem, afkomstig van de Citrus aurantium dulce, voegt een heerlijke zoete toets toe aan uw favoriete thee. Het is de ideale manier om uw thee-ervaring te verrijken.

Oregano (Origanum vulgare), ook bekend als wilde marjolein, is een aromatisch kruid dat al duizenden jaren wordt gebruikt in verschillende keukens en culturen. Het kruid behoort tot de Lamiaceae-familie, waartoe ook rozemarijn, tijm en munt behoren.
Oregano bevat van nature diverse plantenstoffen, waaronder carvacrol, dat verantwoordelijk is voor de karakteristieke pittige en licht bittere smaak. Deze stof draagt bij aan het uitgesproken aroma van oregano.
De meest aromatische oregano groeit van nature in mediterrane berggebieden op kalkrijke bodems. In het voorjaar bloeit de wilde oregano, waarna het traditioneel wordt geoogst. Dankzij zijn smaak en samenstelling wordt oregano veel gebruikt in culinaire toepassingen en kruidentheeën.

Oregano (Origanum vulgare), ook bekend als wilde marjolein, is een aromatisch kruid dat al duizenden jaren wordt gebruikt in verschillende keukens en culturen. Het kruid behoort tot de Lamiaceae-familie, waartoe ook rozemarijn, tijm en munt behoren.
Oregano bevat van nature diverse plantenstoffen, waaronder carvacrol, dat verantwoordelijk is voor de karakteristieke pittige en licht bittere smaak. Deze stof draagt bij aan het uitgesproken aroma van oregano.
De meest aromatische oregano groeit van nature in mediterrane berggebieden op kalkrijke bodems. In het voorjaar bloeit de wilde oregano, waarna het traditioneel wordt geoogst. Dankzij zijn smaak en samenstelling wordt oregano veel gebruikt in culinaire toepassingen en kruidentheeën.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogd kruid van Oregano vulgaris (Oregano).
Oregano (Origanum vulgare), ook bekend als wilde marjolein, is een aromatisch kruid dat al duizenden jaren wordt gebruikt in verschillende keukens en culturen. Het kruid behoort tot de Lamiaceae-familie, waartoe ook rozemarijn, tijm en munt behoren.
Oregano bevat van nature diverse plantenstoffen, waaronder carvacrol, dat verantwoordelijk is voor de karakteristieke pittige en licht bittere smaak. Deze stof draagt bij aan het uitgesproken aroma van oregano.

De meest aromatische oregano groeit van nature in mediterrane berggebieden op kalkrijke bodems. In het voorjaar bloeit de wilde oregano, waarna het traditioneel wordt geoogst.

Paardenbloem (Taraxacum officinale) is een plant die al eeuwenlang wordt gebruikt in verschillende culturen. Zowel de wortel als de bovengrondse delen van de plant worden toegepast en staan bekend om hun veelzijdige gebruiksmogelijkheden.
De jonge bladeren van de paardenbloem worden traditioneel gebruikt in gerechten, zoals salades, vooral in het voorjaar. De gele bloemen kunnen worden gebruikt als decoratie en zijn ook geschikt om te drogen en te verwerken tot kruidenthee.
Paardenbloemen bevatten van nature verschillende plantenstoffen, waaronder bitterstoffen, flavonoïden en vetzuren. Daarnaast zijn ze een bron van vitaminen, zoals B-vitaminen en vitamine C, en bevatten ze mineralen zoals calcium, magnesium, zink en mangaan. 

Paardenbloem (Taraxacum officinale) is een plant die al eeuwenlang wordt gebruikt in verschillende culturen. Zowel de wortel als de bovengrondse delen van de plant worden toegepast en staan bekend om hun veelzijdige gebruiksmogelijkheden.
De jonge bladeren van de paardenbloem worden traditioneel gebruikt in gerechten, zoals salades, vooral in het voorjaar. De gele bloemen kunnen worden gebruikt als decoratie en zijn ook geschikt om te drogen en te verwerken tot kruidenthee.
Paardenbloemen bevatten van nature verschillende plantenstoffen, waaronder bitterstoffen, flavonoïden en vetzuren. Daarnaast zijn ze een bron van vitaminen, zoals B-vitaminen en vitamine C, en bevatten ze mineralen zoals calcium, magnesium, zink en mangaan. 

Paardenbloem (Taraxacum officinale) is een plant die al eeuwenlang wordt gebruikt in verschillende culturen. Zowel de wortel als de bovengrondse delen van de plant worden toegepast en staan bekend om hun veelzijdige gebruiksmogelijkheden.
De jonge bladeren van de paardenbloem worden traditioneel gebruikt in gerechten, zoals salades, vooral in het voorjaar. De gele bloemen kunnen worden gebruikt als decoratie en zijn ook geschikt om te drogen en te verwerken tot kruidenthee.
Paardenbloemen bevatten van nature verschillende plantenstoffen, waaronder bitterstoffen, flavonoïden en vetzuren. Daarnaast zijn ze een bron van vitaminen, zoals B-vitaminen en vitamine C, en bevatten ze mineralen zoals calcium, magnesium, zink en mangaan. 

