Kruiden

Rozemarijn (Rosmarinus officinalis L.) is een geurige, compacte struik uit de familie van de lipbloemigen (Lamiaceae). Het kruid komt oorspronkelijk uit de mediterrane regio en staat bekend om zijn aromatische bladeren en lavendelblauwe bloemen die in de lente verschijnen.
De naam “rozemarijn” is afgeleid van het Latijn: ros betekent “dauw” en marinus betekent “zee”, samen “dauw van de zee”. Rozemarijn wordt al eeuwenlang gewaardeerd in diverse culturen, van de oude Grieken tot de Romeinen, en wordt toegepast in culinaire gerechten en kruidenthee.

Rozenwortel (Rhodiola rosea), ook wel bekend als de 'gouden wortel', is een vetplant die van nature groeit in koude, rotsachtige gebieden over de hele wereld. De wortels van de plant hebben een kenmerkende geur die doet denken aan rozen.
Rhodiola rosea wordt traditioneel gebruikt in diverse culturen en verwerkt in kruidenpreparaten. De wortel bevat van nature verschillende plantenstoffen, waaronder rosavine en salidroside. Deze stoffen maken deel uit van de samenstelling van de wortel en dragen bij aan de karakteristieke eigenschappen van het kruid.

Rozenwortel kan worden verwerkt in kruidenthee en andere kruidenproducten, en wordt gewaardeerd vanwege de natuurlijke oorsprong en rijke samenstelling.

Rheum officinale, ook wel bekend als Chinese rabarber of Russische rabarber, behoort tot de duizendknoopfamilie (Polygonaceae). De plant komt van nature voor in bergachtige gebieden van West- en Noordwest-China, India, Tibet, Rusland en Turkije, op hoogtes tussen 1200 en 4000 meter. Rheum officinale kan een hoogte bereiken van 1,5 tot 2 meter.
De stengels van de plant worden vaak gebruikt als voedsel, terwijl de bladeren oxaalzuur bevatten en daardoor niet geschikt zijn voor consumptie.

Echte salie (Salvia officinalis L.) is een bekend kruid dat al eeuwenlang wordt gebruikt, van China tot het oude Rome. Aan de paarse bloemetjes werden vroeger zelfs symbolische en magische eigenschappen toegeschreven.
Salie behoort tot de lipbloemenfamilie (Lamiaceae) en wordt gewaardeerd vanwege zijn aromatische bladeren en karakteristieke geur. Het kruid bevat van nature verschillende plantenstoffen, waaronder antioxidanten, die bijdragen aan de karakteristieke eigenschappen van salie.
Salie wordt traditioneel gebruikt in culinaire toepassingen, zoals in sauzen, vleesgerechten en kruidenthee. De bladeren kunnen vers of gedroogd worden verwerkt en zijn ook populair in aromatische oliën en kruidenmengsels.

Schapenzuring (Rumex acetosa) is een meerjarige plant die deel uitmaakt van de duizendknoopfamilie (Polygonaceae). Deze veelzijdige plant wordt 10 tot 60 cm hoog en verspreidt zich via talloze lange, ondergrondse uitlopers.
De bladeren, die een lengte van 3 tot 7 cm bereiken, hebben een kenmerkende spiesvorm en variëren van omgekeerd-eirond tot smal lijnvormig. Van mei tot diep in de herfst siert schapenzuring zichzelf met pluimen die meestal een groenige tint hebben, soms met een lichtrode gloed. Bij bepaalde exemplaren kunnen de pluimen zelfs donkerrood kleuren, wat zorgt voor een opvallend contrast in het landschap.

Slaapmutsje, ook bekend als goudpapaver (Eschscholtzia californica), is een plant met goudgele bloemen die behoort tot de papaverfamilie. De plant is oorspronkelijk afkomstig uit Californië, wat ook de naam verklaart.
De bovengrondse delen van goudpapaver bevatten verschillende natuurlijke stoffen, waaronder chinolide-alkaloïden, rutine, fytosterolen, carotenoïden en cyanogeenglycosiden. Inheemse volkeren in Noord-Amerika maakten gebruik van de plant binnen hun traditionele toepassingen.
Tegenwoordig wordt slaapmutsje verwerkt in kruidenthee en andere kruidenpreparaten, en gewaardeerd om zijn botanische kenmerken en aromatische eigenschappen.

