K, L, M, N, O

De aarmunt, ook bekend als groene munt (Mentha spicata), is een aromatische vaste plant uit de lipbloemenfamilie (Lamiaceae). Van oorsprong komt deze plant voor in Midden- en Zuid-Europa, waar hij zich regelmatig verwilderd vestigt. Pepermunt (Mentha ×piperata), een veelgebruikte variant in voeding en verzorgingsproducten, is ontstaan uit een kruising van aarmunt en watermunt (Mentha aquatica).
De bladeren van de aarmunt bevatten een rijkdom aan etherische oliën, waarbij carvon de voornaamste is. Dit bestanddeel komt ook voor in karwij, wat de munt zijn kenmerkende geur geeft. De bladeren bevatten echter weinig menthol, waardoor de smaak zachter is dan die van pepermunt.

De citroengele honingklaver (Melilotus officinalis), ook bekend als akkerhoningklaver, is een tweejarige of meerjarige plant uit de vlinderbloemenfamilie (Leguminosae). Oorspronkelijk afkomstig uit Zuid-Europa, heeft deze plant zich inmiddels wereldwijd verspreid. Het is een slanke, onbehaarde plant die veelvuldig te vinden is langs wegen en op bouwland, en komt ook voor in duingebieden. De citroengele honingklaver bereikt een hoogte van 30 tot 150 cm en bloeit van juli tot oktober.

Luzerne (Medicago sativa), ook bekend als alfalfa, is een vaste plant die, afhankelijk van de variëteit en het klimaat, tussen de vijf en twaalf jaar kan leven. Met een hoogte tot één meter en trosjes van kleine paarse bloemen, lijkt de plant op klaver. De plant heeft een diep en krachtig wortelsysteem dat zich tot wel 4,5 meter kan uitstrekken.
Luzerne is inheems in Europa en wordt wereldwijd geteeld als veevoer. In Nederland wordt luzerne voornamelijk kunstmatig gedroogd voor de productie van eiwitrijk veevoer.

Citroenmelisse (Melissa officinalis) is een vaste plant uit de lipbloemenfamilie (Lamiaceae) en staat bekend om haar frisse, citroenachtige geur. De plant is van oorsprong afkomstig uit Zuid-Europa, maar groeit ook probleemloos in gematigde streken zoals Nederland en België. Dankzij ondergrondse wortelstokken overwintert citroenmelisse gemakkelijk. De plant bereikt doorgaans een hoogte van ongeveer 50 centimeter.
Citroenmelisse kent een lange cultuurgeschiedenis en werd al in de oudheid beschreven. Vermoedelijk werd de plant via Spanje door Arabische culturen in Europa geïntroduceerd, waarna kloosters een belangrijke rol speelden in de verdere verspreiding en teelt. In historische bronnen wordt citroenmelisse vaak genoemd vanwege haar aromatische en culinaire waarde.

Hartgespan (Leonurus cardiaca) is een geurige vaste plant die behoort tot de lipbloemenfamilie (Lamiaceae). Van oorsprong uit Centraal-Azië, heeft deze plant zich over de hele wereld verspreid.
De bladeren zijn geschikt voor het kruiden van erwten- en linzensoep, en werden vroeger ook gebruikt bij het brouwen van bier. 
De plant groeit tot een hoogte van 30-90 cm en vormt wortelstokken en vierkante stengels met verspreide beharing. De bladeren, die middelgroen van kleur zijn, hebben drie tot zeven lobben en zijn aan de onderkant donzig behaard.

Kattensnor (Orthosiphon aristatus), ook bekend onder de naam Kumis Kutjing, is een plant die traditioneel wordt toegepast binnen verschillende Aziatische kruidentradities. De soort behoort tot de lipbloemenfamilie (Lamiaceae) en komt van nature voor in tropische en subtropische gebieden, met name in Zuidoost-Azië, waaronder Maleisië en Java.
De plant groeit bij voorkeur op vochtige standplaatsen, zoals wetlands, langs rivieren en in moerassige gebieden. Kattensnor is vooral herkenbaar aan zijn witte tot lichtlila bloemen met opvallend lange, draadvormige meeldraden die tot circa drie centimeter lang kunnen worden. Deze uiterlijke kenmerken hebben geleid tot de Nederlandse benaming “kattensnor”.