Paardenbloem (Taraxacum officinale) is een plant die al eeuwenlang bekend is en zowel in wilde vorm als in voedingssupplementen wordt gebruikt. Zowel de wortel als de bovengrondse delen bevatten een breed scala aan natuurlijke stoffen. Paardenbloem bevat onder andere bitterstoffen, fytosterolen, vetzuren zoals linolzuur, linoleenzuur, palmitinezuur en oleïnezuur, flavonoïden, diverse B-vitamines, vitamine C, bèta-caroteen en mineralen zoals calcium, chroom, magnesium, zink, mangaan, selenium en zwavel.

Verse paardenbloembladeren kunnen toegevoegd worden aan salades en de bloemen kunnen worden gebruikt als decoratie of verwerkt tot kruidenthee. Door de veelzijdige samenstelling van voedingsstoffen kan paardenbloem een interessante aanvulling zijn op een gevarieerde voeding.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogd kruid & wortel van Taraxum officinale (Paardenbloem).
Paardenbloem (Taraxacum officinale) is een plant die al eeuwenlang wordt gebruikt in verschillende culturen. Zowel de wortel als de bovengrondse delen van de plant worden toegepast en staan bekend om hun veelzijdige gebruiksmogelijkheden.
De jonge bladeren van de paardenbloem worden traditioneel gebruikt in gerechten, zoals salades, vooral in het voorjaar. De gele bloemen kunnen worden gebruikt als decoratie en zijn ook geschikt om te drogen en te verwerken tot kruidenthee.

PABA (Para-aminobenzoëzuur) behoort tot het vitamine B-complex en is een vitamineachtige stof. Het komt van nature voor in voedingsmiddelen zoals tarwekiemen, zemelen, yoghurt en orgaanvlees. PABA is beschikbaar als voedingssupplement en kan worden opgenomen als onderdeel van een gevarieerd voedingspatroon.

De papaja (Carica papaya) behoort tot de familie Caricaceae en wordt geïmporteerd naar België en Nederland vanuit Midden-Amerika, Azië, Midden- en Zuid-Afrika. Recentelijk wordt de papaja ook in Nederland in kassen geteeld, waarbij speciale aarde nodig is. Deze vrucht is het hele jaar door verkrijgbaar, zonder noemenswaardige seizoensinvloeden.
De papaja groeit aan de stam van een meloenboom en wordt daarom ook wel "boommeloen" genoemd. De oorsprong van de papajaboom ligt in Mexico. Deze boom kan tot wel zes meter hoog worden, met een holle stam en grote, vingervormige bladeren. Er bestaan diverse ondersoorten van de papaja.

Passiebloem (Passiflora incarnata) is een plant die van oorsprong voorkomt in Midden- en Noord-Amerika. Verschillende delen van de plant worden al lange tijd gebruikt binnen diverse culturen. Tegenwoordig komt de passiebloem ook in andere delen van de wereld voor.
De opvallende bloemen van Passiflora incarnata zijn eetbaar en worden gewaardeerd om hun bijzondere uiterlijk. In de herfst vormt de plant vruchten en ook de bladeren zijn eetbaar. Deze bladeren bevatten van nature verschillende plantenstoffen, waaronder tannines, flavanolen, saponinen en choline, evenals mineralen zoals magnesium.
Binnen de kruidencultuur wordt passiebloem traditioneel toegepast en vaak verwerkt in kruidentheeën of andere kruidenbereidingen.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogd kruid van Passiflora incarnata (Passiebloem).
Passiebloem (Passiflora incarnata) is een plant die van oorsprong voorkomt in Midden- en Noord-Amerika. Verschillende delen van de plant worden al lange tijd gebruikt binnen diverse culturen. Tegenwoordig komt de passiebloem ook in andere delen van de wereld voor.
De opvallende bloemen van Passiflora incarnata zijn eetbaar en worden gewaardeerd om hun bijzondere uiterlijk. In de herfst vormt de plant vruchten en ook de bladeren zijn eetbaar. Deze bladeren bevatten van nature verschillende plantenstoffen, waaronder tannines, flavanolen, saponinen en choline, evenals mineralen zoals magnesium.

Pau d’Arco (Tabebuia avellanedae) is een boom die van nature voorkomt in het Amazone regenwoud in Zuid-Amerika. De bast van de boom, en dan vooral de binnenste laag, bevat verschillende natuurlijke verbindingen zoals flavonoïden en quinonen, waaronder lapachol en beta-lapachone. Deze stoffen worden traditioneel gewonnen en verwerkt in kruidentheeën en supplementen. De bast van Pau d’Arco wordt al eeuwenlang gebruikt in de traditionele kruidengeneeskunde. Ons Pau d’Arco-product is zorgvuldig bereid om de natuurlijke componenten te behouden en kan eenvoudig worden toegevoegd aan een gevarieerde voeding. 