Spirulina is een soort eencellige alg die zowel chlorofyl (groen pigment) als fycocyanine (blauw pigment) bevat. De algen vormen spiraalvormige microscopische strengen en groeien van nature in warm, zoet water.
Spirulina bevat verschillende voedingsstoffen, waaronder eiwitten, vitamines (zoals B-complex en E), carotenoïden, ijzer, mangaan, zink en enkele vetzuren. Vanwege deze samenstelling wordt spirulina vaak gebruikt als onderdeel van een gevarieerde voeding.

De algen kunnen groeien in warme omgevingen en behouden veel van hun voedingsstoffen, ook tijdens verwerking bij hogere temperaturen.

Sint Janskruid (Hypericum perforatum) is een plant die al eeuwenlang wordt gebruikt in de Europese kruidengeneeskunde. Het gebruik van Sint Janskruid gaat terug tot de tijd van de Oude Grieken. Traditioneel wordt het geoogst tussen 21 en 24 juni, ter gelegenheid van het Sint Jansfeest, zowel in heidense als christelijke tradities.
De plant bevat bioflavonoïden, looistoffen en etherische oliën. Sint Janskruid wordt in de volksgeneeskunde verwerkt in oliën, tincturen of supplementen.

Steranijs is een boom of struik waarvan de vruchten dienen als specerij. Oorspronkelijk afkomstig uit Zuid-China en Vietnam, wordt hij nu ook geteeld in Cambodja, Laos, Japan en op de Filipijnen. Deze boom, vooral bekend om zijn achtarmige vruchten, is al sinds de 17e eeuw in Europa bekend als specerij, maar staat vooral bekend om zijn Aziatische smaakprofiel. Steranijs gedijt goed in warme tropische gebieden.
De vruchten worden vaak in hun geheel gebruikt of gemalen tot een goed doseerbaar poeder. De kruidige smaak zit niet in de zaadjes, maar in de verhoute schil van de vrucht. Steranijs heeft een intense geur van anijs dankzij de grote hoeveelheid anethol in de etherische olie. De smaak van de vrucht is rijker en steviger dan die van de anijsplant.

De Struikheide (Erica vulgaris - Calluna vulgaris) behoort tot de heidefamilie (Ericaceae) en groeit in heel Europa, vooral in Midden- en Noord-Europa. Het bereikt zelfs West-Siberië in het oosten. In de negentiende eeuw brachten Schotse immigranten de struikhei naar Canada, vanwaar het zich verspreidde over heel Noord-Amerika. Het is de enige soort in het geslacht Calluna, wat betekent dat het een monotypisch geslacht is.
De Struikheide kan 10-100 cm hoog worden, soms zelfs tot 150 cm op bepaalde plaatsen. Het heeft tweeslachtige, symmetrische bloemen, waarbij de kelk en de kroonbladen dezelfde kleur hebben. Tegen het einde van de takken verschijnen paarse bloemen, die van eind juli tot begin september de paarse heidevelden creëren.

De Struikheide (Erica vulgaris - Calluna vulgaris) behoort tot de heidefamilie (Ericaceae) en groeit in heel Europa, vooral in Midden- en Noord-Europa. Het bereikt zelfs West-Siberië in het oosten. In de negentiende eeuw brachten Schotse immigranten de struikhei naar Canada, vanwaar het zich verspreidde over heel Noord-Amerika. Het is de enige soort in het geslacht Calluna, wat betekent dat het een monotypisch geslacht is.
De Struikheide kan 10-100 cm hoog worden, soms zelfs tot 150 cm op bepaalde plaatsen. Het heeft tweeslachtige, symmetrische bloemen, waarbij de kelk en de kroonbladen dezelfde kleur hebben. Tegen het einde van de takken verschijnen paarse bloemen, die van eind juli tot begin september de paarse heidevelden creëren.

Tarwegras is een plant die van nature vitamines zoals A, C en E bevat, evenals mineralen zoals calcium, magnesium en ijzer. Daarnaast bevat het chlorofyl en natuurlijke enzymen. Het gehalte aan chlorofyl in tarwegras is aanzienlijk.