Lavas, ook wel bekend als de maggiplant, is een vaste plant uit de schermbloemenfamilie (Apiaceae). De naam "maggiplant" verwijst naar de sterke geur, die doet denken aan het maggi-aroma. Het kruid is echter geen ingrediënt van het originele Maggi-recept.
Oorspronkelijk afkomstig uit Zuidoost-Azië en Iran, verspreidden de Romeinen lavas door heel Europa tijdens hun veroveringstochten. Tegenwoordig groeit de plant in grote delen van Europa en Noord-Amerika en komt ze incidenteel voor in het noorden van Thailand.

Moringa oleifera, vaak de 'boom van het leven' genoemd, is een plant die van nature voorkomt in delen van Afrika en Azië. De bladeren van de moringaboom bevatten verschillende voedingsstoffen, zoals vitaminen, mineralen, eiwitten en antioxidanten.

In veel Aziatische en Afrikaanse culturen wordt moringa al eeuwenlang gebruikt als onderdeel van de dagelijkse voeding. De bladeren kunnen bijvoorbeeld worden verwerkt in maaltijden of als supplement worden gebruikt vanwege hun voedingswaarde.

Olijfbladeren komen van de wilde olijfboom (Olea europaea) en bevatten van nature antioxidanten. Deze bomen zijn oorspronkelijk inheems in West-Azië, Egypte en Syrië, en komen tegenwoordig ook voor in het Middellandse Zeegebied, Zuid-Amerika, het zuiden van de Verenigde Staten, Zuid-Australië en de tropen.

Al eeuwenlang worden olijfbladeren gebruikt in het Middellandse Zeegebied, bijvoorbeeld als thee. Ze bevatten verschillende plantenstoffen, waaronder oleuropeïne, secoiridoïden en flavonoïden. Olijfbladeren hebben een rijke geschiedenis in de traditionele keuken en volkskruidenkunde en worden vaak geassocieerd met de olijfboom, ook wel de 'boom des levens' genoemd.

Oregano (Origanum vulgare), ook bekend als wilde marjolein, is een aromatisch kruid dat al duizenden jaren wordt gebruikt in verschillende keukens en culturen. Het kruid behoort tot de Lamiaceae-familie, waartoe ook rozemarijn, tijm en munt behoren.
Oregano bevat van nature diverse plantenstoffen, waaronder carvacrol, dat verantwoordelijk is voor de karakteristieke pittige en licht bittere smaak. Deze stof draagt bij aan het uitgesproken aroma van oregano.
De meest aromatische oregano groeit van nature in mediterrane berggebieden op kalkrijke bodems. In het voorjaar bloeit de wilde oregano, waarna het traditioneel wordt geoogst. Dankzij zijn smaak en samenstelling wordt oregano veel gebruikt in culinaire toepassingen en kruidentheeën.

Pepermuntolie wordt gewonnen uit de bladeren van de pepermuntplant (Mentha piperita), een kruising tussen watermunt (Mentha aquatica) en aarmunt (Mentha spicata). Pepermunt behoort tot de lipbloemenfamilie (Lamiaceae), waartoe ook andere aromatische kruiden zoals basilicum en rozemarijn behoren.
De plant werd in de zeventiende eeuw in Engeland herkend als een aparte soort en wordt sindsdien op grote schaal geteeld. Pepermunt bevat van nature verschillende etherische oliën, waaronder menthol, menthone en cineol, die samen zorgen voor de kenmerkende frisse geur en smaak.
Pepermuntolie wordt gebruikt als ingrediënt in uiteenlopende producten, zoals pepermuntsnoep, aroma’s en kruidenbereidingen. Daarnaast worden de bladeren van de pepermuntplant traditioneel verwerkt tot thee.

Wild kattenkruid (Nepeta cataria) behoort tot een geslacht van 250 soorten in de familie van de lipbloemen (Lamiaceae). Het geslacht heeft nauwe verwantschap met Glechoma, Stachys en Prunella. Oorspronkelijk komt dit geslacht voor in Europa en Azië. De stengels groeien in knopen en vormen vaak dichte tapijten op de grond. De bladeren zijn grof getand en voelen zacht aan vanwege de beharing. De rechtopstaande stengels dragen kleine, buisvormige bloemen in paren die zich bevinden in de oksels van de bladeren.

De witte waterkers behoort tot de kruisbloemenfamilie (Brassicaceae) en lijkt op de slanke waterkers (Rorippa microphylla), maar onderscheidt zich door kortere vruchten en een andere zaadstructuur.
De plant groeit in en rondom water, zoals langs beken, sloten, plassen en in moerassen. Het is een slappe, onbehaarde plant die 10 tot 60 cm hoog kan worden en een holle, vierkante stengel heeft die vaak aan de basis kruipt. Witte waterkers bloeit met witte bloemen met kroonblaadjes van 4 tot 6 mm.