Schisandra (Schisandra chinensis), ook bekend als de Schisandrabes, is een plant die al meer dan 2000 jaar wordt gebruikt in de traditionele Chinese kruidengeneeskunde. Alleen de bessen met hun zaden worden geoogst, bij voorkeur na de eerste vorst, en vervolgens in de zon gedroogd. Schisandra-bessen bevatten diverse natuurlijke verbindingen, zoals lignanen en antioxidanten, en worden verwerkt in supplementen, theeën en kruidenmengsels. De bessen zijn donkerrood van kleur en worden geprezen vanwege hun veelzijdige toepassingen in de kruidencultuur. Ons Schisandra-product is zorgvuldig bereid om de natuurlijke samenstelling van de bessen te behouden en is volledig plantaardig, geschikt voor vegetariërs en veganisten. 

Schisandra, ook wel bekend als de schisandrabes (Schisandra chinensis), is een plant die al meer dan 2000 jaar wordt toegepast binnen de traditionele Chinese kruidencultuur. De plant produceert donkerrode bessen, waarvan uitsluitend de bessen met zaden worden gebruikt. Deze worden traditioneel geoogst na de eerste vorst en vervolgens gedroogd.
De schisandrabes bevat van nature verschillende plantenstoffen, waaronder antioxidanten. Door haar bijzondere samenstelling en lange geschiedenis wordt schisandra vaak verwerkt in kruidenmengsels en theeën binnen traditionele toepassingen.
Binnen de traditionele Chinese cultuur wordt schisandra gewaardeerd en veelvuldig toegepast in kruidenformules. Tegenwoordig wordt de bes ook buiten Azië gebruikt als ingrediënt in diverse kruidenbereidingen.

Schisandra, ook wel bekend als de schisandrabes (Schisandra chinensis), is een plant die al meer dan 2000 jaar wordt toegepast binnen de traditionele Chinese kruidencultuur. De plant produceert donkerrode bessen, waarvan uitsluitend de bessen met zaden worden gebruikt. Deze worden traditioneel geoogst na de eerste vorst en vervolgens gedroogd.
De schisandrabes bevat van nature verschillende plantenstoffen, waaronder antioxidanten. Door haar bijzondere samenstelling en lange geschiedenis wordt schisandra vaak verwerkt in kruidenmengsels en theeën binnen traditionele toepassingen.
Binnen de traditionele Chinese cultuur wordt schisandra gewaardeerd en veelvuldig toegepast in kruidenformules. Tegenwoordig wordt de bes ook buiten Azië gebruikt als ingrediënt in diverse kruidenbereidingen.

Pepermuntolie wordt gewonnen uit de bladeren van de pepermuntplant (Mentha piperita), een kruising tussen watermunt (Mentha aquatica) en aarmunt (Mentha spicata). Pepermunt behoort tot de lipbloemenfamilie (Lamiaceae), waartoe ook andere aromatische kruiden zoals basilicum en rozemarijn behoren.
De plant werd in de zeventiende eeuw in Engeland herkend als een aparte soort en wordt sindsdien op grote schaal geteeld. Pepermunt bevat van nature verschillende etherische oliën, waaronder menthol, menthone en cineol, die samen zorgen voor de kenmerkende frisse geur en smaak.
Pepermuntolie wordt gebruikt als ingrediënt in uiteenlopende producten, zoals pepermuntsnoep, aroma’s en kruidenbereidingen. Daarnaast worden de bladeren van de pepermuntplant traditioneel verwerkt tot thee.

Enkelvoudige kruidentinctuur gemaakt met gedroogd kruid van Menthae piperita (Pepermunt).
Pepermuntolie wordt gewonnen uit de bladeren van de pepermuntplant (Mentha piperita), een kruising tussen watermunt (Mentha aquatica) en aarmunt (Mentha spicata). Pepermunt behoort tot de lipbloemenfamilie (Lamiaceae), waartoe ook andere aromatische kruiden zoals basilicum en rozemarijn behoren.
De plant werd in de zeventiende eeuw in Engeland herkend als een aparte soort en wordt sindsdien op grote schaal geteeld. Pepermunt bevat van nature verschillende etherische oliën, waaronder menthol, menthone en cineol, die samen zorgen voor de kenmerkende frisse geur en smaak.

Pepermuntolie wordt gebruikt als ingrediënt in uiteenlopende producten, zoals pepermuntsnoep, aroma’s en kruidenbereidingen. 

Peterselie (Petroselinum crispum) is een tweejarige, winterharde kruidachtige plant uit de schermbloemenfamilie (Apiaceae). Het kruid wordt veel gebruikt in de Europese, Amerikaanse en Midden-Oosterse keuken vanwege zijn frisse, aromatische smaak.
In de oudheid had peterselie een symbolische betekenis. Bij de oude Grieken stond het kruid symbool voor vreugde en werd het veelvuldig toegepast in rituelen en tradities. De Romeinen verspreidden het gebruik van peterselie verder door West-Europa. In de Middeleeuwen werd peterselie zowel als kruid als groente gegeten en verbouwd, onder andere in de tuinen van Karel de Grote.