Tijm (Thymus vulgaris L.) is een kruid dat zowel in de keuken als in traditionele toepassingen wordt gewaardeerd. Het is herkenbaar aan zijn kenmerkende aroma en kan worden gebruikt in thee, kruidenmengsels, siropen of als smaakmaker in gerechten.
Tijm groeit van nature in Europa, Azië en Afrika en vormt winterharde struiken van ongeveer 40 centimeter hoog. Het kruid groeit goed op droge en steenachtige gronden. Zowel de bladeren als de bloemen van tijm bevatten verschillende plantenstoffen, waaronder etherische oliën en flavonoïden.

Tijm is een kruid dat zowel in de keuken als in traditionele toepassingen wordt gewaardeerd. Het is herkenbaar aan zijn kenmerkende aroma en kan worden gebruikt in thee, kruidenmengsels, siropen of als smaakmaker in gerechten.
Tijm groeit van nature in Europa, Azië en Afrika en vormt winterharde struiken van ongeveer 40 centimeter hoog. Het kruid groeit goed op droge en steenachtige gronden. Zowel de bladeren als de bloemen van tijm bevatten verschillende plantenstoffen, waaronder etherische oliën en flavonoïden.
Al in de oudheid werd tijm gebruikt door Grieken en Romeinen, vooral vanwege het aroma en culinaire toepassingen. Tegenwoordig wordt tijm nog steeds gewaardeerd om zijn geur en smaak.

De koningskaars (Verbascum thapsus) is een lid van de helmkruidfamilie (Scrophulariaceae) en gedijt voornamelijk in duin- en krijtgebieden, waar het vrij algemeen voorkomt. Elders in Nederland is deze plant zeldzaam te vinden.
De bloemen van de koningskaars zijn geel en hebben een diameter van 1,5–3 cm. Ze bestaan uit vijf vergroeide kroonbladeren, vijf kelkbladen en vijf meeldraden, waarvan er drie bedekt zijn met gele of witte haartjes. De bloemen groeien in dichte aren en bloeien van juli tot de herfst. Een volwassen plant kan een hoogte van meer dan twee meter bereiken.

De Amerikaanse toverhazelaar (Hamamelis virginiana) is een struik behorend tot de familie Hamamelidaceae, inheems in Noord-Amerika van Nova Scotia tot Minnesota, en van zuidelijk en centraal Florida tot het oosten van Texas.
De struik kan een hoogte bereiken van 6 tot soms zelfs 10 meter, met een bossige groei dankzij de vele takken die net boven de grond ontspringen. De bast is lichtbruin, glad maar enigszins schilferig, en vertoont aan de binnenkant een roodpaarse kleur.
Bloeiend van september tot en met oktober, vertonen de bloemen van de Amerikaanse toverhazelaar clusters van 4 meeldraden. Ze variëren meestal van lichtgeel tot heldergeel, hoewel ook oranje of rode tinten voorkomen. De bloemblaadjes zijn lintvormig en meten 10-20 mm in lengte.

De Amerikaanse toverhazelaar (Hamamelis virginiana) is een struik behorend tot de familie Hamamelidaceae, inheems in Noord-Amerika van Nova Scotia tot Minnesota, en van zuidelijk en centraal Florida tot het oosten van Texas.
De struik kan een hoogte bereiken van 6 tot soms zelfs 10 meter, met een bossige groei dankzij de vele takken die net boven de grond ontspringen. De bast is lichtbruin, glad maar enigszins schilferig, en vertoont aan de binnenkant een roodpaarse kleur.
Bloeiend van september tot en met oktober, vertonen de bloemen van de Amerikaanse toverhazelaar clusters van 4 meeldraden. Ze variëren meestal van lichtgeel tot heldergeel, hoewel ook oranje of rode tinten voorkomen. De bloemblaadjes zijn lintvormig en meten 10-20 mm in lengte.

Valeriaan (Valeriana officinalis) is een plant met een lange gebruiksgeschiedenis in Europa. De plant komt nog steeds veel voor in Nederland en groeit bij voorkeur op luchtige, vochtige gronden. Vooral de wortels van de plant staan bekend om hun sterke en kenmerkende geur, die onder andere katten aantrekt.
Valeriaan werd al in vroegere tijden gebruikt binnen volksgebruiken en tradities. Zo werd het kruid door onze voorouders ingezet in rituelen en symbolische toepassingen, bijvoorbeeld om onheil af te weren. Bruidsparen droegen kransen van valeriaanbladeren en boeren gebruikten het kruid bij traditionele gebruiken op het land.

Valeriaan (Valeriana officinalis) is een plant met een lange gebruiksgeschiedenis in Europa. De plant komt nog steeds veel voor in Nederland en groeit bij voorkeur op luchtige, vochtige gronden. Vooral de wortels van de plant staan bekend om hun sterke en kenmerkende geur, die onder andere katten aantrekt.
Valeriaan werd al in vroegere tijden gebruikt binnen volksgebruiken en tradities. Zo werd het kruid door onze voorouders ingezet in rituelen en symbolische toepassingen, bijvoorbeeld om onheil af te weren. Bruidsparen droegen kransen van valeriaanbladeren en boeren gebruikten het kruid bij traditionele gebruiken op het land.

Venkel (Foeniculum vulgare) is een plant die behoort tot de schermbloemenfamilie (Apiaceae). De plant heeft een karakteristieke, anijsachtige smaak. Zowel de draadvormige bladeren als de zaden worden gebruikt als kruid en specerij in verschillende keukens.
Venkel is oorspronkelijk afkomstig uit Azië en het Middellandse Zeegebied en werd via middeleeuwse handelsroutes in Europa geïntroduceerd. Vooral in Zuid-Europa wordt knolvenkel veel geteeld. De knol wordt daar veelvuldig gebruikt in salades en warme gerechten.
Venkelzaad kent een lange geschiedenis van traditioneel gebruik. In het verleden werd het kauwen op venkelzaad onderdeel van bepaalde gebruiken en rituelen, waaronder religieuze tradities.

Venkel (Foeniculum vulgare) is een plant die behoort tot de schermbloemenfamilie (Apiaceae). De plant heeft een karakteristieke, anijsachtige smaak. Zowel de draadvormige bladeren als de zaden worden gebruikt als kruid en specerij in verschillende keukens.
Venkel is oorspronkelijk afkomstig uit Azië en het Middellandse Zeegebied en werd via middeleeuwse handelsroutes in Europa geïntroduceerd. Vooral in Zuid-Europa wordt knolvenkel veel geteeld. De knol wordt daar veelvuldig gebruikt in salades en warme gerechten.
Venkelzaad kent een lange geschiedenis van traditioneel gebruik. In het verleden werd het kauwen op venkelzaad onderdeel van bepaalde gebruiken en rituelen, waaronder religieuze tradities.

Astragalus, ook wel bekend als vlezige hokjespeul (Astragalus membranaceus), is een plant die van oorsprong uit Azië komt. De wortel van de plant wordt al duizenden jaren gebruikt binnen de traditionele Chinese cultuur.
Binnen deze traditie neemt astragalus een belangrijke plaats in en wordt de plant geassocieerd met het concept ‘qi’, dat staat voor levensenergie. Astragalus wordt verwerkt in uiteenlopende toepassingen, zoals kruidentheeën, poeders en andere kruidenbereidingen.
De wortel bevat verschillende natuurlijke plantenstoffen en wordt gewaardeerd om zijn lange geschiedenis van traditioneel gebruik.

Astragalus, ook wel bekend als vlezige hokjespeul (Astragalus membranaceus), is een plant die van oorsprong uit Azië komt. De wortel van de plant wordt al duizenden jaren gebruikt binnen de traditionele Chinese cultuur.
Binnen deze traditie neemt astragalus een belangrijke plaats in en wordt de plant geassocieerd met het concept ‘qi’, dat staat voor levensenergie. Astragalus wordt verwerkt in uiteenlopende toepassingen, zoals kruidentheeën, poeders en andere kruidenbereidingen.
De wortel bevat verschillende natuurlijke plantenstoffen en wordt gewaardeerd om zijn lange geschiedenis van traditioneel gebruik.

De vlier (Sambucus nigra L.) is een inheemse boom of struik die wijdverspreid voorkomt in Nederland. De plant groeit op uiteenlopende locaties, zoals langs wegen, in bosranden en in tuinen.
Aan het einde van mei bloeit de vlier met grote schermen van kleine, roomwitte bloemen die een zoete, bloemige geur verspreiden. Deze bloesems worden traditioneel gebruikt voor het maken van onder andere vlierbloesemlikeur, -siroop en pannenkoekjes.
De bloemen bevatten verschillende natuurlijke plantenstoffen, waaronder flavonoïden zoals rutine, quercetine en astragaline. Daarnaast zijn er onder andere tannines (looistoffen), triterpenen, vetzuren en etherische olie in de bloesems aanwezig.